सामवेद · विभाग 1.2

1.2.11

न꣡म꣢स्ते अग्न꣣ ओ꣡ज꣢से गृ꣣ण꣡न्ति꣢ देव कृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ।
अ꣡मै꣢र꣣मि꣡त्र꣢मर्दय ॥ ११ ॥

हे अग्नी, तुला नमस्कार. हे देवा, लोक तुझ्या बलासाठी तुझी स्तुती करतात. तुझ्या सामर्थ्याने शत्रूला चिरडून टाक.

दू꣣तं꣡ वो꣢ वि꣣श्व꣡वे꣢दसꣳ हव्य꣣वा꣢ह꣣म꣡म꣢र्त्यम् ।
य꣡जि꣢ष्ठमृञ्जसे गि꣣रा꣢ ॥ १२ ॥

तुमचा दूत, सर्वज्ञ, हव्य वाहणारा, अमर, यज्ञास सर्वात योग्य अग्नीला आम्ही स्तुतीच्या वाणीने गौरवितो.

उ꣡प꣢ त्वा जा꣣म꣢यो꣣ गि꣢रो꣣ दे꣡दि꣢शतीर्हवि꣣ष्कृतः꣢ ।
वा꣣यो꣡रनी꣢꣯के अस्थिरन् ॥ १३ ॥

हविर्द्रव्य अर्पण करणाऱ्या, तुला प्रकट करणाऱ्या बहिणींसारख्या ह्या स्तुतिवाणी तुझ्याजवळ येऊन वायूच्या सान्निध्यात उभ्या राहिल्या.

उ꣡प꣢ त्वाग्ने दि꣣वे꣡दि꣢वे꣣ दो꣡षा꣢वस्तर्धि꣣या꣢ व꣣य꣢म् ।
न꣢मो꣣ भ꣡र꣢न्त꣣ ए꣡म꣢सि ॥ १४ ॥

हे अग्नी, दररोज, रात्री आणि पहाटे, बुद्धीने नमस्कार अर्पण करीत आम्ही तुझ्याजवळ येतो.

ज꣡रा꣢बोध꣣ त꣡द्वि꣢विड्ढि वि꣣शे꣡वि꣢शे य꣣ज्ञि꣡या꣢य ।
स्तो꣡म꣢ꣳ रु꣣द्रा꣡य꣢ दृशी꣣क꣢म् ॥ १५ ॥

हे जरा-बोध, ते स्तोत्र प्रत्येक लोकासाठी यज्ञयोग्य रुद्राकरिता प्रकट कर; स्तुती रुद्राची आहे, जो दृश्य आहे.

प्र꣢ति꣣ त्यं꣡ चारु꣢꣯मध्व꣣रं꣡ गो꣢पी꣣था꣢य꣣ प्र꣡ हू꣢यसे ।
म꣣रु꣡द्भि꣢रग्न꣣ आ꣡ ग꣢हि ॥ १६ ॥

त्या सुंदर यज्ञाकडे, संरक्षणासाठी तू आवाहन केला जात आहेस; हे अग्नी, मरुतांसह येथे ये.

अ꣢श्वं꣣ न꣢ त्वा꣣ वा꣡र꣢वन्तं व꣣न्द꣡ध्या꣢ अ꣣ग्निं꣡ नमो꣢꣯भिः ।
स꣣म्रा꣡ज꣢न्तमध्व꣣रा꣡णा꣢म् ॥ १७ ॥

घोड्यासारख्या वारवन्त तुला, हे अग्ने, नमस्कारांनी मी वंदन करतो — यज्ञांचा सम्राट तूच.

औ꣣र्वभृगुव꣡च्छुचि꣢꣯मप्नवान꣣व꣡दा हु꣢꣯वे ।
अ꣣ग्नि꣡ꣳ स꣢मु꣣द्र꣡वा꣢ससम् ॥ १८ ॥

और्व आणि भृगूंप्रमाणे, शुचि अग्नीला, अप्नवानाप्रमाणे मी आवाहन करतो — समुद्राला वस्त्र करणाऱ्या अग्नीला.

अ꣣ग्नि꣡मि꣢न्धा꣣नो꣡ मन꣢꣯सा꣣ धि꣡य꣢ꣳ सचेत꣣ म꣡र्त्यः꣢ ।
अ꣣ग्नि꣡मि꣢न्धे वि꣣व꣡स्व꣢भिः ॥ १९ ॥

मनाने अग्नीला प्रज्वलित करणारा मर्त्य धीकडे लक्ष देवो; विवस्वानाच्या किरणांनी मी अग्नीला प्रज्वलित करतो.

आ꣢꣫दित्प्र꣣त्न꣢स्य꣣ रे꣡त꣢सो꣣ ज्यो꣡तिः꣢ पश्यन्ति वास꣣र꣢म् ।
प꣣रो꣢꣫ यदि꣣ध्य꣡ते꣢ दि꣣वि꣢ ॥ २० ॥

तेव्हा ते प्राचीन बीजाचा प्रकाश, दिवसाचा उदय पाहतात — जेव्हा ते दूर दिव्यलोकात प्रज्वलित होते.