ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 6.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.9.1
अह॑श्च कृ॒ष्णमह॒रर्जु॑नं च॒ वि व॑र्तेते॒ रज॑सी वे॒द्याभिः॑ ।
वै॒श्वा॒न॒रो जाय॑मानो॒ न राजावा॑तिर॒ज्ज्योति॑षा॒ग्निस्तमां॑सि ॥
പകലും രാത്രിയും, കറുപ്പും വെളുപ്പും, രണ്ടു ലോകങ്ങളും അറിവുള്ളവരോടൊപ്പം തിരിയുന്നു. ജനിച്ച വൈശ്വാനരൻ രാജാവുപോലെ പ്രകാശത്താൽ ഇരുട്ടുകളെ കടന്നു; അഗ്നി.
6.9.2
नाहं तन्तुं॒ न वि जा॑ना॒म्योतुं॒ न यं वय॑न्ति सम॒रेऽत॑मानाः ।
कस्य॑ स्वित्पु॒त्र इ॒ह वक्त्वा॑नि प॒रो व॑दा॒त्यव॑रेण पि॒त्रा ॥
നൂലിനെയോ മത്സരത്തിൽ അവർ നെയ്യുന്ന നെയ്ത്തിനെയോ ഞാൻ അറിയുന്നില്ല. ഇവിടെ ആരുടെ മകൻ വാക്കുകൾ പറയും? പിതാവിനു താഴെയുള്ള മകൻ ദൂരത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു.
6.9.3
स इत्तन्तुं॒ स वि जा॑ना॒त्योतुं॒ स वक्त्वा॑न्यृतु॒था व॑दाति ।
य ईं॒ चिके॑तद॒मृत॑स्य गो॒पा अ॒वश्चर॑न्प॒रो अ॒न्येन॒ पश्य॑न् ॥
അവൻ തന്നെ നൂലറിയുന്നു, അവൻ തന്നെ നെയ്ത്തറിയുന്നു; അവൻ തന്നെ ക്രമത്തിൽ വാക്കുകൾ പറയുന്നു. അമൃതത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനായ അവനെ അറിഞ്ഞവൻ താഴെ നടന്ന് മറ്റൊരാളാൽ ദൂരം കാണുന്നു.
6.9.4
अ॒यं होता॑ प्रथ॒मः पश्य॑ते॒ममि॒दं ज्योति॑र॒मृतं॒ मर्त्ये॑षु ।
अ॒यं स ज॑ज्ञे ध्रु॒व आ निष॒त्तोऽम॑र्त्यस्त॒न्वा॑ वर्ध॑मानः ॥
ഈ ആദ്യ ഹോതാവിനെ നോക്കൂ; മർത്യർക്കിടയിൽ ഇതാ ഈ അമൃത പ്രകാശം. ഇവൻ ജനിച്ചു, ഉറച്ചിരുന്നു; ഈ അമർത്യൻ തന്റെ ശരീരത്തിൽ വളരുന്നു.
6.9.5
ध्रु॒वं ज्योति॒र्निहि॑तं दृ॒शये॒ कं मनो॒ जवि॑ष्ठं प॒तय॑त्स्व॒न्तः ।
विश्वे॑ दे॒वाः सम॑नसः॒ सके॑ता॒ एकं॒ क्रतु॑म॒भि वि य॑न्ति सा॒धु ॥
സ്ഥിരമായ പ്രകാശം കാണുന്നതിനായി വെച്ചിരിക്കുന്നു; മനസ്സുപോലെ ഏറ്റവും വേഗമുള്ളത്, പറക്കുന്നവയ്ക്കുള്ളിൽ ഉണ്ട്. ഒരേ മനസ്സുള്ള, ഒരേ സ്ഥലത്തുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാരും ഒരേ നല്ല സങ്കല്പത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
6.9.6
वि मे॒ कर्णा॑ पतयतो॒ वि चक्षु॒र्वी॑दं ज्योति॒र्हृद॑य॒ आहि॑तं॒ यत् ।
वि मे॒ मन॑श्चरति दू॒रआ॑धीः॒ किं स्वि॑द्व॒क्ष्यामि॒ किमु॒ नू म॑निष्ये ॥
എന്റെ കാതുകൾ പറക്കുന്നു, എന്റെ കണ്ണ് ദൂരത്തേക്ക് പോകുന്നു; എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന ഈ പ്രകാശവും അങ്ങനെ തന്നെ. എന്റെ മനസ്സ് ദൂരദൃഷ്ടിയോടെ അലയുന്നു. ഞാൻ സത്യമായി എന്ത് പറയും? ഇപ്പോൾ എന്ത് ചിന്തിക്കും?
6.9.7
विश्वे॑ दे॒वा अ॑नमस्यन्भिया॒नास्त्वाम॑ग्ने॒ तम॑सि तस्थि॒वांस॑म् ।
वै॒श्वा॒न॒रो॑ऽवतू॒तये॒ नोऽम॑र्त्योऽवतू॒तये॑ नः ॥
ഹേ അഗ്നേ, ഇരുട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന നിന്നെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഭയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു. വൈശ്വാനരൻ ഞങ്ങളുടെ സഹായത്തിനായി ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; അമർത്യൻ ഞങ്ങളുടെ സഹായത്തിനായി ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.