Ṛgveda · Sūkta 7.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.9.1
अबो॑धि जा॒र उ॒षसा॑मु॒पस्था॒द्होता॑ म॒न्द्रः क॒वित॑मः पाव॒कः ।
दधा॑ति के॒तुमु॒भय॑स्य ज॒न्तोर्ह॒व्या दे॒वेषु॒ द्रवि॑णं सु॒कृत्सु॑ ॥
Agni, den Morgenröten lieb, erwachte aus dem Schoß der Uṣas; er ist der Hotar, der Erfreuende, der weiseste Dichter, der Reiniger. Er setzt sein Banner für beide Arten von Wesen und legt Opfergaben und Reichtum unter die Götter für jene, die recht handeln.
7.9.2
स सु॒क्रतु॒र्यो वि दुरः॑ पणी॒नां पु॑ना॒नो अ॒र्कं पु॑रु॒भोज॑सं नः ।
होता॑ म॒न्द्रो वि॒शां दमू॑नास्ति॒रस्तमो॑ ददृशे रा॒म्याणा॑म् ॥
Jener Kundige, der die Tore der Paṇis öffnet, läutert für uns den Lobgesang, der Viele nährt. Der Hotar, der Erfreuende, Bezwinger der Völker, erschien durch die Finsternis unter den lieblichen Dingen.
7.9.3
अमू॑रः क॒विरदि॑तिर्वि॒वस्वा॑न्त्सुसं॒सन्मि॒त्रो अति॑थिः शि॒वो नः॑ ।
चि॒त्रभा॑नुरु॒षसां॑ भा॒त्यग्रे॑ अ॒पां गर्भः॑ प्र॒स्व॑ आ वि॑वेश ॥
Unermüdlich, der Seher, Aditi, Vivasvat, wohlgesessen, Freund, Gast, uns gewogen: hellleuchtend strahlt er vor den Morgenröten. Der Keim der Wasser, neugeboren, ist in sie eingetreten.
7.9.4
ई॒ळेन्यो॑ वो॒ मनु॑षो यु॒गेषु॑ समन॒गा अ॑शुचज्जा॒तवे॑दाः ।
सु॒सं॒दृशा॑ भा॒नुना॒ यो वि॒भाति॒ प्रति॒ गावः॑ समिधा॒नं बु॑धन्त ॥
Ihr, lobenswert in den Zeitaltern der Menschen: Agni, der in Gemeinschaft wandelt, der alle Wesen kennt, wurde entzündet. Zu dem, der lieblich anzuschauen mit Licht erstrahlt, erkannten die Kühe (Morgenröten) das Feuerholz als erwacht.
7.9.5
अग्ने॑ या॒हि दू॒त्यं॑ मा रि॑षण्यो दे॒वाँ अच्छा॑ ब्रह्म॒कृता॑ ग॒णेन॑ ।
सर॑स्वतीं म॒रुतो॑ अ॒श्विना॒पो यक्षि॑ दे॒वान्र॑त्न॒धेया॑य॒ विश्वा॑न् ॥
O Agni, komm als Bote, schade nicht; mit der Schar derer, die das heilige Wort vollziehen, komm zu den Göttern. Opfere Sarasvatī, den Maruts, den beiden Aśvins und den Wassern; verehre alle Götter zur Gabe des Schatzes.
7.9.6
त्वाम॑ग्ने समिधा॒नो वसि॑ष्ठो॒ जरू॑थं ह॒न्यक्षि॑ रा॒ये पुरं॑धिम् ।
पु॒रु॒णी॒था जा॑तवेदो जरस्व यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
O Agni, möge Vasiṣṭha, der dich entzündet hat, Speise für die Reise bringen und dich mit einem Gebetsopfer um Reichtum verehren. O Jātavedas, Vielgepriesener, sei froh; mögt ihr alle uns allzeit mit Segen beschützen.