ऋग्वेद · सूक्त 8.91

8.91.1

क॒न्या॑ वार॑वाय॒ती सोम॒मपि॑ स्रु॒तावि॑द॒तस्तं॒ भर॑न्त्यब्रवीद् ।
इन्द्रा॑य सुनवै त्वा श॒क्राय॑ सुनवै त्वा ॥

पाणी वाहणारी कन्या परत येऊन, सोम ऐकून त्याला घराकडे नेत म्हणाली: इंद्रासाठी मी तुला पिळीन, शक्तिमानासाठी मी तुला पिळीन.

अ॒सौ य एषि॑ वीर॒को गृ॒हंगृ॑हं वि॒चाक॑शदि॒मं जम्भ॑सुतं पिब ।
धा॒नाव॑न्तं कर॒म्भिण॑मपू॒पव॑न्तमु॒क्थिन॑म् ॥

जो वीर घरोघरी जातो आणि चहूकडे पाहतो, त्या दगडाने पिळलेला हा सोम पी; धान्याच्या अपूपांनी आणि कर्मभाने युक्त, स्तुतीने समृद्ध असे पी.

आ च॒न त्वा॑ चिकित्सा॒मोऽधि॑ च॒न त्वा॒ नेम॑सि ।
शनै॑रिव शन॒कैरि॒वेन्द्रा॑येन्दो॒ परि॑ स्रव ॥

आम्ही तुझ्याजवळ येतो, होय, तुझ्याकडे पोहोचतो; हळूहळू, तसेच हळूहळू इंद्रासाठी, हे सोमा, वाहा.

कु॒विच्छक॑त्कु॒वित्कर॑त्कु॒विन्नो॒ वस्य॑स॒स्कर॑त् ।
कु॒वित्प॑ति॒द्विषो॑ य॒तीरिन्द्रे॑ण सं॒गमा॑महै ॥

कदाचित तो जिंकेल, कदाचित तो करेल; कदाचित आमच्यासाठी धनवान करेल; कदाचित पतिद्वेषी शत्रूंना शोधत इंद्रासह आम्ही भेटू.

इ॒मानि॒ त्रीणि॑ वि॒ष्टपा॒ तानी॑न्द्र॒ वि रो॑हय ।
शिर॑स्त॒तस्यो॒र्वरा॒मादि॒दं म॒ उपो॒दरे॑ ॥

हे तीन लोक, हे इंद्रा, उघडून वर उचल; त्याचे मस्तक, त्या विशालाचे मस्तक, मग हे माझ्या उदरापाशी आहे.

अ॒सौ च॒ या न॑ उ॒र्वरादि॒मां त॒न्वं॑ मम॑ ।
अथो॑ त॒तस्य॒ यच्छिरः॒ सर्वा॒ ता रो॑म॒शा कृ॑धि ॥

तो, आणि आमच्यातून विशाल गर्भातून येणारा, या माझ्या देहाला; आणि मग त्याचे जे मस्तक आहे, त्याचे सर्व केस कर.

खे रथ॑स्य॒ खेऽन॑सः॒ खे यु॒गस्य॑ शतक्रतो ।
अ॒पा॒लामि॑न्द्र॒ त्रिष्पू॒त्वी अकृ॑णोः॒ सूर्य॑त्वचम् ॥

शंभर संकल्प असलेल्या इंद्रा! रथाच्या पोकळीत, गाडीच्या पोकळीत आणि जोखडाच्या पोकळीत अपालेला तीनदा शुद्ध करून सूर्यासारख्या त्वचेची तू केलीस.