Ṛgveda · Sūkta 6.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.9.1
अह॑श्च कृ॒ष्णमह॒रर्जु॑नं च॒ वि व॑र्तेते॒ रज॑सी वे॒द्याभिः॑ ।
वै॒श्वा॒न॒रो जाय॑मानो॒ न राजावा॑तिर॒ज्ज्योति॑षा॒ग्निस्तमां॑सि ॥
Tag und Nacht, das Dunkle und das Helle, die beiden Welten drehen sich mit den Wissenden. Als Vaiśvānara geboren, überschritt Agni wie ein König die Finsternisse mit Licht.
6.9.2
नाहं तन्तुं॒ न वि जा॑ना॒म्योतुं॒ न यं वय॑न्ति सम॒रेऽत॑मानाः ।
कस्य॑ स्वित्पु॒त्र इ॒ह वक्त्वा॑नि प॒रो व॑दा॒त्यव॑रेण पि॒त्रा ॥
Ich kenne weder den Faden noch das Gewebe, das sie im Wettstreit weben, sich darum mühend. Wessen Sohn spricht hier Worte? Der Sohn unterhalb des Vaters spricht vom Jenseitigen.
6.9.3
स इत्तन्तुं॒ स वि जा॑ना॒त्योतुं॒ स वक्त्वा॑न्यृतु॒था व॑दाति ।
य ईं॒ चिके॑तद॒मृत॑स्य गो॒पा अ॒वश्चर॑न्प॒रो अ॒न्येन॒ पश्य॑न् ॥
Er allein kennt den Faden, er kennt das Gewebe, er spricht die Worte in rechter Ordnung. Wer ihn erkannt hat, den Hüter des Unsterblichen, der unten wandelnd durch einen anderen in die Ferne sieht.
6.9.4
अ॒यं होता॑ प्रथ॒मः पश्य॑ते॒ममि॒दं ज्योति॑र॒मृतं॒ मर्त्ये॑षु ।
अ॒यं स ज॑ज्ञे ध्रु॒व आ निष॒त्तोऽम॑र्त्यस्त॒न्वा॑ वर्ध॑मानः ॥
Seht diesen ersten Hotar; hier unter den Sterblichen ist dieses unsterbliche Licht. Er wurde geboren und saß fest; dieser Unsterbliche wächst in seinem Leib.
6.9.5
ध्रु॒वं ज्योति॒र्निहि॑तं दृ॒शये॒ कं मनो॒ जवि॑ष्ठं प॒तय॑त्स्व॒न्तः ।
विश्वे॑ दे॒वाः सम॑नसः॒ सके॑ता॒ एकं॒ क्रतु॑म॒भि वि य॑न्ति सा॒धु ॥
Ein festes Licht ist zum Sehen gesetzt, so schnell wie der Geist, in den Fliegenden. Alle Götter, einmütig und am selben Ort, gehen auf den einen guten Plan zu.
6.9.6
वि मे॒ कर्णा॑ पतयतो॒ वि चक्षु॒र्वी॑दं ज्योति॒र्हृद॑य॒ आहि॑तं॒ यत् ।
वि मे॒ मन॑श्चरति दू॒रआ॑धीः॒ किं स्वि॑द्व॒क्ष्यामि॒ किमु॒ नू म॑निष्ये ॥
Meine Ohren fliegen auseinander, mein Auge geht weit fort, und ebenso dieses Licht, im Herzen gesetzt. Mein Geist schweift weit umher. Was werde ich wahrlich sagen? Was werde ich nun denken?
6.9.7
विश्वे॑ दे॒वा अ॑नमस्यन्भिया॒नास्त्वाम॑ग्ने॒ तम॑सि तस्थि॒वांस॑म् ।
वै॒श्वा॒न॒रो॑ऽवतू॒तये॒ नोऽम॑र्त्योऽवतू॒तये॑ नः ॥
O Agni, im Dunkel stehend, verneigten sich alle Götter vor dir in Furcht. Möge Vaiśvānara uns zu unserer Hilfe beschützen; möge der Unsterbliche uns zu unserer Hilfe beschützen.