ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.71.1
आ दक्षि॑णा सृज्यते शु॒ष्म्या॑सदं॒ वेति॑ द्रु॒हो र॒क्षसः॑ पाति॒ जागृ॑विः ।
हरि॑रोप॒शं कृ॑णुते॒ नभ॒स्पय॑ उप॒स्तिरे॑ च॒म्वो॑र्ब्रह्म॑ नि॒र्णिजे॑ ॥
અહીં દક્ષિણા અર્પાય છે; બળવાન સોમ, જાગૃત રહીને, દ્રોહી અને રાક્ષસોથી રક્ષણ કરે છે. હરિ (સોમ) ગાળણીના આસન પર રસ વહાવે છે, બે પાત્રોમાં શુદ્ધિ માટે મંત્ર મૂકે છે.
9.71.2
प्र कृ॑ष्टि॒हेव॑ शू॒ष ए॑ति॒ रोरु॑वदसु॒र्यं॑ वर्णं॒ नि रि॑णीते अस्य॒ तम् ।
जहा॑ति व॒व्रिं पि॒तुरे॑ति निष्कृ॒तमु॑प॒प्रुतं॑ कृणुते नि॒र्णिजं॒ तना॑ ॥
શત્રુહંતાની જેમ તે ઉષાની જેમ આગળ વધે છે; ગર્જના કરતાં તે અસુર-રંગ છોડે છે. વાંકું પાપ છોડી તે પિતા પાસે જાય છે, ગાળણીના તંતુઓ વડે શુદ્ધ થયેલા સોમને પવિત્ર કરે છે.
9.71.3
अद्रि॑भिः सु॒तः प॑वते॒ गभ॑स्त्योर्वृषा॒यते॒ नभ॑सा॒ वेप॑ते म॒ती ।
स मो॑दते॒ नस॑ते॒ साध॑ते गि॒रा ने॑नि॒क्ते अ॒प्सु यज॑ते॒ परी॑मणि ॥
પથ્થરોથી નિચોવાયેલો સોમ વહે છે; પોતાના બે હાથોમાં તે બળવાન થાય છે, આકાશ સાથે, વિચારથી કંપે છે. તે આનંદે છે, પહોંચે છે, ગીતથી સિદ્ધિ પામે છે, પાણીમાં પોતાને શુદ્ધ કરે છે, ચારેબાજુ યજ્ઞ કરે છે.
9.71.4
परि॑ द्यु॒क्षं सह॑सः पर्वता॒वृधं॒ मध्वः॑ सिञ्चन्ति ह॒र्म्यस्य॑ स॒क्षणि॑म् ।
आ यस्मि॒न्गावः॑ सुहु॒ताद॒ ऊध॑नि मू॒र्धञ्च्छ्री॒णन्त्य॑ग्रि॒यं वरी॑मभिः ॥
શક્તિના વિજેતાને, પર્વતોને વધારનારને, મધુર રસના સાથીને ચારેબાજુ છાંટે છે; જેમાં ગાયો, સારી રીતે અર્પિત, આંચળ પર, માથા પર, શ્રેષ્ઠ સોમને પોતાના પ્રવાહોથી શણગારે છે.
9.71.5
समी॒ रथं॒ न भु॒रिजो॑रहेषत॒ दश॒ स्वसा॑रो॒ अदि॑तेरु॒पस्थ॒ आ ।
जिगा॒दुप॑ ज्रयति॒ गोर॑पी॒च्यं॑ प॒दं यद॑स्य म॒तुथा॒ अजी॑जनन् ॥
દસ બહેનો રથને બે ઘોડાની જેમ સાથે હાંકે છે; અદિતિના ખોળામાં તે છે. ગાયના તેજસ્વી પગલાં તરફ તે આગળ વધે છે, જ્યારે તેની માતાઓએ તેને ઉત્પન્ન કર્યો.
9.71.6
श्ये॒नो न योनिं॒ सद॑नं धि॒या कृ॒तं हि॑र॒ण्यय॑मा॒सदं॑ दे॒व एष॑ति ।
ए रि॑णन्ति ब॒र्हिषि॑ प्रि॒यं गि॒राश्वो॒ न दे॒वाँ अप्ये॑ति य॒ज्ञियः॑ ॥
બાજની જેમ, વિચારથી બનેલા સુવર્ણ સદન અને આસન તરફ દેવ ઉતાવળે જાય છે; દર્ભ પર પ્રિય સ્તુતિથી તેને આનંદિત કરે છે, યજ્ઞયોગ્ય સોમ, ઘોડાની જેમ, દેવો પાસે પહોંચે છે.
9.71.7
परा॒ व्य॑क्तो अरु॒षो दि॒वः क॒विर्वृषा॑ त्रिपृ॒ष्ठो अ॑नविष्ट॒ गा अ॒भि ।
स॒हस्र॑णीति॒र्यतिः॑ परा॒यतिः॑ रे॒भो न पू॒र्वीरु॒षसो॒ वि रा॑जति ॥
આકાશનો તેજસ્વી કવિ સોમ પ્રગટ થયો છે. ત્રણ પીઠવાળો વૃષભ ગાયો તરફ પહોંચ્યો; હજાર માર્ગોનો એ ગતિશીલ માર્ગદર્શક, સ્તુતિકર્તાની જેમ, પ્રાચીન ઉષાઓ વચ્ચે ઝળકે છે.
9.71.8
त्वे॒षं रू॒पं कृ॑णुते॒ वर्णो॑ अस्य॒ स यत्राश॑य॒त्समृ॑ता॒ सेध॑ति स्रि॒धः ।
अ॒प्सा या॑ति स्व॒धया॒ दैव्यं॒ जनं॒ सं सु॑ष्टु॒ती नस॑ते॒ सं गोअ॑ग्रया ॥
તે પોતાનું તેજસ્વી રૂપ અને વર્ણ રચે છે; જ્યાં તે વિશ્રામ કરે છે ત્યાં સભામાં શત્રુઓને હાંકી કાઢે છે. જળોમાં વિચરનાર તે પોતાની શક્તિથી દૈવી જન તરફ જાય છે; ઉત્તમ સ્તુતિ સાથે, ગાયોમાં અગ્રેસર સાથે તેઓ મળે છે.
9.71.9
उ॒क्षेव॑ यू॒था प॑रि॒यन्न॑रावी॒दधि॒ त्विषी॑रधित॒ सूर्य॑स्य ।
दि॒व्यः सु॑प॒र्णोऽव॑ चक्षत॒ क्षां सोमः॒ परि॒ क्रतु॑ना पश्यते॒ जाः ॥
બળદ ટોળાની આસપાસ ફરે તેમ તે ફરીને રક્ષણ કરે છે; સૂર્યનાં કિરણો તેણે પોતા પર ધારણ કર્યાં. દિવ્ય સુપર્ણ પક્ષી નીચે જુએ છે; સોમ પોતાની પ્રજ્ઞાથી પૃથ્વીને ચોતરફ જુએ છે અને સર્વ જન્મોને નિહાળે છે.