ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.36

9.36.1

अस॑र्जि॒ रथ्यो॑ यथा प॒वित्रे॑ च॒म्वोः॑ सु॒तः ।
कार्ष्म॑न्वा॒जी न्य॑क्रमीत् ॥

સોમ રથના ઘોડાની જેમ ગાળણીમાં વહાવાયો; બે પાત્રોમાં નીચોવાયેલો તે બળવાન પાટિયા પર ઊતર્યો.

स वह्निः॑ सोम॒ जागृ॑विः॒ पव॑स्व देव॒वीरति॑ ।
अ॒भि कोशं॑ मधु॒श्चुत॑म् ॥

તે વાહક, હે સોમ, જાગૃત થઈને દેવો પાસે પવિત્ર થઈ વહે; મધ ટપકાવતા કળશ તરફ વહે.

स नो॒ ज्योतीं॑षि पूर्व्य॒ पव॑मान॒ वि रो॑चय ।
क्रत्वे॒ दक्षा॑य नो हिनु ॥

તે સોમ, હે પ્રાચીન પવમાન, અમારા માટે પ્રકાશ ફેલાવ; બુદ્ધિ અને બળ માટે અમને પ્રેરિત કર.

शु॒म्भमा॑न ऋता॒युभि॑र्मृ॒ज्यमा॑नो॒ गभ॑स्त्योः ।
पव॑ते॒ वारे॑ अ॒व्यये॑ ॥

ઋતના અનુયાયીઓ દ્વારા શણગારાયેલો, બે હાથ વચ્ચે શુદ્ધ થતો, તે અક્ષય દોડમાં વહે છે.

स विश्वा॑ दा॒शुषे॒ वसु॒ सोमो॑ दि॒व्यानि॒ पार्थि॑वा ।
पव॑ता॒मान्तरि॑क्ष्या ॥

તે સોમ દાતાને સર્વ ધન, દિવ્ય, પાર્થિવ અને અંતરિક્ષની વસ્તુઓ વહાવે.

आ दि॒वस्पृ॒ष्ठम॑श्व॒युर्ग॑व्य॒युः सो॑म रोहसि ।
वी॒र॒युः श॑वसस्पते ॥

આકાશની પીઠ પર ચઢ, હે સોમ; ઘોડા અને ગાયોની ઇચ્છા રાખતો, વીરોની ઇચ્છા રાખતો; હે બળના સ્વામી.