સામવેદ · વિભાગ 1.2

1.2.11

न꣡म꣢स्ते अग्न꣣ ओ꣡ज꣢से गृ꣣ण꣡न्ति꣢ देव कृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ।
अ꣡मै꣢र꣣मि꣡त्र꣢मर्दय ॥ ११ ॥

હે અગ્નિ, તને નમસ્કાર. હે દેવ, લોકો તારા બળ માટે તારી સ્તુતિ કરે છે. તારા સામર્થ્યથી શત્રુને કચડી નાખ.

दू꣣तं꣡ वो꣢ वि꣣श्व꣡वे꣢दसꣳ हव्य꣣वा꣢ह꣣म꣡म꣢र्त्यम् ।
य꣡जि꣢ष्ठमृञ्जसे गि꣣रा꣢ ॥ १२ ॥

તમારા દૂત, સર્વજ્ઞ, હવ્ય વહન કરનાર, અમર, યજ્ઞને સૌથી યોગ્ય અગ્નિને અમે સ્તુતિ-વાણીથી સન્માનીએ છીએ.

उ꣡प꣢ त्वा जा꣣म꣢यो꣣ गि꣢रो꣣ दे꣡दि꣢शतीर्हवि꣣ष्कृतः꣢ ।
वा꣣यो꣡रनी꣢꣯के अस्थिरन् ॥ १३ ॥

હવિ અર્પણ કરનારી, તને પ્રગટ કરનારી બહેનો જેવી આ સ્તુતિ-વાણીઓ તારી પાસે આવી અને વાયુની સમીપે ઊભી રહી.

उ꣡प꣢ त्वाग्ने दि꣣वे꣡दि꣢वे꣣ दो꣡षा꣢वस्तर्धि꣣या꣢ व꣣य꣢म् ।
न꣢मो꣣ भ꣡र꣢न्त꣣ ए꣡म꣢सि ॥ १४ ॥

હે અગ્નિ, દરરોજ, રાત્રે અને પ્રભાતે, બુદ્ધિથી નમસ્કાર અર્પતા અમે તારી પાસે આવીએ છીએ.

ज꣡रा꣢बोध꣣ त꣡द्वि꣢विड्ढि वि꣣शे꣡वि꣢शे य꣣ज्ञि꣡या꣢य ।
स्तो꣡म꣢ꣳ रु꣣द्रा꣡य꣢ दृशी꣣क꣢म् ॥ १५ ॥

હે જરા-બોધ, તે સ્તોત્રને દરેક જન માટે યજ્ઞયોગ્ય રુદ્ર માટે પ્રગટ કર; સ્તુતિ રુદ્ર માટે છે, જે દૃશ્ય છે.

प्र꣢ति꣣ त्यं꣡ चारु꣢꣯मध्व꣣रं꣡ गो꣢पी꣣था꣢य꣣ प्र꣡ हू꣢यसे ।
म꣣रु꣡द्भि꣢रग्न꣣ आ꣡ ग꣢हि ॥ १६ ॥

તે સુંદર યજ્ઞ તરફ, રક્ષણ માટે તને આહ્વાન કરાય છે; હે અગ્નિ, મરુતો સાથે અહીં આવ.

अ꣢श्वं꣣ न꣢ त्वा꣣ वा꣡र꣢वन्तं व꣣न्द꣡ध्या꣢ अ꣣ग्निं꣡ नमो꣢꣯भिः ।
स꣣म्रा꣡ज꣢न्तमध्व꣣रा꣡णा꣢म् ॥ १७ ॥

ઘોડા જેવા વારવંત તને, હે અગ્નિ, નમસ્કારો સાથે હું વંદન કરું છું — યજ્ઞોના સમ્રાટ તું છે.

औ꣣र्वभृगुव꣡च्छुचि꣢꣯मप्नवान꣣व꣡दा हु꣢꣯वे ।
अ꣣ग्नि꣡ꣳ स꣢मु꣣द्र꣡वा꣢ससम् ॥ १८ ॥

ઔર્વ અને ભૃગુની જેમ, શુચિ અગ્નિને, અપ્નવાન જેમ હું આહ્વાન કરું છું — સમુદ્રને વસ્ત્ર બનાવનારને.

अ꣣ग्नि꣡मि꣢न्धा꣣नो꣡ मन꣢꣯सा꣣ धि꣡य꣢ꣳ सचेत꣣ म꣡र्त्यः꣢ ।
अ꣣ग्नि꣡मि꣢न्धे वि꣣व꣡स्व꣢भिः ॥ १९ ॥

મનથી અગ્નિને પ્રજ્વલિત કરતો મર્ત્ય ધી પર ધ્યાન આપે; વિવસ્વાનના કિરણોથી હું અગ્નિને પ્રજ્વલિત કરું છું.

आ꣢꣫दित्प्र꣣त्न꣢स्य꣣ रे꣡त꣢सो꣣ ज्यो꣡तिः꣢ पश्यन्ति वास꣣र꣢म् ।
प꣣रो꣢꣫ यदि꣣ध्य꣡ते꣢ दि꣣वि꣢ ॥ २० ॥

ત્યારે તેઓ પ્રાચીન બીજનો પ્રકાશ, દિવસનો ઉદય જુએ છે — જ્યારે તે દૂર દિવ્યલોકમાં પ્રજ્વલિત થાય છે.