ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.36

9.36.1

अस॑र्जि॒ रथ्यो॑ यथा प॒वित्रे॑ च॒म्वोः॑ सु॒तः ।
कार्ष्म॑न्वा॒जी न्य॑क्रमीत् ॥

ସୋମ ରଥର ଘୋଡ଼ା ପରି ଛାଣନିରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା; ଦୁଇ ପାତ୍ରରେ ନିଙ୍ଗାଯାଇ ସେ ବଳବାନ ପଟାରେ ଓହ୍ଲାଇଲା।

स वह्निः॑ सोम॒ जागृ॑विः॒ पव॑स्व देव॒वीरति॑ ।
अ॒भि कोशं॑ मधु॒श्चुत॑म् ॥

ସେହି ବାହକ, ହେ ସୋମ, ସଜାଗ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ମଧୁ ଝରାଉଥିବା କଳସ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।

स नो॒ ज्योतीं॑षि पूर्व्य॒ पव॑मान॒ वि रो॑चय ।
क्रत्वे॒ दक्षा॑य नो हिनु ॥

ସେହି ସୋମ, ହେ ପ୍ରାଚୀନ, ପବମାନ, ଆମ ପାଇଁ ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କର; ବୁଦ୍ଧି ଓ ବଳ ପାଇଁ ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କର।

शु॒म्भमा॑न ऋता॒युभि॑र्मृ॒ज्यमा॑नो॒ गभ॑स्त्योः ।
पव॑ते॒ वारे॑ अ॒व्यये॑ ॥

ଋତର ଅନୁଗାମୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଜ୍ଜିତ, ଦୁଇ ହାତ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ଅକ୍ଷୟ ଦୌଡ଼ରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।

स विश्वा॑ दा॒शुषे॒ वसु॒ सोमो॑ दि॒व्यानि॒ पार्थि॑वा ।
पव॑ता॒मान्तरि॑क्ष्या ॥

ସେହି ସୋମ ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁ ଧନ, ଦିବ୍ୟ, ପାର୍ଥିବ ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ବସ୍ତୁ ପ୍ରବାହିତ କରୁ।

आ दि॒वस्पृ॒ष्ठम॑श्व॒युर्ग॑व्य॒युः सो॑म रोहसि ।
वी॒र॒युः श॑वसस्पते ॥

ଆକାଶର ପିଠିରେ ଚଢ଼, ହେ ସୋମ; ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈ ଇଚ୍ଛା କରି, ବୀର ଇଚ୍ଛା କରି; ହେ ବଳର ପ୍ରଭୁ।