ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.21.1
असा॑वि दे॒वं गोऋ॑जीक॒मन्धो॒ न्य॑स्मि॒न्निन्द्रो॑ ज॒नुषे॑मुवोच ।
बोधा॑मसि त्वा हर्यश्व य॒ज्ञैर्बोधा॑ न॒ स्तोम॒मन्ध॑सो॒ मदे॑षु ॥
ସୋମ ନିଷ୍କାଶିତ ହେଲା; ଦେବତାଙ୍କୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମରସ ଅର୍ପିତ ହେଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଜନ୍ମରୁ ହିଁ ଏଥିରେ କଥା କହିଲେ। ହେ ହର୍ଯଶ୍ୱ, ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ଜଗାଉଛୁ; ସୋମମଦରେ ଆମ ସ୍ତୁତି ଜଗାଅ।
7.21.2
प्र य॑न्ति य॒ज्ञं वि॒पय॑न्ति ब॒र्हिः सो॑म॒मादो॑ वि॒दथे॑ दु॒ध्रवा॑चः ।
न्यु॑ भ्रियन्ते य॒शसो॑ गृ॒भा~दा दू॒र:उ॑पब्दो॒ वृष॑णो नृ॒षाचः॑ ॥
ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି, ବର୍ହିଷ୍ ହଲାନ୍ତି; ସୋମମତ୍ତ, ନିଜ ବାକ୍ୟରେ ଗର୍ଜନକାରୀ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଯଶ ପାତ୍ରରୁ ଆଣାଯାଏ; ଦୂରରୁ ଆହ୍ୱାନିତ, ବୃଷଭ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ନେତା।
7.21.3
त्वमि॑न्द्र॒ स्रवि॑त॒वा अ॒पस्कः॒ परि॑ष्ठिता॒ अहि॑ना शूर पू॒र्वीः ।
त्वद्वा॑वक्रे र॒थ्यो॑ न धेना॒ रेज॑न्ते॒ विश्वा॑ कृ॒त्रिमा॑णि भी॒षा ॥
ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରବାହ ପାଇଁ ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କଲ; ହେ ବୀର, ଅହି ଦ୍ୱାରା ଘେରା ହୋଇଥିବା ବହୁ ଜଳକୁ ତୁମେ ଖୋଲିଲ। ତୁମ ଭୟରେ, ରଥୀ ପରି ଗାଈମାନେ ଫେରିଲେ; ଭୟରେ ସବୁ କର୍ମ କମ୍ପିଲା।
7.21.4
भी॒मो वि॑वे॒षायु॑धेभिरेषा॒मपां॑सि॒ विश्वा॒ नर्या॑णि वि॒द्वान् ।
इन्द्रः॒ पुरो॒ जर्हृ॑षाणो॒ वि दू॑धो॒द्वि वज्र॑हस्तो महि॒ना ज॑घान ॥
ଭୟଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଆୟୁଧ ସହ ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ସମସ୍ତ ବୀରକର୍ମ ଜାଣି, ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ଦୁର୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗି ଚୂରମାର କଲେ। ବଜ୍ରହସ୍ତ ନିଜ ମହିମାରେ ପ୍ରହାର କଲେ।
7.21.5
न या॒तव॑ इन्द्र जूजुवुर्नो॒ न वन्द॑ना शविष्ठ वे॒द्याभिः॑ ।
स श॑र्धद॒र्यो विषु॑णस्य ज॒न्तोर्मा शि॒श्नदे॑वा॒ अपि॑ गुर्ऋ॒तं नः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ ପରାସ୍ତ କଲେ ନାହିଁ, ସ୍ତୁତିମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ପରାସ୍ତ କଲେ ନାହିଁ। ହେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭ୍ରମଣକାରୀଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ସଂଗ୍ରାମ କରୁ; ଲିଙ୍ଗପୂଜକମାନେ ଆମ ଋତରେ କଦାପି ନ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ।
7.21.6
अ॒भि क्रत्वे॑न्द्र भू॒रध॒ ज्मन्न ते॑ विव्यङ्महि॒मानं॒ रजां॑सि ।
स्वेना॒ हि वृ॒त्रं शव॑सा ज॒घन्थ॒ न शत्रु॒रन्तं॑ विविदद्यु॒धा ते॑ ॥
ଜ୍ଞାନରେ ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲ; ତା'ପରେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ନିଜ ମହିମାରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କଲ। ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ପ୍ରହାର କଲ; ତୁମ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ଅନ୍ତ ପାଇଲା ନାହିଁ।
7.21.7
दे॒वाश्चि॑त्ते असु॒र्या॑य॒ पूर्वेऽनु॑ क्ष॒त्राय॑ ममिरे॒ सहां॑सि ।
इन्द्रो॑ म॒घानि॑ दयते वि॒षह्येन्द्रं॒ वाज॑स्य जोहुवन्त सा॒तौ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତାମାନେ ତୁମ ଶାସନ ପାଇଁ ବଳ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଧନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି; ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଲୋକେ ବଳ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି।
7.21.8
की॒रिश्चि॒द्धि त्वामव॑से जु॒हावेशा॑नमिन्द्र॒ सौभ॑गस्य॒ भूरेः॑ ।
अवो॑ बभूथ शतमूते अ॒स्मे अ॑भिक्ष॒त्तुस्त्वाव॑तो वरू॒ता ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୋତା ମୁଁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି; ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ପ୍ରଚୁରତାର ଶାସକ ତୁମକୁ। ଶତ ରକ୍ଷାଯୁକ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମର ସହାୟକ ହେଲ; ଶତ୍ରୁର ଆକ୍ରମଣରୁ ଏପରି ତୁମେ ରକ୍ଷକ।
7.21.9
सखा॑यस्त इन्द्र वि॒श्वह॑ स्याम नमोवृ॒धासो॑ महि॒ना त॑रुत्र ।
व॒न्वन्तु॑ स्मा॒ तेऽव॑सा समी॒केऽभी॑तिम॒र्यो व॒नुषां॒ शवां॑सि ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ସଦା ତୁମର ସଖା ରହୁ; ନମସ୍କାରରେ ବଳବାନ ହୋଇ, ତୁମ ମହିମାରେ। ହେ ସହାୟକ, ତୁମ ସହାୟତାରେ ସେମାନେ ସ୍ପର୍ଧାରେ ଜିତନ୍ତୁ; ପ୍ରଭୁମାନେ ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ବଳ ପାଆନ୍ତୁ।
7.21.10
स न॑ इन्द्र॒ त्वय॑ताया इ॒षे धा॒स्त्मना॑ च॒ ये म॒घवा॑नो जु॒नन्ति॑ ।
वस्वी॒ षु ते॑ जरि॒त्रे अ॑स्तु श॒क्तिर्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ପାଇଁ, ଅନ୍ନରେ ଆମକୁ ସ୍ଥାପନ କର; ଏବଂ ନିଜେ ମିଶୁଥିବା ଦାତା ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ। ତୁମ ଶକ୍ତି ଗାୟକ ପାଇଁ ଧନୀ ହେଉ; କଲ୍ୟାଣ ସହିତ ତୁମେ ଆମକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କର।