ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.102

9.102.1

क्रा॒णा शिशु॑र्म॒हीनां॑ हि॒न्वन्नृ॒तस्य॒ दीधि॑तिम् ।
विश्वा॒ परि॑ प्रि॒या भु॑व॒दध॑ द्वि॒ता ॥

മഹാന്മാരുടെ ശിശുവായി ഉയർന്ന്, ഋതത്തിന്റെ പ്രകാശത്തെ ഉണർത്തിക്കൊണ്ട്, എല്ലാ പ്രിയവസ്തുക്കൾക്കും ചുറ്റും രണ്ടു വിധത്തിൽ ആയി.

उप॑ त्रि॒तस्य॑ पा॒ष्यो॑रभ॑क्त॒ यद्गुहा॑ प॒दम् ।
य॒ज्ञस्य॑ स॒प्त धाम॑भि॒रध॑ प्रि॒यम् ॥

ത്രിതന്റെ രണ്ടു പാദങ്ങൾക്കരികെ, രഹസ്യസ്ഥാനത്തുള്ള പദം അവൻ നേടി; യജ്ഞത്തിന്റെ ആ പ്രിയപദം ഏഴു ധാമങ്ങളോടെ അപ്പോൾ.

त्रीणि॑ त्रि॒तस्य॒ धार॑या पृ॒ष्ठेष्वेर॑या र॒यिम् ।
मिमी॑ते अस्य॒ योज॑ना॒ वि सु॒क्रतुः॑ ॥

ത്രിതന്റെ മൂന്ന് ധാരകളാൽ, പൃഷ്ഠങ്ങളിൽ സമ്പത്ത് ഉണർത്തുക; അവന്റെ വഴികളെ സുകർമ്മാവ് അളക്കുന്നു.

ज॒ज्ञा॒नं स॒प्त मा॒तरो॑ वे॒धाम॑शासत श्रि॒ये ।
अ॒यं ध्रु॒वो र॑यी॒णां चिके॑त॒ यत् ॥

ജനിച്ചവനെ ഏഴു മാതാക്കൾ ജ്ഞാനികൾക്കായി ശ്രീയ്ക്കായി ക്രമീകരിച്ചു; ഈ സ്ഥിരൻ സമ്പത്തുകളിൽ ഏതറിഞ്ഞുവോ അതറിഞ്ഞു.

अ॒स्य व्र॒ते स॒जोष॑सो॒ विश्वे॑ दे॒वासो॑ अ॒द्रुहः॑ ।
स्पा॒र्हा भ॑वन्ति॒ रन्त॑यो जु॒षन्त॒ यत् ॥

ഇവന്റെ വ്രതത്തിൽ ഒരേമനസ്സോടെ, എല്ലാ ദേവന്മാരും ദ്രോഹമില്ലാത്തവരായി; ആഗ്രഹിക്കപ്പെടേണ്ടവരാകുന്നു, അവർ ആനന്ദിക്കുമ്പോൾ.

यमी॒ गर्भ॑मृता॒वृधो॑ दृ॒शे चारु॒मजी॑जनन् ।
क॒विं मंहि॑ष्ठमध्व॒रे पु॑रु॒स्पृह॑म् ॥

ഏത് ഗർഭത്തെ ഋതത്തെ പാലിക്കുന്നവർ ദർശനത്തിനായി സുന്ദരമായി ജനിപ്പിച്ചുവോ — ആ കവിയെ, അത്യുദാരനെ, യജ്ഞത്തിൽ ബഹുരൂപനെ.

स॒मी॒ची॒ने अ॒भि त्मना॑ य॒ह्वी ऋ॒तस्य॑ मा॒तरा॑ ।
त॒न्वा॒ना य॒ज्ञमा॑नु॒षग्यद॑ञ्ज॒ते ॥

ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്ന ആ രണ്ടു മഹതിമാർ, ഋതത്തിന്റെ മാതാക്കൾ, തങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്താൽത്തന്നെ യജ്ഞത്തെ ക്രമത്തിൽ വിസ്തരിച്ച് അതിനെ അഭിഷേകം ചെയ്യുമ്പോൾ.

क्रत्वा॑ शु॒क्रेभि॑र॒क्षभि॑र्ऋ॒णोरप॑ व्र॒जं दि॒वः ।
हि॒न्वन्नृ॒तस्य॒ दीधि॑तिं॒ प्राध्व॒रे ॥

ബുദ്ധിയോടും തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളോടും കൂടി നീ ആകാശത്തിന്റെ തൊഴുത്ത് തുറക്കുന്നു; ഋതത്തിന്റെ പ്രകാശത്തെ ഉണർത്തി യജ്ഞത്തിൽ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു.