ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.55

7.55.1

अ॒मी॒व॒हा वा॑स्तोष्पते॒ विश्वा॑ रू॒पाण्या॑वि॒शन् ।
सखा॑ सु॒शेव॑ एधि नः ॥

ହେ ରୋଗ ନାଶକ, ବାସ୍ତୁପତି, ସବୁ ରୂପରେ ପ୍ରବେଶକାରୀ, ଆମର ମିତ୍ର ଓ କଲ୍ୟାଣକାରୀ ହୁଅ।

यद॑र्जुन सारमेय द॒तः पि॑शङ्ग॒ यच्छ॑से॒ वी॑व भ्राजन्त ऋ॒ष्टयः॑ ।
उप॒ स्रक्वे॑षु॒ बप्स॑तो॒ नि षु स्व॑प ॥

ହେ ଅର୍ଜୁନ, ସରମାର ପୁତ୍ର, ହେ ଦାଗଯୁକ୍ତ, ତୁମେ ଦାନ୍ତ ଖୋଲିଲେ ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବର୍ଶା ପରି ଚମକନ୍ତି; ଦଉଡ଼ି ନିକଟରେ ଝମ୍ପୁଥିବା ଚୋର ଉପରେ ଭଲ ଭାବରେ ଶୋଇ ଯାଅ।

स्ते॒नं रा॑य सारमेय॒ तस्क॑रं वा पुनःसर स्तो॒तॄनिन्द्र॑स्य रायसि ।
किम॒स्मान्दु॑च्छुनायसे॒ नि षु स्व॑प ॥

ଚୋରକୁ ଭୁକି ଜଗାଅ, ସରମାର ପୁତ୍ର; କିମ୍ବା ଚୋରକୁ, ହେ ଫେରିଆସୁଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କୁ ଭୁକି ଜଗାଅ। ଆମକୁ କାହିଁକି ବିରକ୍ତ କରୁଛ? ଭଲ ଭାବରେ ଶୋଇ ଯାଅ।

त्वं सू॑क॒रस्य॑ दर्दृहि॒ तव॑ दर्दर्तु सूक॒रः स्तो॒तॄनिन्द्र॑स्य रायसि ।
किम॒स्मान्दु॑च्छुनायसे॒ नि षु स्व॑प ॥

ତୁମେ ଶୂକରକୁ ଚିରିଦିଅ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଶୂକର ଚିରାଯାଉ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଛ। ଆମକୁ କାହିଁକି ବିରକ୍ତ କରୁଛ? ଭଲ ଭାବରେ ଶୋଇ ଯାଅ।

सस्तु॑ मा॒ता सस्तु॑ पि॒ता सस्तु॒ श्वा सस्तु॑ वि॒श्पतिः॑ ।
स॒सन्तु॒ सर्वे॑ ज्ञा॒तयः॒ सस्त्व॒यम॒भितो॒ जनः॑ ॥

ମାତା ଶୋଇ ଯାଉ, ପିତା ଶୋଇ ଯାଉ, କୁକୁର ଶୋଇ ଯାଉ, ବିଶ୍ପତି ଶୋଇ ଯାଉ; ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟ ଶୋଇ ଯାଉ, ଏହି ମନୁଷ୍ୟ ଚାରିପଟେ ଶୋଇ ଯାଉ।

य आस्ते॒ यश्च॒ चर॑ति॒ यश्च॒ पश्य॑ति नो॒ जनः॑ ।
तेषां॒ सं ह॑न्मो अ॒क्षाणि॒ यथे॒दं ह॒र्म्यं तथा॑ ॥

ଯିଏ ବସିଛି, ଯିଏ ବୁଲେ, ଏବଂ ଯିଏ ଆମକୁ ଦେଖେ—ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଖି ଆମେ ଏକାଠି ବିଦ୍ଧ କରିବା; ଏ ଘର ଯେପରି (ସୁରକ୍ଷିତ), ସେପରି।

स॒हस्र॑शृङ्गो वृष॒भो यः स॑मु॒द्रादु॒दाच॑रत् ।
तेना॑ सह॒स्ये॑ना व॒यं नि जना॑न्त्स्वापयामसि ॥

ହଜାର ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବୃଷ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିଲେ; ସେହି ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଶୁଆଇ ଦେଉ।

प्रो॒ष्ठे॒श॒या व॑ह्येश॒या नारी॒र्यास्त॑ल्प॒शीव॑रीः ।
स्त्रियो॒ याः पुण्य॑गन्धा॒स्ताः सर्वाः॑ स्वापयामसि ॥

ଦ୍ୱାରଦେଶରେ ଶୋଉଥିବା, ରଥରେ ଶୋଉଥିବା, ପଲଙ୍ଗରେ ଶୋଉଥିବା ନାରୀ ଏବଂ ଶୁଭ ସୁଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ ନାରୀ — ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆମେ ଶୁଆଇ ଦେଉ।