Ṛgveda · Sūkta 7.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.103.1
सं॒व॒त्स॒रं श॑शया॒ना ब्रा॑ह्म॒णा व्र॑तचा॒रिणः॑ ।
वाचं॑ प॒र्जन्य॑जिन्वितां॒ प्र म॒ण्डूका॑ अवादिषुः ॥
Wie Brahmanen, die ein Jahr lang still daliegen und ihre Gelübde halten, ließen die Frösche, von Parjanya erfreut, ihre Stimme erschallen.
7.103.2
दि॒व्या आपो॑ अ॒भि यदे॑न॒माय॒न्दृतिं॒ न शुष्कं॑ सर॒सी शया॑नम् ।
गवा॒मह॒ न मा॒युर्व॒त्सिनी॑नां म॒ण्डूका॑नां व॒ग्नुरत्रा॒ समे॑ति ॥
Als die göttlichen Wasser zu ihm kamen, der im Teich wie trockene Haut lag, sammelt sich hier der Quaker, gleich dem brüllenden Stier unter den Kühen mit ihren Kälbern.
7.103.3
यदी॑मेनाँ उश॒तो अ॒भ्यव॑र्षीत्तृ॒ष्याव॑तः प्रा॒वृष्याग॑तायाम् ।
अ॒ख्ख॒ली॒कृत्या॑ पि॒तरं॒ न पु॒त्रो अ॒न्यो अ॒न्यमुप॒ वद॑न्तमेति ॥
Als er in der Regenzeit auf die Durstigen herabregnete, nähert sich der eine dem andern, quakend, wie ein Sohn dem Vater, und der Sprechende geht zu dem Andern hin.
7.103.4
अ॒न्यो अ॒न्यमनु॑ गृभ्णात्येनोर॒पां प्र॑स॒र्गे यदम॑न्दिषाताम् ।
म॒ण्डूको॒ यद॒भिवृ॑ष्टः॒ कनि॑ष्क॒न्पृश्निः॑ सम्पृ॒ङ्क्ते हरि॑तेन॒ वाच॑म् ॥
Als die beiden sich im Ergießen dieser Wasser freuten, ergreift der eine den andern; wenn der vom Regen durchnässte Frosch springt und quakt, vereint der Gefleckte seine Stimme mit der Grünen.
7.103.5
यदे॑षाम॒न्यो अ॒न्यस्य॒ वाचं॑ शा॒क्तस्ये॑व॒ वद॑ति॒ शिक्ष॑माणः ।
सर्वं॒ तदे॑षां स॒मृधे॑व॒ पर्व॒ यत्सु॒वाचो॒ वद॑थ॒नाध्य॒प्सु ॥
Wenn der eine die Stimme des andern nachahmt, wie ein Schüler nach einem śākta-Brahmanen spricht, so ist das alles ein Glied von ihnen, wie ein Mitteilhaber; wenn ihr im Wasser gut sprecht.
7.103.6
गोमा॑यु॒रेको॑ अ॒जमा॑यु॒रेकः॒ पृश्नि॒रेको॒ हरि॑त॒ एक॑ एषाम् ।
स॒मा॒नं नाम॒ बिभ्र॑तो॒ विरू॑पाः पुरु॒त्रा वाचं॑ पिपिशु॒र्वद॑न्तः ॥
Der Kuhhirt ist einer, der Ziegenhirt ein anderer, der Gefleckte ein anderer, der Gelbe ein anderer; einen gemeinsamen Namen tragend, von vielfältiger Gestalt, haben sie auf vielerlei Weise die Rede geschmückt, indem sie sprachen.
7.103.7
ब्रा॒ह्म॒णासो॑ अतिरा॒त्रे न सोमे॒ सरो॒ न पू॒र्णम॒भितो॒ वद॑न्तः ।
सं॒व॒त्स॒रस्य॒ तदहः॒ परि॑ ष्ठ॒ यन्म॑ण्डूकाः प्रावृ॒षीणं॑ ब॒भूव॑ ॥
Wie Brahmanen beim Atirātra und beim Soma-Opfer redet ihr rings um den vollen Teich; o Frösche, ihr seid um jenen Tag des Jahres, der zur Regenzeit geworden ist.
7.103.8
ब्रा॒ह्म॒णासः॑ सो॒मिनो॒ वाच॑मक्रत॒ ब्रह्म॑ कृ॒ण्वन्तः॑ परिवत्स॒रीण॑म् ।
अ॒ध्व॒र्यवो॑ घ॒र्मिणः॑ सिष्विदा॒ना आ॒विर्भ॑वन्ति॒ गुह्या॒ न के चि॑त् ॥
Die Brahmanen, die den Soma pressen, erhoben die Stimme und dichteten die heilige Formel des jährlichen Ritus; die Adhvaryus und Gharma-Priester, vom Schweiß erhitzt, treten offen hervor, als wären sie etwas Verborgenes.
7.103.9
दे॒वहि॑तिं जुगुपुर्द्वाद॒शस्य॑ ऋ॒तुं नरो॒ न प्र मि॑नन्त्ये॒ते ।
सं॒व॒त्स॒रे प्रा॒वृष्याग॑तायां त॒प्ता घ॒र्मा अ॑श्नुवते विस॒र्गम् ॥
Sie haben die göttliche Ordnung bewahrt, die Jahreszeit der zwölf Monate; wie Menschen schreiten sie voran. Im Jahr, wenn die Regenzeit gekommen ist, erreichen die erhitzten Gharma-Riten ihren Ausfluss.
7.103.10
गोमा॑युरदाद॒जमा॑युरदा॒त्पृश्नि॑रदा॒द्धरि॑तो नो॒ वसू॑नि ।
गवां॑ म॒ण्डूका॒ दद॑तः श॒तानि॑ सहस्रसा॒वे प्र ति॑रन्त॒ आयुः॑ ॥
Der Kuhbeschützer gab, der Lebensbeschützer gab, Pṛśni gab, und der Goldene gab uns Reichtümer; die Frösche der Kühe geben Hunderte; im Opfer des Tausendspenders verlängern sie das Leben.