ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.71.1
आ दक्षि॑णा सृज्यते शु॒ष्म्या॑सदं॒ वेति॑ द्रु॒हो र॒क्षसः॑ पाति॒ जागृ॑विः ।
हरि॑रोप॒शं कृ॑णुते॒ नभ॒स्पय॑ उप॒स्तिरे॑ च॒म्वो॑र्ब्रह्म॑ नि॒र्णिजे॑ ॥
ଏଠାରେ ଦକ୍ଷିଣା ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ; ବଳବାନ ସୋମ, ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ, ଦ୍ରୋହୀ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ହରି (ସୋମ) ଛାଣିବା ଆସନରେ ରସ ପ୍ରବାହିତ କରନ୍ତି, ଦୁଇ ପାତ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ରଖନ୍ତି।
9.71.2
प्र कृ॑ष्टि॒हेव॑ शू॒ष ए॑ति॒ रोरु॑वदसु॒र्यं॑ वर्णं॒ नि रि॑णीते अस्य॒ तम् ।
जहा॑ति व॒व्रिं पि॒तुरे॑ति निष्कृ॒तमु॑प॒प्रुतं॑ कृणुते नि॒र्णिजं॒ तना॑ ॥
ଶତ୍ରୁହନ୍ତା ପରି ସେ ଉଷା ପରି ଅଗ୍ରସର ହୁଏ; ଗର୍ଜନ କରି ସେ ଅସୁର-ବର୍ଣ୍ଣ ତ୍ୟାଗ କରେ। ବକ୍ର ପାପ ଛାଡ଼ି ସେ ପିତା ନିକଟକୁ ଯାଏ, ଛାଣିର ସୂତାରେ ଶୁଦ୍ଧ ସୋମକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
9.71.3
अद्रि॑भिः सु॒तः प॑वते॒ गभ॑स्त्योर्वृषा॒यते॒ नभ॑सा॒ वेप॑ते म॒ती ।
स मो॑दते॒ नस॑ते॒ साध॑ते गि॒रा ने॑नि॒क्ते अ॒प्सु यज॑ते॒ परी॑मणि ॥
ପଥରରେ ନିଙ୍ଗାଯାଇଥିବା ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ନିଜ ଦୁଇ ହାତରେ ସେ ବଳବାନ ହୁଏ, ଆକାଶ ସହିତ, ଚିନ୍ତାରେ କମ୍ପେ। ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ, ପହଞ୍ଚେ, ଗୀତରେ ସିଦ୍ଧି ପାଏ, ଜଳରେ ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ, ଚାରିପାଖେ ଯଜ୍ଞ କରେ।
9.71.4
परि॑ द्यु॒क्षं सह॑सः पर्वता॒वृधं॒ मध्वः॑ सिञ्चन्ति ह॒र्म्यस्य॑ स॒क्षणि॑म् ।
आ यस्मि॒न्गावः॑ सुहु॒ताद॒ ऊध॑नि मू॒र्धञ्च्छ्री॒णन्त्य॑ग्रि॒यं वरी॑मभिः ॥
ଶକ୍ତିର ବିଜୟୀ, ପର୍ବତ ବର୍ଦ୍ଧକ, ମଧୁରସର ସହଚରଙ୍କୁ ଚାରିପାଖେ ସିଞ୍ଚନ କରନ୍ତି; ଯେଉଁଥିରେ ଗାଈମାନେ, ଭଲ ଭାବେ ଅର୍ପିତ, ଓଳାରେ, ମୁଣ୍ଡରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୋମକୁ ନିଜ ଧାରାରେ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି।
9.71.5
समी॒ रथं॒ न भु॒रिजो॑रहेषत॒ दश॒ स्वसा॑रो॒ अदि॑तेरु॒पस्थ॒ आ ।
जिगा॒दुप॑ ज्रयति॒ गोर॑पी॒च्यं॑ प॒दं यद॑स्य म॒तुथा॒ अजी॑जनन् ॥
ଦଶ ଭଉଣୀ ରଥକୁ ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ପରି ଏକତ୍ର ଚଳାନ୍ତି; ଅଦିତିଙ୍କ କୋଳରେ ସେ ଅଛି। ଗାଈର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପାଦ ଆଡ଼କୁ ସେ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଏହାର ମାତାମାନେ ତାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
9.71.6
श्ये॒नो न योनिं॒ सद॑नं धि॒या कृ॒तं हि॑र॒ण्यय॑मा॒सदं॑ दे॒व एष॑ति ।
ए रि॑णन्ति ब॒र्हिषि॑ प्रि॒यं गि॒राश्वो॒ न दे॒वाँ अप्ये॑ति य॒ज्ञियः॑ ॥
ଶ୍ୟେନ ପରି, ଚିନ୍ତାରେ ନିର୍ମିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନିବାସ ଓ ଆସନ ଆଡ଼କୁ ଦେବ ଧାଏଁ; କୁଶ ଉପରେ ପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତିରେ ତାକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତି, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ସୋମ, ଘୋଡ଼ା ପରି, ଦେବତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସେ।
9.71.7
परा॒ व्य॑क्तो अरु॒षो दि॒वः क॒विर्वृषा॑ त्रिपृ॒ष्ठो अ॑नविष्ट॒ गा अ॒भि ।
स॒हस्र॑णीति॒र्यतिः॑ परा॒यतिः॑ रे॒भो न पू॒र्वीरु॒षसो॒ वि रा॑जति ॥
ଆକାଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କବି ସୋମ ପ୍ରକଟିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ତିନି ପିଠିର ବୃଷ ଗାଈମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲା; ହଜାର ପଥର ସେହି ଗତିଶୀଳ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ, ସ୍ତୋତ୍ରକାରଙ୍କ ପରି, ପ୍ରାଚୀନ ଉଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି।
9.71.8
त्वे॒षं रू॒पं कृ॑णुते॒ वर्णो॑ अस्य॒ स यत्राश॑य॒त्समृ॑ता॒ सेध॑ति स्रि॒धः ।
अ॒प्सा या॑ति स्व॒धया॒ दैव्यं॒ जनं॒ सं सु॑ष्टु॒ती नस॑ते॒ सं गोअ॑ग्रया ॥
ସେ ନିଜର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ଓ ବର୍ଣ୍ଣ ସୃଷ୍ଟି କରେ; ଯେଉଁଠି ସେ ବିଶ୍ରାମ କରେ, ସେଠି ସଭାରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ି ଦିଏ। ଜଳରେ ଗତି କରୁଥିବା ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦିବ୍ୟ ଜନ ଦିଗକୁ ଯାଏ; ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ସହିତ, ଗାଈମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରଣୀ ସହିତ ସେମାନେ ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି।
9.71.9
उ॒क्षेव॑ यू॒था प॑रि॒यन्न॑रावी॒दधि॒ त्विषी॑रधित॒ सूर्य॑स्य ।
दि॒व्यः सु॑प॒र्णोऽव॑ चक्षत॒ क्षां सोमः॒ परि॒ क्रतु॑ना पश्यते॒ जाः ॥
ଷଣ୍ଢ ଗୋଷ୍ଠୀ ଚାରିପାଖରେ ଘୂରେ ସେହିପରି ସେ ଘୂରି ରକ୍ଷା କରେ; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଶ୍ମିକୁ ସେ ନିଜ ଉପରେ ଧାରଣ କଲା। ଦିବ୍ୟ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ପକ୍ଷୀ ତଳକୁ ଚାହିଁଥାଏ; ସୋମ ନିଜ ପ୍ରଜ୍ଞାରେ ପୃଥିବୀକୁ ଚାରିଆଡ଼େ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଦେଖନ୍ତି।