ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.63.615
भ्रा꣡ज꣢न्त्यग्ने समिधान दीदिवो जि꣣ह्वा꣡ च꣢रत्य꣣न्त꣢रा꣣स꣡नि꣢ ।
स꣡ त्वं नो꣢꣯ अग्ने꣣ प꣡य꣢सा वसु꣣वि꣢द्र꣣यिं꣡ वर्चो꣢꣯ दृ꣣शे꣡ऽदाः꣢ ॥ ६१५ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସମିଧରେ ଜ୍ୱଳିତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ତୁମେ; ତୁମ ଜିହ୍ୱା ମୁଖ ଭିତରେ ଚଳେ ଓ ଜ୍ୱଳେ। ସେହି ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ପୋଷଣ ସହିତ ଧନ ଲାଭ କରାଇ ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ତେଜ ଦିଅ।
1.63.616
व꣣स꣡न्त इन्नु रन्त्यो꣢꣯ ग्री꣣ष्म꣡ इन्नु रन्त्यः꣢꣯ ।
व꣣र्षा꣡ण्यनु꣢꣯ श꣣र꣡दो꣢ हेम꣣न्तः꣡ शिशि꣢꣯र꣣ इन्नु꣡ रन्त्यः꣢꣯ ॥ ६१६ ॥
ବସନ୍ତ ପ୍ରକୃତରେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକୃତରେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ। ବର୍ଷା ପରେ ଶରତ, ହେମନ୍ତ ଓ ଶିଶିର ମଧ୍ୟ ପ୍ରକୃତରେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।
1.63.617
स꣣ह꣡स्र꣢शीर्षाः꣣ पु꣡रु꣢षः सहस्रा꣣क्षः꣢ स꣣ह꣡स्र꣢पात् ।
स꣣र्व꣡तो꣢ वृ꣣त्वा꣡त्य꣢तिष्ठद्द꣣शाङ्गुल꣢म् ॥ ६१७ ॥
ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ହଜାର ଆଖି, ହଜାର ପାଦବିଶିଷ୍ଟ ପୁରୁଷ ସେ। ସେ ପୃଥିବୀକୁ ସବୁ ଦିଗରୁ ଘେରି ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳ ଉପରେ ଠିଆ ହେଲା।
1.63.618
त्रि꣣पा꣢दू꣣र्ध्व꣢꣫ उदै꣣त्पु꣡रु꣢षः꣣ पदो꣢ऽस्ये꣣हा꣡भ꣢व꣣त्पु꣡नः꣢ ।
त꣢था꣣ वि꣢ष्व꣣꣬ङ् व्य꣢꣯क्रामदशनानश꣣ने꣢ अ꣣भि꣢ ॥ ६१८ ॥
ତ୍ରିପାଦ ପୁରୁଷ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠିଲେ; ତାଙ୍କ ଏକ ପାଦ ଏଠାରେ ପୁନର୍ବାର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ସେହିପରି ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲେ; ଖାଉଥିବା ଓ ନ ଖାଉଥିବା ସବୁଠାରୁ ଉପରେ।
1.63.619
पु꣡रु꣢ष ए꣣वे꣢꣫दꣳ सर्वं꣣ य꣢द्भू꣣तं꣢꣫ यच्च꣣ भा꣡व्य꣢म् ।
पा꣡दो꣢ऽस्य꣣ स꣡र्वा꣢ भू꣣ता꣡नि꣢ त्रि꣣पा꣡द꣢स्या꣣मृ꣡तं꣢ दि꣣वि꣢ ॥ ६१९ ॥
ଏହି ସବୁ ପ୍ରକୃତରେ ପୁରୁଷ; ଯାହା ହୋଇଛି ଏବଂ ଯାହା ହେବ। ସମସ୍ତ ଜୀବ ତାଙ୍କର ଏକ ପାଦ; ତାଙ୍କର ତିନି ପାଦ ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ଅମୃତ।
1.63.620
ता꣡वा꣢नस्य महि꣣मा꣢꣫ ततो꣣ ज्या꣡या꣢ꣳश्च꣣ पू꣡रु꣢षः ।
उ꣣ता꣡मृ꣢त꣣त्व꣡स्येशा꣢꣯नो꣣ य꣡दन्ने꣢꣯नाति꣣रो꣡ह꣢ति ॥ ६२० ॥
ତାଙ୍କର ମହିମା ଏତିକି; ପୁରୁଷ ତାଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ମହାନ। ସେ ଅମୃତତ୍ୱର ଈଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ; କାରଣ ସେ ଅନ୍ନଠାରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠନ୍ତି।
1.63.621
त꣡तो꣢ वि꣣रा꣡ड꣢जायत वि꣣रा꣢जो꣣ अ꣢धि꣣ पू꣡रु꣢षः ।
स꣢ जा꣣तो꣡ अत्य꣢꣯रिच्यत प꣣श्चा꣢꣫द्भूमि꣣म꣡थो꣢ पु꣣रः꣢ ॥ ६२१ ॥
ତା'ଠାରୁ ବିରାଟ୍ ଜନ୍ମିଲା; ବିରାଟ୍ରୁ ପୁରୁଷ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଜାତ ହୋଇ ସେ ଅତିରିକ୍ତ ହେଲେ — ପଛରେ ଭୂମି ଓ ପରେ ଆଗକୁ।
1.63.622
म꣡न्ये꣢ वां द्यावापृथिवी सु꣣भो꣡ज꣢सौ꣣ ये꣡ अप्र꣢꣯थेथा꣣म꣡मि꣢तम꣣भि꣡ योज꣢꣯नम् ।
स्यो꣣ने꣡ ते नो꣢꣯ मुञ्चत꣣म꣡ꣳह꣢सः ॥ ६२२ ॥
ମୁଁ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରେ, ହେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ, ଉତ୍ତମ ପୋଷଣଦାତା; ଅପରିମିତ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ। ହେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ, ସୁଖଦାୟୀ ହୁଅ; ଆମକୁ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତ କର।
1.63.623
ह꣡री꣢ त इन्द्र꣣ श्म꣡श्रू꣢ण्यु꣣तो꣡ ते꣢ ह꣣रि꣢तौ꣣ ह꣡री꣢ ।
तं꣡ त्वा꣢ स्तुवन्ति क꣣व꣡यः꣢ पु꣣रु꣡षा꣢सो व꣣न꣡र्ग꣢वः ॥ ६२३ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦୁଇ ହରି (ଘୋଡ଼ା) — ସେମାନଙ୍କ କେଶ ଓ ସୁନେଲି ରଙ୍ଗ। କବିମାନେ ତୁମର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଣ୍ଠର ବନର ଗାୟକମାନେ।
1.63.624
यद्वर्चो हिरण्यस्य यद्वा वर्चो गवामुत ।
सत्यस्य ब्रह्मणो वर्चस्तेन मा सं सृजामसि ॥ ६२४ ॥
ସୁନାର ଯେଉଁ ତେଜ, ଗାଈମାନଙ୍କର ଯେଉଁ ତେଜ, ସତ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମ (ମନ୍ତ୍ର)ର ଯେଉଁ ତେଜ — ସେହି ତେଜ ସହ ମୋତେ ସଂଯୁକ୍ତ କର।
1.63.625
स꣢ह꣣स्त꣡न्न꣢ इन्द्र꣣ द꣣द्ध्यो꣢ज꣡ ई꣢शे꣣꣬ ह्यस्य म꣢ह꣣तो꣡ वि꣢रप्शिन् ।
स्थवि꣢꣯रं च꣣ वा꣡जं꣢ वृ꣡त्रे꣢षु꣣ श꣡त्रू꣢न्त्सु꣣ह꣡ना꣢ कृधी नः ॥ ६२५ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେହି ବଳ ଆମକୁ ଦିଅ; ହେ ମହାନ ବିରପ୍ଶିନ୍, ଏହି ମହାଶକ୍ତିର ତୁମେ ହିଁ ପ୍ରଭୁ। ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ, ପୁରୁଷକାର, ସ୍ଥିର ଅନ୍ନ ଓ ବିଜୟ ଦେଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସହଜରେ ବଧ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ କର।
1.63.626
स꣣ह꣡र्ष꣢भाः स꣣ह꣡व꣢त्सा उ꣣दे꣢त꣣ वि꣡श्वा꣢ रू꣣पा꣢णि꣣ बि꣡भ्र꣢तीर्द्व्यूद्नी ।
उ꣣रुः꣢ पृ꣣थु꣢र꣣यं꣡ वो꣢ अस्तु लो꣣क꣢ इ꣣मा꣡ आपः꣢꣯ सुप्रपा꣣णा꣢ इ꣣ह꣡ स्त꣢ ॥ ६२६ ॥
ବୃଷ ଓ ବାଛୁରି ସହ ଉଠ; ସମସ୍ତ ରୂପ ଧରି, ଦୁଇ ସ୍ତନବତୀ ହୋଇ। ତୁମର ଏହି ଲୋକ ବିଶାଳ ଓ ବିସ୍ତୃତ ହେଉ; ଏହି ଜଳ ଏଠାରେ ସୁପାନଯୋଗ୍ୟ ହେଉ।