ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.8.1
इ॒न्धे राजा॒ सम॒र्यो नमो॑भि॒र्यस्य॒ प्रती॑क॒माहु॑तं घृ॒तेन॑ ।
नरो॑ ह॒व्येभि॑रीळते स॒बाध॒ आग्निरग्र॑ उ॒षसा॑मशोचि ॥
ରାଜା ଅଗ୍ନି ନମସ୍କାର ସହ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହୁଅନ୍ତି; ଘୃତରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ତାଙ୍କ ଶିଖା ଆହୁତ ହୋଇଛି। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ହବିଷ ସହ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ଉଷାମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଲେ।
7.8.2
अ॒यमु॒ ष्य सुम॑हाँ अवेदि॒ होता॑ म॒न्द्रो मनु॑षो य॒ह्वो अ॒ग्निः ।
वि भा अ॑कः ससृजा॒नः पृ॑थि॒व्यां कृ॒ष्णप॑वि॒रोष॑धीभिर्ववक्षे ॥
ଦେଖ, ଅତି ମହିମାମୟ ଅଗ୍ନି ଲବ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି—ହୋତା, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାବଳୀ। ସେ କିରଣ ବିସ୍ତାର କଲେ; ପୃଥିବୀରେ ସୃଷ୍ଟି କରି, କୃଷ୍ଣବସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଓଷଧି ସହ ନିଜକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ।
7.8.3
कया॑ नो अग्ने॒ वि व॑सः सुवृ॒क्तिं कामु॑ स्व॒धामृ॑णवः श॒स्यमा॑नः ।
क॒दा भ॑वेम॒ पत॑यः सुदत्र रा॒यो व॒न्तारो॑ दु॒ष्टर॑स्य सा॒धोः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଗୃହବାସୀ, କେଉଁ ସ୍ତୁତିରେ ତୁମେ ଆମର ପୋଷକ ଶକ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରିବ, ଯେବେ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଅ? ହେ ଉତ୍ତମ ଦାତା, ଆମେ କେବେ ପ୍ରଭୁ ହେବୁ—ଧନ ଦାତା ହୋଇ, ଦୁର୍ଗମ ପଥରେ ସଜ୍ଜନ ପାଇଁ?
7.8.4
प्रप्रा॒यम॒ग्निर्भ॑र॒तस्य॑ शृण्वे॒ वि यत्सूर्यो॒ न रोच॑ते बृ॒हद्भाः ।
अ॒भि यः पू॒रुं पृत॑नासु त॒स्थौ द्यु॑ता॒नो दैव्यो॒ अति॑थिः शुशोच ॥
ଦେଖ, ଭରତମାନଙ୍କର ଅଗ୍ନି ଅତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇ ଘୋଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି—ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ବିସ୍ତୃତ ମହାଆଲୋକ ବିକିରଣ କରିବା ସମୟରେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ବହୁ-ନଗରବିଶିଷ୍ଟଙ୍କ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ ଅତିଥି ଜ୍ୱଳି ଉଠିଲେ।
7.8.5
अस॒न्नित्त्वे आ॒हव॑नानि॒ भूरि॒ भुवो॒ विश्वे॑भिः सु॒मना॒ अनी॑कैः ।
स्तु॒तश्चि॑दग्ने शृण्विषे गृणा॒नः स्व॒यं व॑र्धस्व त॒न्वं॑ सुजात ॥
ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ନିଶ୍ଚୟ ଅନେକ ଆହ୍ୱାନ ଅଛି; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶିଖା ସହିତ ପ୍ରସନ୍ନମନା। ହେ ଅଗ୍ନି, ସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଶୁଣାଯାଅ। ହେ ସୁଜାତ, ନିଜକୁ ବଢାଅ—ତୁମ ଶରୀରକୁ।
7.8.6
इ॒दं वचः॑ शत॒साः संस॑हस्र॒मुद॒ग्नये॑ जनिषीष्ट द्वि॒बर्हाः॑ ।
शं यत्स्तो॒तृभ्य॑ आ॒पये॒ भवा॑ति द्यु॒मद॑मीव॒चात॑नं रक्षो॒हा ॥
ଏହି ବାକ୍ୟ—ଶହେ ଜିତୁଥିବା, ହଜାରେ ବିଜୟ ଦେଉଥିବା—ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଉଠୁ; ଦ୍ୱିବର୍ହା ଜନ୍ମ ନେଉ। ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ଓ ପାନକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଯେବେ ଏହା ଶାନ୍ତି ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୋଗନାଶକ, ରାକ୍ଷସନାଶକ ହେଉନ୍ତୁ।
7.8.7
नू त्वाम॑ग्न ईमहे॒ वसि॑ष्ठा ईशा॒नं सू॑नो सहसो॒ वसू॑नाम् ।
इषं॑ स्तो॒तृभ्यो॑ म॒घव॑द्भ्य आनड्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ବସିଷ୍ଠ ବଂଶୀୟ ଆମେ ଏବେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ତୁମେ ଧନର ପ୍ରଭୁ ଓ ବଳର ପୁତ୍ର। ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କୁ ଓ ଦାନଶୀଳ ଯଜମାନମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ପୋଷଣ ଦେଇଛ; ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସର୍ବଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।