ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.36

9.36.1

अस॑र्जि॒ रथ्यो॑ यथा प॒वित्रे॑ च॒म्वोः॑ सु॒तः ।
कार्ष्म॑न्वा॒जी न्य॑क्रमीत् ॥

സോമം തേരിലെ കുതിരപോലെ അരിപ്പയിലൂടെ ഒഴുകി; രണ്ടു പാത്രങ്ങളിൽ പിഴിയപ്പെട്ട അവൻ ശക്തമായ പലകയിൽ ഇറങ്ങി.

स वह्निः॑ सोम॒ जागृ॑विः॒ पव॑स्व देव॒वीरति॑ ।
अ॒भि कोशं॑ मधु॒श्चुत॑म् ॥

ആ വാഹകനായ സോമമേ, ജാഗരൂകനായി ദേവന്മാരിലേക്ക് ശുദ്ധനായി ഒഴുകുക; തേൻ ഇറ്റുന്ന കുടത്തിലേക്ക് ഒഴുകുക.

स नो॒ ज्योतीं॑षि पूर्व्य॒ पव॑मान॒ वि रो॑चय ।
क्रत्वे॒ दक्षा॑य नो हिनु ॥

ആ സോമമേ, ഓ പുരാതനാ, പവമാനാ, ഞങ്ങൾക്ക് പ്രകാശങ്ങൾ തെളിയിക്കൂ; ബുദ്ധിക്കും ബലത്തിനും ഞങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കൂ.

शु॒म्भमा॑न ऋता॒युभि॑र्मृ॒ज्यमा॑नो॒ गभ॑स्त्योः ।
पव॑ते॒ वारे॑ अ॒व्यये॑ ॥

ഋതത്തെ അനുസരിക്കുന്നവരാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, ഇരുകൈകൾക്കിടയിൽ ശുദ്ധനായി, അവൻ നശിക്കാത്ത ഓട്ടത്തിൽ ഒഴുകുന്നു.

स विश्वा॑ दा॒शुषे॒ वसु॒ सोमो॑ दि॒व्यानि॒ पार्थि॑वा ।
पव॑ता॒मान्तरि॑क्ष्या ॥

ആ സോമം ദാതാവിന് എല്ലാ സമ്പത്തും, ദിവ്യവും ഭൗമവും അന്തരീക്ഷവുമായ വസ്തുക്കളും ഒഴുക്കട്ടെ.

आ दि॒वस्पृ॒ष्ठम॑श्व॒युर्ग॑व्य॒युः सो॑म रोहसि ।
वी॒र॒युः श॑वसस्पते ॥

ആകാശത്തിന്റെ പുറത്തേക്ക് കയറൂ, ഓ സോമമേ; കുതിരകളെയും പശുക്കളെയും വീരന്മാരെയും ആഗ്രഹിച്ച്; ഓ ബലത്തിന്റെ നാഥാ.