ரிக் வேதம் · சூக்தம் 6.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.9.1
अह॑श्च कृ॒ष्णमह॒रर्जु॑नं च॒ वि व॑र्तेते॒ रज॑सी वे॒द्याभिः॑ ।
वै॒श्वा॒न॒रो जाय॑मानो॒ न राजावा॑तिर॒ज्ज्योति॑षा॒ग्निस्तमां॑सि ॥
பகலும் இரவும், கருப்பும் வெளுப்பும், இரு உலகங்களும் அறிந்தவர்களுடன் சுழல்கின்றன. பிறந்த வைஸ்வானரன் அரசனைப் போல ஒளியால் இருள்களைக் கடந்தான்; அக்னி.
6.9.2
नाहं तन्तुं॒ न वि जा॑ना॒म्योतुं॒ न यं वय॑न्ति सम॒रेऽत॑मानाः ।
कस्य॑ स्वित्पु॒त्र इ॒ह वक्त्वा॑नि प॒रो व॑दा॒त्यव॑रेण पि॒त्रा ॥
நூலையும், போட்டியில் நெசவாளர்கள் நெய்யும் நெசவையும் நான் அறியவில்லை. இங்கு யாருடைய மகன் பேசுவான்? தந்தைக்குக் கீழிருக்கும் மகன் மேலுள்ளதைப் பற்றிப் பேசுகிறான்.
6.9.3
स इत्तन्तुं॒ स वि जा॑ना॒त्योतुं॒ स वक्त्वा॑न्यृतु॒था व॑दाति ।
य ईं॒ चिके॑तद॒मृत॑स्य गो॒पा अ॒वश्चर॑न्प॒रो अ॒न्येन॒ पश्य॑न् ॥
அவனே நூலை அறிவான், அவனே நெசவை அறிவான்; அவனே முறைப்படி சொற்களைப் பேசுகிறான். அழியாததின் காவலனான அவனை அறிந்தவன் கீழே நடந்து மற்றொருவரால் தொலைவைக் காண்கிறான்.
6.9.4
अ॒यं होता॑ प्रथ॒मः पश्य॑ते॒ममि॒दं ज्योति॑र॒मृतं॒ मर्त्ये॑षु ।
अ॒यं स ज॑ज्ञे ध्रु॒व आ निष॒त्तोऽम॑र्त्यस्त॒न्वा॑ वर्ध॑मानः ॥
இந்த முதல் ஹோதா பாருங்கள்; மனிதர்களிடையே இதோ இந்த அழியாத ஒளி. இவனே பிறந்தான், உறுதியாக அமர்ந்தான்; இந்த அழியாதவன் தன் உடலில் வளர்கிறான்.
6.9.5
ध्रु॒वं ज्योति॒र्निहि॑तं दृ॒शये॒ कं मनो॒ जवि॑ष्ठं प॒तय॑त्स्व॒न्तः ।
विश्वे॑ दे॒वाः सम॑नसः॒ सके॑ता॒ एकं॒ क्रतु॑म॒भि वि य॑न्ति सा॒धु ॥
நிலையான ஒளி பார்வைக்காக வைக்கப்பட்டுள்ளது; மனதைப் போல் வேகமானது, பறப்பவைகளுக்குள் இருக்கிறது. ஒரே மனமுடைய, ஒரே இடத்தைச் சேர்ந்த எல்லா தேவர்களும் ஒரே நல்ல நோக்கத்தை நோக்கிச் செல்கின்றனர்.
6.9.6
वि मे॒ कर्णा॑ पतयतो॒ वि चक्षु॒र्वी॑दं ज्योति॒र्हृद॑य॒ आहि॑तं॒ यत् ।
वि मे॒ मन॑श्चरति दू॒रआ॑धीः॒ किं स्वि॑द्व॒क्ष्यामि॒ किमु॒ नू म॑निष्ये ॥
என் காதுகள் பறக்கின்றன, என் கண் தொலைவிற்குச் செல்கிறது; என் இதயத்தில் வைக்கப்பட்ட இந்த ஒளியும் அவ்வாறே. என் மனம் தொலைதூரம் சுற்றித் திரிகிறது. நான் உண்மையில் என்ன சொல்வேன்? இப்போது என்ன சிந்திப்பேன்?
6.9.7
विश्वे॑ दे॒वा अ॑नमस्यन्भिया॒नास्त्वाम॑ग्ने॒ तम॑सि तस्थि॒वांस॑म् ।
वै॒श्वा॒न॒रो॑ऽवतू॒तये॒ नोऽम॑र्त्योऽवतू॒तये॑ नः ॥
இருளில் நின்ற உன்னை, அக்னியே, எல்லாத் தேவர்களும் அச்சத்துடன் வணங்கினர். விஸ்வானரன் எங்கள் உதவிக்காக எங்களைக் காக்கட்டும்; அமரன் எங்கள் உதவிக்காக எங்களைக் காக்கட்டும்.