ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.79

8.79.1

अ॒यं कृ॒त्नुरगृ॑भीतो विश्व॒जिदु॒द्भिदित्सोमः॑ ।
ऋषि॒र्विप्रः॒ काव्ये॑न ॥

ଏହି ସୋମ କର୍ତ୍ତା; ଅଧରା, ସବୁକିଛି ଜିତୁଥିବା, ପ୍ରକୃତରେ ଉଦ୍ଗତ ହେଉଥିବା। ଋଷି ଓ ଜ୍ଞାନୀ ସେ କାବ୍ୟବାଣୀରେ (ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ)।

अ॒भ्यू॑र्णोति॒ यन्न॒ग्नं भि॒षक्ति॒ विश्वं॒ यत्तु॒रम् ।
प्रेम॒न्धः ख्य॒न्निः श्रो॒णो भू॑त् ॥

ନଗ୍ନକୁ ଆବୃତ କରେ; କଠିନ ସବୁକୁ ସୁସ୍ଥ କରେ। ସେ ଆଗକୁ ଯାଇ ଦେଖେ; ଅନ୍ଧ ଦେଖେ, ଖଞ୍ଜ ଚାଲିବାକୁ ସମର୍ଥ ହୁଏ।

त्वं सो॑म तनू॒कृद्भ्यो॒ द्वेषो॑भ्यो॒ऽन्यकृ॑तेभ्यः ।
उ॒रु य॒न्तासि॒ वरू॑थम् ॥

ହେ ସୋମ, ଶରୀର ଗଢ଼ନ୍ତାମାନଙ୍କ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତାମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁତାରୁ ତୁମେ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟର ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ।

त्वं चि॒त्ती तव॒ दक्षै॑र्दि॒व आ पृ॑थि॒व्या ऋ॑जीषिन् ।
यावी॑र॒घस्य॑ चि॒द्द्वेषः॑ ॥

ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ଓ କର୍ମରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପୃଥିବୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ (ତୁମେ ବିଦ୍ୟମାନ)। ହେ ଋଜୁ ପଥର ନେତା, ହାନିକାରକର ଶତ୍ରୁତାକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଦୂରେଇ ରଖ।

अ॒र्थिनो॒ यन्ति॒ चेदर्थं॒ गच्छा॒निद्द॒दुषो॑ रा॒तिम् ।
व॒वृ॒ज्युस्तृष्य॑तः॒ काम॑म् ॥

ଯେଉଁମାନେ ଇଚ୍ଛୁକ ସେମାନେ ଯାଆନ୍ତି; ସେମାନେ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ଦାତାର ଦାନ ମଧ୍ୟ ପାଆନ୍ତି; ଯତ୍ନଶୀଳମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେମାନେ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

वि॒दद्यत्पू॒र्व्यं न॒ष्टमुदी॑मृता॒युमी॑रयत् ।
प्रेमायु॑स्तारी॒दती॑र्णम् ॥

ସେ ହଜିଯାଇଥିବା ପୁରାତନ ପାଇଲେ, ଋତର ଅନୁଗାମୀକୁ ଆଗକୁ ପ୍ରେରଣ କଲା; ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନ ଅତିକ୍ରମିତ ଆୟୁକୁ ବଢ଼ାଇଲା।

सु॒शेवो॑ नो मृळ॒याकु॒रदृ॑प्तक्रतुरवा॒तः ।
भवा॑ नः सोम॒ शं हृ॒दे ॥

ହେ ସୋମ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ଓ ସୌମ୍ୟ ହୁଅ; ଅହଂକାରରହିତ, ଅଟଳ ସଂକଳ୍ପବାନ ହୋଇ ଆମ ହୃଦୟ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ହୁଅ।

मा नः॑ सोम॒ सं वी॑विजो॒ मा वि बी॑भिषथा राजन् ।
मा नो॒ हार्दि॑ त्वि॒षा व॑धीः ॥

ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କର ନାହିଁ; ହେ ରାଜନ, ଭୟଭୀତ କର ନାହିଁ; ତୁମ ତେଜରେ ଆମ ହୃଦୟେ ଆଘାତ କର ନାହିଁ।

अव॒ यत्स्वे स॒धस्थे॑ दे॒वानां॑ दुर्म॒तीरीक्षे॑ ।
राज॒न्नप॒ द्विषः॑ सेध॒ मीढ्वो॒ अप॒ स्रिधः॑ सेध ॥

ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ନିଜ ନିବାସରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ଅଭିପ୍ରାୟ ଦେଖେ, ହେ ରାଜନ, ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କର; ହେ ଦାନଶୀଳ, ହିଂସକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦୂର କର।