ઋગ્વેદ · સૂક્ત 8.95

8.95.1

आ त्वा॒ गिरो॑ र॒थीरि॒वास्थुः॑ सु॒तेषु॑ गिर्वणः ।
अ॒भि त्वा॒ सम॑नूषत॒ इन्द्र॑ व॒त्सं न मा॒तरः॑ ॥

હે સ્તુત્ય ઇન્દ્ર, સોમ-યજ્ઞોમાં સ્તુતિઓ રથિકોની જેમ તારી પાસે ઊભી રહી. માતાઓ વાછરડા તરફ જાય તેમ તેઓએ એક સાથે તારું ગાન કર્યું.

आ त्वा॑ शु॒क्रा अ॑चुच्यवुः सु॒तास॑ इन्द्र गिर्वणः ।
पिबा॒ त्व॑स्यान्ध॑स॒ इन्द्र॒ विश्वा॑सु ते हि॒तम् ॥

હે ઇન્દ્ર, શુદ્ધ અને નિચોવેલા સોમ તારી તરફ વહી આવ્યા છે. હે સ્તુત્ય ઇન્દ્ર, આ સોમરસનું પાન કર; સર્વમાં તારું જ હિત રહેલું છે.

पिबा॒ सोमं॒ मदा॑य॒ कं इन्द्र॑ श्ये॒नाभृ॑तं सु॒तम् ।
त्वं हि शश्व॑तीनां॒ पती॒ राजा॑ वि॒शामसि॑ ॥

હે ઇન્દ્ર, આનંદ માટે સોમ પી, બાજ લાવેલા આ નિચોવેલા સોમનું. કારણ કે શાશ્વત પ્રજાઓનો સ્વામી તું જ છે, લોકોનો રાજા પણ તું જ છે.

श्रु॒धी हवं॑ तिर॒श्च्या इन्द्र॒ यस्त्वा॑ सप॒र्यति॑ ।
सु॒वीर्य॑स्य॒ गोम॑तो रा॒यस्पू॑र्धि म॒हाँ अ॑सि ॥

હે તિરશ્ચીના વંશજ ઇન્દ્ર, જે તારી સેવા કરે છે તેની હાક સાંભળ. ઉત્તમ પરાક્રમી, ગોસમૃદ્ધ ધનથી તેને ભરી દે; તું મહાન છે.

इन्द्र॒ यस्ते॒ नवी॑यसीं॒ गिरं॑ म॒न्द्रामजी॑जनत् ।
चि॒कि॒त्विन्म॑नसं॒ धियं॑ प्र॒त्नामृ॒तस्य॑ पि॒प्युषी॑म् ॥

હે ઇન્દ્ર, જેણે તારા માટે નવી, મનોહર સ્તુતિ ઉત્પન્ન કરી, વિવેકી મનવાળી, પ્રાચીન, ઋતથી ભરેલી પ્રાર્થના જન્માવી, તે.

तमु॑ ष्टवाम॒ यं गिर॒ इन्द्र॑मु॒क्थानि॑ वावृ॒धुः ।
पु॒रूण्य॑स्य॒ पौंस्या॒ सिषा॑सन्तो वनामहे ॥

જેને સ્તુતિઓએ સ્તુતિથી વધાર્યો, તે ઇન્દ્રની જ આપણે સ્તુતિ કરીએ. તેનાં અનેક વીરકર્મો ઇચ્છીને આપણે તેને પ્રાપ્ત કરીએ.

एतो॒ न्विन्द्रं॒ स्तवा॑म शु॒द्धं शु॒द्धेन॒ साम्ना॑ ।
शु॒द्धैरु॒क्थैर्वा॑वृ॒ध्वांसं॑ शु॒द्ध आ॒शीर्वा॑न्ममत्तु ॥

આવો, શુદ્ધ ઇન્દ્રની શુદ્ધ સામ અને શુદ્ધ ઉક્થો વડે સ્તુતિ કરીએ. બળવાન બનેલા તે શુદ્ધ, ઇચ્છુક થઈ આનંદ પામો.

इन्द्र॑ शु॒द्धो न॒ आ ग॑हि शु॒द्धः शु॒द्धाभि॑रू॒तिभिः॑ ।
शु॒द्धो र॒यिं नि धा॑रय शु॒द्धो म॑मद्धि सो॒म्यः ॥

હે ઇન્દ્ર, શુદ્ધ થઈને અમારી પાસે આવ, શુદ્ધ રક્ષણો સાથે. શુદ્ધ થઈને ધન સ્થિર કર; શુદ્ધ, સોમવાળો થઈ આનંદ પામ.

इन्द्र॑ शु॒द्धो हि नो॑ र॒यिं शु॒द्धो रत्ना॑नि दा॒शुषे॑ ।
शु॒द्धो वृ॒त्राणि॑ जिघ्नसे शु॒द्धो वाजं॑ सिषाससि ॥

હે ઇન્દ્ર, શુદ્ધ થઈને તું અમને ધન આપે છે; શુદ્ધ થઈને દાતાને રત્નો આપે છે. શુદ્ધ થઈને તું વૃત્રોને હણે છે; શુદ્ધ થઈને બળ જીતવા ઇચ્છે છે.