ਸਾਮਵੇਦ · ਭਾਗ 1.2

1.2.11

न꣡म꣢स्ते अग्न꣣ ओ꣡ज꣢से गृ꣣ण꣡न्ति꣢ देव कृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ।
अ꣡मै꣢र꣣मि꣡त्र꣢मर्दय ॥ ११ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਦੇਵ, ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਬਲ ਲਈ ਤੇਰੀ ਉਸਤਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦੇ।

दू꣣तं꣡ वो꣢ वि꣣श्व꣡वे꣢दसꣳ हव्य꣣वा꣢ह꣣म꣡म꣢र्त्यम् ।
य꣡जि꣢ष्ठमृञ्जसे गि꣣रा꣢ ॥ १२ ॥

ਤੁਹਾਡੇ ਦੂਤ, ਸਰਬਗਿਆਤਾ, ਹਵਿ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ, ਯਜ್ಞ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਉਸਤਤਿ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਦੇ ਹਾਂ।

उ꣡प꣢ त्वा जा꣣म꣢यो꣣ गि꣢रो꣣ दे꣡दि꣢शतीर्हवि꣣ष्कृतः꣢ ।
वा꣣यो꣡रनी꣢꣯के अस्थिरन् ॥ १३ ॥

ਹਵਿ ਭੇਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਇਹ ਉਸਤਤਿ ਦੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਵਾਯੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।

उ꣡प꣢ त्वाग्ने दि꣣वे꣡दि꣢वे꣣ दो꣡षा꣢वस्तर्धि꣣या꣢ व꣣य꣢म् ।
न꣢मो꣣ भ꣡र꣢न्त꣣ ए꣡म꣢सि ॥ १४ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਰਾਤ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ, ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ।

ज꣡रा꣢बोध꣣ त꣡द्वि꣢विड्ढि वि꣣शे꣡वि꣢शे य꣣ज्ञि꣡या꣢य ।
स्तो꣡म꣢ꣳ रु꣣द्रा꣡य꣢ दृशी꣣क꣢म् ॥ १५ ॥

ਹੇ ਜਰਾ-ਬੋਧ, ਉਸ ਉਸਤਤਿ ਨੂੰ ਹਰ ਲੋਕ ਲਈ ਯਜ્ઞਯੋਗ ਰੁਦ੍ਰ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ; ਉਸਤਤਿ ਰੁਦ੍ਰ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ।

प्र꣢ति꣣ त्यं꣡ चारु꣢꣯मध्व꣣रं꣡ गो꣢पी꣣था꣢य꣣ प्र꣡ हू꣢यसे ।
म꣣रु꣡द्भि꣢रग्न꣣ आ꣡ ग꣢हि ॥ १६ ॥

ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਯਜ್ಞ ਵੱਲ, ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ।

अ꣢श्वं꣣ न꣢ त्वा꣣ वा꣡र꣢वन्तं व꣣न्द꣡ध्या꣢ अ꣣ग्निं꣡ नमो꣢꣯भिः ।
स꣣म्रा꣡ज꣢न्तमध्व꣣रा꣡णा꣢म् ॥ १७ ॥

ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਵਾਰਵੰਤ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਨਮਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ — ਯੱਗਾਂ ਦਾ ਸਮਰਾਟ ਤੂੰ ਹੈਂ।

औ꣣र्वभृगुव꣡च्छुचि꣢꣯मप्नवान꣣व꣡दा हु꣢꣯वे ।
अ꣣ग्नि꣡ꣳ स꣢मु꣣द्र꣡वा꣢ससम् ॥ १८ ॥

ਔਰਵ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਵਾਂਗ, ਸ਼ੁਚੀ ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਅਪਨਵਾਨ ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ — ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵਸਤਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।

अ꣣ग्नि꣡मि꣢न्धा꣣नो꣡ मन꣢꣯सा꣣ धि꣡य꣢ꣳ सचेत꣣ म꣡र्त्यः꣢ ।
अ꣣ग्नि꣡मि꣢न्धे वि꣣व꣡स्व꣢भिः ॥ १९ ॥

ਮਨ ਨਾਲ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬਾਲਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਧੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਵੇ; ਵਿਵਸਵਾਨ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬਾਲਦਾ ਹਾਂ।

आ꣢꣫दित्प्र꣣त्न꣢स्य꣣ रे꣡त꣢सो꣣ ज्यो꣡तिः꣢ पश्यन्ति वास꣣र꣢म् ।
प꣣रो꣢꣫ यदि꣣ध्य꣡ते꣢ दि꣣वि꣢ ॥ २० ॥

ਤਦ ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਬੀਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਦਿਨ ਦਾ ਉਦੈ ਵੇਖਦੇ ਹਨ — ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੂਰ ਦਿਵ ਵਿੱਚ ਬਲਦਾ ਹੈ।