ரிக் வேதம் · சூக்தம் 9.36

9.36.1

अस॑र्जि॒ रथ्यो॑ यथा प॒वित्रे॑ च॒म्वोः॑ सु॒तः ।
कार्ष्म॑न्वा॒जी न्य॑क्रमीत् ॥

சோமம் தேர்க்குதிரை போல் வடிகட்டியில் பாய்ந்தது; இரு கலசங்களில் பிழியப்பட்டு, அது வலிமையான பலகையின் மேல் இறங்கியது.

स वह्निः॑ सोम॒ जागृ॑विः॒ पव॑स्व देव॒वीरति॑ ।
अ॒भि कोशं॑ मधु॒श्चुत॑म् ॥

அந்த ஏந்துநன், ஓ சோமா, விழிப்புடன் தேவர்களிடம் தூய்மையாகப் பாய்ந்துவா; தேன் சொட்டும் கலசத்தை நோக்கி வா.

स नो॒ ज्योतीं॑षि पूर्व्य॒ पव॑मान॒ वि रो॑चय ।
क्रत्वे॒ दक्षा॑य नो हिनु ॥

அந்தச் சோமமே, ஓ பழையவனே, தூயவனே, எங்களுக்கு ஒளிகளை வெளிப்படுத்து; ஞானத்திற்கும் வலிமைக்கும் எங்களைத் தூண்டு.

शु॒म्भमा॑न ऋता॒युभि॑र्मृ॒ज्यमा॑नो॒ गभ॑स्त्योः ।
पव॑ते॒ वारे॑ अ॒व्यये॑ ॥

ருதத்தைப் பின்பற்றுவோரால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, இரு கைகளுக்கிடையே தூய்மைப்படுத்தப்பட்டு, அவன் அழியாத போட்டியில் பாய்கிறான்.

स विश्वा॑ दा॒शुषे॒ वसु॒ सोमो॑ दि॒व्यानि॒ पार्थि॑वा ।
पव॑ता॒मान्तरि॑क्ष्या ॥

அந்தச் சோமம் கொடையாளிக்கு எல்லாச் செல்வங்களையும், விண்ணுலகப் பொருட்களையும், மண்ணுலகப் பொருட்களையும், இடைவெளிப் பொருட்களையும் பாயச் செய்யட்டும்.

आ दि॒वस्पृ॒ष्ठम॑श्व॒युर्ग॑व्य॒युः सो॑म रोहसि ।
वी॒र॒युः श॑वसस्पते ॥

விண்ணின் முதுகின் மேல் ஏறு, ஓ சோமா; குதிரைகளை விரும்பி, பசுக்களை விரும்பி, வீரர்களை விரும்பி; ஓ வலிமையின் தலைவனே.