Ṛgveda · Sūkta 9.36

9.36.1

अस॑र्जि॒ रथ्यो॑ यथा प॒वित्रे॑ च॒म्वोः॑ सु॒तः ।
कार्ष्म॑न्वा॒जी न्य॑क्रमीत् ॥

Soma, wie ein Wagenpferd, wurde durch den Seiher gelassen; in den beiden Gefäßen ausgepresst, ist der Kräftige auf das Preßbrett herabgestiegen.

स वह्निः॑ सोम॒ जागृ॑विः॒ पव॑स्व देव॒वीरति॑ ।
अ॒भि कोशं॑ मधु॒श्चुत॑म् ॥

Jener Bringer, o Soma, wachsam, reinige dich, zu den Göttern fließend; fließe zum honigtropfenden Gefäß.

स नो॒ ज्योतीं॑षि पूर्व्य॒ पव॑मान॒ वि रो॑चय ।
क्रत्वे॒ दक्षा॑य नो हिनु ॥

Dieser, o alter reinigender Soma, lass Lichter für uns erstrahlen; treibe uns an zu Einsicht und Kraft.

शु॒म्भमा॑न ऋता॒युभि॑र्मृ॒ज्यमा॑नो॒ गभ॑स्त्योः ।
पव॑ते॒ वारे॑ अ॒व्यये॑ ॥

Von den Anhängern der Ordnung geschmückt, zwischen den beiden Händen gereinigt, fließt er im unvergänglichen Wettlauf.

स विश्वा॑ दा॒शुषे॒ वसु॒ सोमो॑ दि॒व्यानि॒ पार्थि॑वा ।
पव॑ता॒मान्तरि॑क्ष्या ॥

Möge jener Soma dem Spender allen Reichtum zufließen lassen: himmlische, irdische und luftige Güter.

आ दि॒वस्पृ॒ष्ठम॑श्व॒युर्ग॑व्य॒युः सो॑म रोहसि ।
वी॒र॒युः श॑वसस्पते ॥

Steig auf den Rücken des Himmels, o Soma, nach Rossen und Rindern verlangend, nach Helden verlangend; o Herr der Kraft.