ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.71.1
आ दक्षि॑णा सृज्यते शु॒ष्म्या॑सदं॒ वेति॑ द्रु॒हो र॒क्षसः॑ पाति॒ जागृ॑विः ।
हरि॑रोप॒शं कृ॑णुते॒ नभ॒स्पय॑ उप॒स्तिरे॑ च॒म्वो॑र्ब्रह्म॑ नि॒र्णिजे॑ ॥
ഇവിടെ ദക്ഷിണ സമർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; ശക്തനായ സോമൻ ജാഗ്രതയോടെ ദ്രോഹികളിൽനിന്നും രാക്ഷസരിൽനിന്നും രക്ഷിക്കുന്നു. ഹരി (സോമം) അരിപ്പയുടെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ രസം ഒഴുക്കുന്നു, രണ്ട് പാത്രങ്ങളിൽ ശുദ്ധീകരണത്തിനായി മന്ത്രം സ്ഥാപിക്കുന്നു.
9.71.2
प्र कृ॑ष्टि॒हेव॑ शू॒ष ए॑ति॒ रोरु॑वदसु॒र्यं॑ वर्णं॒ नि रि॑णीते अस्य॒ तम् ।
जहा॑ति व॒व्रिं पि॒तुरे॑ति निष्कृ॒तमु॑प॒प्रुतं॑ कृणुते नि॒र्णिजं॒ तना॑ ॥
ശത്രുനാശകനെപ്പോലെ അവൻ ഉഷസ്സുപോലെ മുന്നേറുന്നു; ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് അസുരവർണ്ണം വിട്ടുകളയുന്നു. വളഞ്ഞ പാപം ഉപേക്ഷിച്ച് പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ പോകുന്നു, ശുദ്ധീകരിച്ച സോമത്തെ അരിപ്പയുടെ നൂലുകളാൽ ശുദ്ധമാക്കുന്നു.
9.71.3
अद्रि॑भिः सु॒तः प॑वते॒ गभ॑स्त्योर्वृषा॒यते॒ नभ॑सा॒ वेप॑ते म॒ती ।
स मो॑दते॒ नस॑ते॒ साध॑ते गि॒रा ने॑नि॒क्ते अ॒प्सु यज॑ते॒ परी॑मणि ॥
കല്ലുകളാൽ പിഴിഞ്ഞ സോമം ഒഴുകുന്നു; തന്റെ രണ്ടു കൈകളിൽ അവൻ ശക്തി നേടുന്നു, ആകാശത്തോടൊപ്പം, ചിന്തയാൽ വിറയ്ക്കുന്നു. അവൻ സന്തോഷിക്കുന്നു, എത്തുന്നു, ഗാനത്താൽ സിദ്ധി നേടുന്നു, വെള്ളത്തിൽ സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, ചുറ്റും യജ്ഞം ചെയ്യുന്നു.
9.71.4
परि॑ द्यु॒क्षं सह॑सः पर्वता॒वृधं॒ मध्वः॑ सिञ्चन्ति ह॒र्म्यस्य॑ स॒क्षणि॑म् ।
आ यस्मि॒न्गावः॑ सुहु॒ताद॒ ऊध॑नि मू॒र्धञ्च्छ्री॒णन्त्य॑ग्रि॒यं वरी॑मभिः ॥
ശക്തിയുടെ വിജയിയെയും പർവ്വതങ്ങളെ വളർത്തുന്നവനെയും മധുരപാനീയത്തിന്റെ സഖാവിനെയും ചുറ്റും തളിക്കുന്നു; അതിൽ പശുക്കൾ, നന്നായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട്, മടിയിലും തലയിലും, ശ്രേഷ്ഠ സോമത്തെ തങ്ങളുടെ ധാരകളാൽ അലങ്കരിക്കുന്നു.
9.71.5
समी॒ रथं॒ न भु॒रिजो॑रहेषत॒ दश॒ स्वसा॑रो॒ अदि॑तेरु॒पस्थ॒ आ ।
जिगा॒दुप॑ ज्रयति॒ गोर॑पी॒च्यं॑ प॒दं यद॑स्य म॒तुथा॒ अजी॑जनन् ॥
പത്ത് സഹോദരിമാർ രഥത്തെ രണ്ടു കുതിരകളെപ്പോലെ ഒരുമിച്ച് നയിക്കുന്നു; അദിതിയുടെ മടിയിൽ അവൻ ഇരിക്കുന്നു. പശുവിന്റെ തിളങ്ങുന്ന കാൽപ്പാടിലേക്ക് അവൻ മുന്നേറുന്നു, ഇവന്റെ മാതാക്കൾ ഇവനെ ജനിപ്പിച്ചപ്പോൾ.
9.71.6
श्ये॒नो न योनिं॒ सद॑नं धि॒या कृ॒तं हि॑र॒ण्यय॑मा॒सदं॑ दे॒व एष॑ति ।
ए रि॑णन्ति ब॒र्हिषि॑ प्रि॒यं गि॒राश्वो॒ न दे॒वाँ अप्ये॑ति य॒ज्ञियः॑ ॥
പരുന്തിനെപ്പോലെ, ചിന്തയാൽ നിർമ്മിച്ച സ്വർണ്ണ വാസത്തിലേക്കും ആസനത്തിലേക്കും ദേവൻ പായുന്നു; ദർഭയിൽ പ്രിയമായ സ്തുതിയാൽ അവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു, യജ്ഞാർഹനായ സോമൻ, കുതിരയെപ്പോലെ, ദേവന്മാരുടെ അടുക്കൽ എത്തുന്നു.
9.71.7
परा॒ व्य॑क्तो अरु॒षो दि॒वः क॒विर्वृषा॑ त्रिपृ॒ष्ठो अ॑नविष्ट॒ गा अ॒भि ।
स॒हस्र॑णीति॒र्यतिः॑ परा॒यतिः॑ रे॒भो न पू॒र्वीरु॒षसो॒ वि रा॑जति ॥
ആകാശത്തിലെ തിളങ്ങുന്ന കവിയായ സോമൻ പ്രത്യക്ഷനായി. മൂന്നു മുതുകുകളുള്ള കാള പശുക്കളുടെ നേർക്കു ചെന്നു; ആയിരം വഴികാട്ടികളുള്ള ആ സഞ്ചാരി, സ്തുതിപാഠകനെപ്പോലെ, പുരാതന പ്രഭാതങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
9.71.8
त्वे॒षं रू॒पं कृ॑णुते॒ वर्णो॑ अस्य॒ स यत्राश॑य॒त्समृ॑ता॒ सेध॑ति स्रि॒धः ।
अ॒प्सा या॑ति स्व॒धया॒ दैव्यं॒ जनं॒ सं सु॑ष्टु॒ती नस॑ते॒ सं गोअ॑ग्रया ॥
ഇവൻ തന്റെ തിളങ്ങുന്ന രൂപവും വർണ്ണവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു; അവൻ വിശ്രമിക്കുന്നിടത്ത് സഭയിൽ ശത്രുക്കളെ ഓടിക്കുന്നു. ജലങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ ദിവ്യജനത്തിലേക്കു പോകുന്നു; നല്ല സ്തുതിയോടെ, പശുക്കളിൽ മുൻനിൽക്കുന്നവനോടൊപ്പം അവർ ഒന്നിച്ചുചേരുന്നു.
9.71.9
उ॒क्षेव॑ यू॒था प॑रि॒यन्न॑रावी॒दधि॒ त्विषी॑रधित॒ सूर्य॑स्य ।
दि॒व्यः सु॑प॒र्णोऽव॑ चक्षत॒ क्षां सोमः॒ परि॒ क्रतु॑ना पश्यते॒ जाः ॥
കാള കൂട്ടത്തെ ചുറ്റിനടക്കുംപോലെ അവൻ ചുറ്റിസഞ്ചരിച്ച് കാക്കുന്നു; സൂര്യന്റെ രശ്മികളെ അവൻ തന്റെമേൽ വെച്ചു. ദിവ്യനായ സുപർണ്ണപക്ഷി താഴേക്കു നോക്കുന്നു; സോമൻ തന്റെ ജ്ഞാനത്താൽ ഭൂമിയെ ചുറ്റും നോക്കി എല്ലാ ജന്മങ്ങളെയും കാണുന്നു.