ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.102

9.102.1

क्रा॒णा शिशु॑र्म॒हीनां॑ हि॒न्वन्नृ॒तस्य॒ दीधि॑तिम् ।
विश्वा॒ परि॑ प्रि॒या भु॑व॒दध॑ द्वि॒ता ॥

મહાન જનોનું શિશુ બનીને, ઋતની દીપ્તિને પ્રેરતો, સર્વ પ્રિય વસ્તુઓની આસપાસ બે રીતે થયો.

उप॑ त्रि॒तस्य॑ पा॒ष्यो॑रभ॑क्त॒ यद्गुहा॑ प॒दम् ।
य॒ज्ञस्य॑ स॒प्त धाम॑भि॒रध॑ प्रि॒यम् ॥

ત્રિતના બે પગ પાસે, ગુપ્ત સ્થાનમાં રહેલું પદ તેણે મેળવ્યું; યજ્ઞનું તે પ્રિય પદ સાત ધામો સાથે ત્યારે.

त्रीणि॑ त्रि॒तस्य॒ धार॑या पृ॒ष्ठेष्वेर॑या र॒यिम् ।
मिमी॑ते अस्य॒ योज॑ना॒ वि सु॒क्रतुः॑ ॥

ત્રિતની ત્રણ ધારાઓ વડે, પૃષ્ઠો પર ધનને પ્રેરિત કર; તેના માર્ગોને સુકર્મા માપે છે.

ज॒ज्ञा॒नं स॒प्त मा॒तरो॑ वे॒धाम॑शासत श्रि॒ये ।
अ॒यं ध्रु॒वो र॑यी॒णां चिके॑त॒ यत् ॥

જન્મેલા તેને સાત માતાઓએ જ્ઞાનીઓ માટે શ્રી માટે વ્યવસ્થા કરી; આ સ્થિર સોમે ધનોમાં જે જાણ્યું તે જાણ્યું.

अ॒स्य व्र॒ते स॒जोष॑सो॒ विश्वे॑ दे॒वासो॑ अ॒द्रुहः॑ ।
स्पा॒र्हा भ॑वन्ति॒ रन्त॑यो जु॒षन्त॒ यत् ॥

આના વ્રતમાં એકમત થઈ, સર્વ દેવો દ્રોહ વિનાના; ઇચ્છનીય બને છે, જ્યારે તેઓ આનંદ પામે છે.

यमी॒ गर्भ॑मृता॒वृधो॑ दृ॒शे चारु॒मजी॑जनन् ।
क॒विं मंहि॑ष्ठमध्व॒रे पु॑रु॒स्पृह॑म् ॥

જે ગર્ભને ઋતના ધારકોએ દર્શન માટે સુંદર રીતે ઉત્પન્ન કર્યો — તે કવિને, અતિ ઉદાર, યજ્ઞમાં બહુરૂપને.

स॒मी॒ची॒ने अ॒भि त्मना॑ य॒ह्वी ऋ॒तस्य॑ मा॒तरा॑ ।
त॒न्वा॒ना य॒ज्ञमा॑नु॒षग्यद॑ञ्ज॒ते ॥

સમાનપણે સાથે રહેલી તે બે મહાન માતાઓ, ઋતની માતાઓ, પોતાના સ્વભાવથી જ યજ્ઞને ક્રમમાં વિસ્તારીને તેનો અભિષેક કરે છે ત્યારે.

क्रत्वा॑ शु॒क्रेभि॑र॒क्षभि॑र्ऋ॒णोरप॑ व्र॒जं दि॒वः ।
हि॒न्वन्नृ॒तस्य॒ दीधि॑तिं॒ प्राध्व॒रे ॥

બુદ્ધિથી અને તેજસ્વી આંખોથી તું આકાશનો વાડો ખોલે છે; ઋતની દીપ્તિને પ્રેરીને યજ્ઞમાં આગળ વધે છે.