ऋग्वेद · सूक्त 7.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.6.1
प्र स॒म्राजो॒ असु॑रस्य॒ प्रश॑स्तिं पुं॒सः कृ॑ष्टी॒नाम॑नु॒माद्य॑स्य ।
इन्द्र॑स्येव॒ प्र त॒वस॑स्कृ॒तानि॒ वन्दे॑ दा॒रुं वन्द॑मानो विवक्मि ॥
राजाधिराज, असुर आणि मानवांनी स्तुत्य अशा त्याची मी स्तुती उच्चारतो; इंद्रासारख्या बलवानाच्या कर्मांचे गान करीत, वंदन करीत मी घोषणा करतो.
7.6.2
क॒विं के॒तुं धा॒सिं भा॒नुमद्रे॑र्हि॒न्वन्ति॒ शं रा॒ज्यं रोद॑स्योः ।
पु॒रं॒द॒रस्य॑ गी॒र्भिरा वि॑वासे अ॒ग्नेर्व्र॒तानि॑ पू॒र्व्या म॒हानि॑ ॥
ते कवी, ज्ञानी, धारक, प्रकाश यांना दगडातून (मेघ-पर्वतातून) गती देतात; आकाश व पृथ्वीचे सुखी राज्यही. पुरंदराच्या स्तुतींनी मी अग्नीच्या प्राचीन महान व्रतांमध्ये निवास करतो.
7.6.3
न्य॑क्र॒तून्ग्र॒थिनो॑ मृ॒ध्रवा॑चः प॒णीँर॑श्र॒द्धाँ अ॑वृ॒धाँ अ॑य॒ज्ञान् ।
प्रप्र॒ तान्दस्यूँ॑र॒ग्निर्वि॑वाय॒ पूर्व॑श्चका॒राप॑राँ॒ अय॑ज्यून् ॥
अग्नीने अकर्मी, गाठी बांधणाऱ्या, कठोर वाणीच्या, अश्रद्धाळू, न वाढणाऱ्या, यज्ञरहित पणींना खाली पाडले; त्या दस्युंना दूर हाकलले, आणि प्राचीन अग्नीने इतरांना यज्ञ न करणारे बनवले.
7.6.4
यो अ॑पा॒चीने॒ तम॑सि॒ मद॑न्तीः॒ प्राची॑श्च॒कार॒ नृत॑मः॒ शची॑भिः ।
तमीशा॑नं॒ वस्वो॑ अ॒ग्निं गृ॑णी॒षेऽना॑नतं द॒मय॑न्तं पृत॒न्यून् ॥
खालच्या अंधारात आनंदी उषांना जो पूर्वेकडे करतो, मानवांत श्रेष्ठ तो आपल्या शक्तींनी; त्या धनाधिपती, न वाकणाऱ्या, शत्रुयोद्ध्यांचे दमन करणाऱ्या अग्नीची मी स्तुती करतो.
7.6.5
यो दे॒ह्यो॑ अन॑मयद्वध॒स्नैर्यो अ॒र्यप॑त्नीरु॒षस॑श्च॒कार॑ ।
स नि॒रुध्या॒ नहु॑षो य॒ह्वो अ॒ग्निर्विश॑श्चक्रे बलि॒हृतः॒ सहो॑भिः ॥
प्रहारांनी दुर्ग नमवणारा, आणि अलक्ष्मीपती नसलेल्या उषा निर्माण करणारा; तो अग्नी, महान नहुष, दमन करून, आपल्या शक्तींनी लोकांना करभार वाहणारे बनवतो.
7.6.6
यस्य॒ शर्म॒न्नुप॒ विश्वे॒ जना॑स॒ एवै॑स्त॒स्थुः सु॑म॒तिं भिक्ष॑माणाः ।
वै॒श्वा॒न॒रो वर॒मा रोद॑स्यो॒राग्निः स॑साद पि॒त्रोरु॒पस्थ॑म् ॥
ज्याच्या आश्रयाखाली सर्व लोक कर्मांसह जवळ बसून सद्भावाची याचना करीत, तो वैश्वानर अग्नी द्युलोक आणि पृथ्वी या माता-पित्यांच्या मांडीवर, श्रेष्ठ आसनावर बसला.
7.6.7
आ दे॒वो द॑दे बु॒ध्न्या॑ वसू॑नि वैश्वान॒र उदि॑ता॒ सूर्य॑स्य ।
आ स॑मु॒द्रादव॑रा॒दा पर॑स्मा॒दाग्निर्द॑दे दि॒व आ पृ॑थि॒व्याः ॥
देव वैश्वानर अग्नीने सूर्योदयाच्या वेळी खालच्या आधारातून धन घेतले आहे. समुद्रातून, खालून, दूरून, अग्नीने स्वर्गातून आणि पृथ्वीतूनही घेतले आहे.