சாம வேதம் · பகுதி 1.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.44.419
आ ते꣢ अग्न इधीमहि द्यु꣣मन्तं꣢ देवा꣣जर꣢म् ।
यु꣢द्ध꣣ स्या꣢ ते꣣पनी꣢यसी स꣣मि꣢द्दी꣣दय꣢ति꣣ द्यवी꣢꣯षꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣꣬ आ भ꣢र ॥ ४१९ ॥
அக்னியே, ஒளிமிக்கவனும் அழியாத தேவனுமான உன்னை நாங்கள் மூட்டுகிறோம். போரில் உன் மிகப் புகழ்ந்த விறகு ஒளிர்கிறது; பாடுபவர்களுக்கு ஒளியைக் கொண்டு வா.
1.44.420
आग्निं न स्ववृ꣢꣯क्तिभि꣣र्होता꣢रं त्वा वृणीमहे ।
शी꣣रं पा꣢व꣣कशो꣢चिषं꣣ वि꣢ वो꣣ मदे꣢ य꣣ज्ञेषु꣢ स्ती꣣र्णब꣢र्हिषं꣣ विव꣢क्षसे ॥ ४२० ॥
நம் சொந்தத் துதிகளால் அக்னியைப் போல உன்னை ஹோதாவாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம் — திறமையும் தூய்மையான சுடரும் உடையவனே, யாகங்களில் புல் பரப்பப்பட்டவனே; மகிழ்ச்சியில் உன் மகிமை பேசப்படட்டும்.
1.44.421
म꣣हे नो꣢ अ꣣द्य बो꣢ध꣣योषो꣢ रा꣣ये꣢ दि꣣वित्म꣢ती ।
यथा꣢ चिन्नो꣣ अबो꣢धयः स꣣त्यश्र꣢वसि वा꣣य्ये सुजा꣢꣯ते꣣ अश्व꣢सूनृते ॥ ४२१ ॥
உஷஸே, இன்று எங்களை மிகு செல்வத்திற்காக விழிக்கச் செய்; வானொளி நிறைந்தவளே. முன்பு எங்களை விழிக்கச் செய்தது போல, உண்மைப் புகழும் நல்ல பிறப்பும் குதிரைகளையும் சத்தியத்தையும் அளிப்பவளே.
1.44.422
भ꣣द्रं꣢ नो꣣ अपि꣢ वातय꣣ म꣢नो꣣ दक्ष꣢मु꣣त क्रतु꣢꣯म् ।
अथा꣢ ते स꣣ख्ये अन्ध꣢꣯सो꣣ वि वो꣣ म꣢दे꣣ र꣢णा꣣ गा꣢वो꣣ न यव꣢꣯से꣣ विव꣢क्षसे ॥ ४२२ ॥
எங்களுக்கு நன்மையைக் கொண்டு வா; மனதையும் பலத்தையும் சங்கல்பத்தையும் தூண்டு. பிறகு உன் நட்பில், சோம ரசத்தின் மகிழ்ச்சியில், மேய்ச்சல் நிலத்தில் பசுக்கள் மகிழ்வது போல் நாங்கள் மகிழ்வோமாக; உன் மகிமை பேசப்படட்டும்.
1.44.423
क्रत्वा꣢ म꣣हाꣳ अ꣢नुष्व꣣धं꣢ भी꣣म आ वा꣢꣯वृते꣣ शवः꣢ ।
श्रि꣣य꣢ ऋ꣣ष्व उ꣢पा꣣क꣢यो꣣र्नि꣢ शि꣣प्री हरि꣢꣯वां दधे꣣ हस्त꣢यो꣣र्वज्र꣢माय꣣स꣢म् ॥ ४२३ ॥
பெரிய இந்திரன் தன் வலிமையால், தன் இயல்புக்கேற்ப, பயங்கர பலத்தைத் திருப்பிக் காட்டுகிறான்; செழுமையான தன் கரங்களில், பொன்னிறமான இந்திரன் இரும்பு வஜ்ரத்தைத் தாங்கியுள்ளான்.
1.44.424
स꣢ घा꣣ तं वृष꣢꣯ण꣣ꣳ र꣢थ꣣मधि꣢ तिष्ठाति गो꣣विद꣢म् ।
यः पात्र꣢꣯ꣳ हारियोज꣣नं꣢ पू꣣र्णमि꣢न्द्रा꣣चिके꣢तति꣣ यो꣢जा꣣꣬ न्वि꣢꣯न्द्र ते꣣ हरी꣢ ॥ ४२४ ॥
பசுக்களை வெல்பவனான அந்த வலிமைமிக்க தேரின் மீது அவன் நிற்கிறான்; நிறைந்த பாத்திரத்தையும் பொன்னிற குதிரைகள் பூட்டிய தேரையும் அறிபவன். இந்திரா, இப்போது உன் இரு பொன்னிறக் குதிரைகளைப் பூட்டு.
1.44.425
अ꣣ग्निं तं म꣢꣯न्ये꣣ यो꣢꣫ वसु꣣र꣢स्तं꣣ यं यन्ति꣢꣯ धे꣣नवः꣢ ।
अ꣢स्त꣣मर्व꣢न्त आ꣣श꣢꣫वोऽस्तं꣣ नित्या꣣सो वा꣣जि꣢न꣣ इष꣢ꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ भ꣢र ॥ ४२५ ॥
வசுவாகிய அந்த அக்னியை நான் தியானிக்கிறேன்; அவனுடைய இல்லத்தை நோக்கிப் பசுக்கள் செல்கின்றன. விரைந்த குதிரைகள் இல்லத்தை நோக்கிச் செல்கின்றன; நித்திய வலிமையுள்ளவை இல்லத்தை நோக்கிச் செல்கின்றன. துதிப்பவர்களுக்கு உணவைக் கொண்டுவா.
1.44.426
न꣢꣫ तमꣳहो꣣ न दु꣢रि꣣तं देवा꣢꣯सो अष्ट꣣ मर्त्य꣢म् ।
स꣣जोष꣢सो꣣ यम꣢र्य꣣मा꣢ मि꣣त्रो नय꣢꣯ति꣣ वरु꣢णो꣣ अ꣢ति꣣ द्विषः꣢ ॥ ४२६ ॥
ஓ தேவர்களே, பாவமும் துர்பாக்கியமும் அடையாத மனிதனை, ஒரே அன்புடன் கூடிய அர்யமா, மித்ரன், வருணன் பகைவர்களுக்கு அப்பால் அழைத்துச் செல்கின்றனர்.