Ṛgveda · Sūkta 9.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.71.1
आ दक्षि॑णा सृज्यते शु॒ष्म्या॑सदं॒ वेति॑ द्रु॒हो र॒क्षसः॑ पाति॒ जागृ॑विः ।
हरि॑रोप॒शं कृ॑णुते॒ नभ॒स्पय॑ उप॒स्तिरे॑ च॒म्वो॑र्ब्रह्म॑ नि॒र्णिजे॑ ॥
Hier wird die Opfergabe dargebracht; der mächtige, wachsame Soma schützt vor den Verrätern und Dämonen. Der falbe Soma gießt seinen Saft auf den Sitz des Seihers und legt das heilige Wort in die beiden Gefäße zur Reinigung.
9.71.2
प्र कृ॑ष्टि॒हेव॑ शू॒ष ए॑ति॒ रोरु॑वदसु॒र्यं॑ वर्णं॒ नि रि॑णीते अस्य॒ तम् ।
जहा॑ति व॒व्रिं पि॒तुरे॑ति निष्कृ॒तमु॑प॒प्रुतं॑ कृणुते नि॒र्णिजं॒ तना॑ ॥
Wie ein Feindeschlächter schreitet er voran wie die Morgenröte; brüllend legt er die dämonische Färbung ab. Er verlässt die krumme Sünde und geht zum Vater, reinigt den gereinigten Soma mit den Fäden des Siebes.
9.71.3
अद्रि॑भिः सु॒तः प॑वते॒ गभ॑स्त्योर्वृषा॒यते॒ नभ॑सा॒ वेप॑ते म॒ती ।
स मो॑दते॒ नस॑ते॒ साध॑ते गि॒रा ने॑नि॒क्ते अ॒प्सु यज॑ते॒ परी॑मणि ॥
Der von den Steinen gepresste Soma fließt; in seinen beiden Händen erstarkt er, mit dem Himmel, vom Gedanken erzittert er. Er freut sich, erreicht, gelingt durch das Lied, reinigt sich in den Wassern und opfert ringsum.
9.71.4
परि॑ द्यु॒क्षं सह॑सः पर्वता॒वृधं॒ मध्वः॑ सिञ्चन्ति ह॒र्म्यस्य॑ स॒क्षणि॑म् ।
आ यस्मि॒न्गावः॑ सुहु॒ताद॒ ऊध॑नि मू॒र्धञ्च्छ्री॒णन्त्य॑ग्रि॒यं वरी॑मभिः ॥
Sie besprengen ringsum den Sieger der Kraft, den Bergmehrer, den Gefährten des Honigtranks; in ihm schmücken die Kühe, wohl dargebracht, am Euter und am Haupt, den vordersten Soma mit ihren Strömen.
9.71.5
समी॒ रथं॒ न भु॒रिजो॑रहेषत॒ दश॒ स्वसा॑रो॒ अदि॑तेरु॒पस्थ॒ आ ।
जिगा॒दुप॑ ज्रयति॒ गोर॑पी॒च्यं॑ प॒दं यद॑स्य म॒तुथा॒ अजी॑जनन् ॥
Wie zehn Schwestern einen Wagen mit zwei Pferden lenken, so treiben sie ihn gemeinsam im Schoß der Aditi; er schreitet zur leuchtenden Spur der Kuh, als seine Erzeuger ihn hervorbrachten.
9.71.6
श्ये॒नो न योनिं॒ सद॑नं धि॒या कृ॒तं हि॑र॒ण्यय॑मा॒सदं॑ दे॒व एष॑ति ।
ए रि॑णन्ति ब॒र्हिषि॑ प्रि॒यं गि॒राश्वो॒ न दे॒वाँ अप्ये॑ति य॒ज्ञियः॑ ॥
Wie ein Falke eilt der Gott zum goldenen, durch den Gedanken geschaffenen Sitz; auf dem heiligen Gras erfreuen sie ihn mit dem geliebten Lied, und der opferwürdige Soma geht wie ein Pferd zu den Göttern.
9.71.7
परा॒ व्य॑क्तो अरु॒षो दि॒वः क॒विर्वृषा॑ त्रिपृ॒ष्ठो अ॑नविष्ट॒ गा अ॒भि ।
स॒हस्र॑णीति॒र्यतिः॑ परा॒यतिः॑ रे॒भो न पू॒र्वीरु॒षसो॒ वि रा॑जति ॥
Soma, der leuchtende Seher des Himmels, ist hervorgetreten. Der dreirückige Stier erreichte die Kühe, und er, der Führer tausend Wege, leuchtet wie ein Preisender unter den alten Uṣas.
9.71.8
त्वे॒षं रू॒पं कृ॑णुते॒ वर्णो॑ अस्य॒ स यत्राश॑य॒त्समृ॑ता॒ सेध॑ति स्रि॒धः ।
अ॒प्सा या॑ति स्व॒धया॒ दैव्यं॒ जनं॒ सं सु॑ष्टु॒ती नस॑ते॒ सं गोअ॑ग्रया ॥
Er erschafft seine leuchtende Gestalt und Farbe; wo er ruht, treibt er die Feinde aus der gemeinsamen Versammlung. Sich unter den Wassern bewegend durch eigene Kraft, geht er zum göttlichen Volk; mit gutem Lobpreis vereinen sie sich mit dem Ersten der Kühe.
9.71.9
उ॒क्षेव॑ यू॒था प॑रि॒यन्न॑रावी॒दधि॒ त्विषी॑रधित॒ सूर्य॑स्य ।
दि॒व्यः सु॑प॒र्णोऽव॑ चक्षत॒ क्षां सोमः॒ परि॒ क्रतु॑ना पश्यते॒ जाः ॥
Wie ein Stier, der die Herde umkreist, wandert er und beschützt; die Strahlen der Sonne hat er auf sich gelegt. Der himmlische Vogel mit schönen Flügeln blickt herab; Soma schaut mit seiner Weisheit rings auf die Erde und erblickt alle Geburten.