சாம வேதம் · பகுதி 1.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.63.615
भ्रा꣡ज꣢न्त्यग्ने समिधान दीदिवो जि꣣ह्वा꣡ च꣢रत्य꣣न्त꣢रा꣣स꣡नि꣢ ।
स꣡ त्वं नो꣢꣯ अग्ने꣣ प꣡य꣢सा वसु꣣वि꣢द्र꣣यिं꣡ वर्चो꣢꣯ दृ꣣शे꣡ऽदाः꣢ ॥ ६१५ ॥
ஓ அக்னி, எரியூட்டப்பட்டு ஒளிரும் நீ; உன் நாக்கு வாயினுள் அசைந்து ஒளிர்கிறது. அந்த நீ, ஓ அக்னி, ஊட்டத்துடன் செல்வத்தைக் கண்டடையச் செய்து, பார்வைக்கான ஒளியையும் செல்வத்தையும் எங்களுக்கு அளிக்கிறாய்.
1.63.616
व꣣स꣡न्त इन्नु रन्त्यो꣢꣯ ग्री꣣ष्म꣡ इन्नु रन्त्यः꣢꣯ ।
व꣣र्षा꣡ण्यनु꣢꣯ श꣣र꣡दो꣢ हेम꣣न्तः꣡ शिशि꣢꣯र꣣ इन्नु꣡ रन्त्यः꣢꣯ ॥ ६१६ ॥
வசந்தம் உண்மையில் மகிழ்ச்சி தருவது; கோடையும் உண்மையில் மகிழ்ச்சி தருவது. மழைக்காலங்களுக்குப் பின் சரத்தும், ஹேமந்தமும், சிசிரமும் உண்மையில் மகிழ்ச்சி தருவவை.
1.63.617
स꣣ह꣡स्र꣢शीर्षाः꣣ पु꣡रु꣢षः सहस्रा꣣क्षः꣢ स꣣ह꣡स्र꣢पात् ।
स꣣र्व꣡तो꣢ वृ꣣त्वा꣡त्य꣢तिष्ठद्द꣣शाङ्गुल꣢म् ॥ ६१७ ॥
ஆயிரம் தலைகளும், ஆயிரம் கண்களும், ஆயிரம் கால்களும் கொண்ட புருஷன் அவன். அவன் பூமியை எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழ்ந்து, பத்து விரல் அளவு மேலாக நின்றான்.
1.63.618
त्रि꣣पा꣢दू꣣र्ध्व꣢꣫ उदै꣣त्पु꣡रु꣢षः꣣ पदो꣢ऽस्ये꣣हा꣡भ꣢व꣣त्पु꣡नः꣢ ।
त꣢था꣣ वि꣢ष्व꣣꣬ङ् व्य꣢꣯क्रामदशनानश꣣ने꣢ अ꣣भि꣢ ॥ ६१८ ॥
மூன்று பாதங்களுடைய புருஷன் மேலெழுந்தான்; அவனுடைய ஒரு பாதம் இங்கே மீண்டும் தோன்றியது. அவ்வாறே அவன் எல்லாத் திசைகளிலும் பரவினான்; உண்பவற்றிற்கும் உண்ணாதவற்றிற்கும் மேலாக.
1.63.619
पु꣡रु꣢ष ए꣣वे꣢꣫दꣳ सर्वं꣣ य꣢द्भू꣣तं꣢꣫ यच्च꣣ भा꣡व्य꣢म् ।
पा꣡दो꣢ऽस्य꣣ स꣡र्वा꣢ भू꣣ता꣡नि꣢ त्रि꣣पा꣡द꣢स्या꣣मृ꣡तं꣢ दि꣣वि꣢ ॥ ६१९ ॥
இது அனைத்தும் உண்மையில் புருஷனே; கடந்ததும் வருவதும் ஆகிய அனைத்தும். எல்லா உயிரினங்களும் அவனுடைய ஒரு பாதம்; அவனுடைய மூன்று பாதங்கள் வானத்தில் உள்ள அமிருதம்.
1.63.620
ता꣡वा꣢नस्य महि꣣मा꣢꣫ ततो꣣ ज्या꣡या꣢ꣳश्च꣣ पू꣡रु꣢षः ।
उ꣣ता꣡मृ꣢त꣣त्व꣡स्येशा꣢꣯नो꣣ य꣡दन्ने꣢꣯नाति꣣रो꣡ह꣢ति ॥ ६२० ॥
அவனுடைய மகிமை இவ்வளவு; புருஷன் அதனினும் பெரியவன். அவன் அமிருதத்தின் தலைவனுமாவான்; ஏனெனில் அவன் உணவைக் கடந்து உயர்கிறான்.
1.63.621
त꣡तो꣢ वि꣣रा꣡ड꣢जायत वि꣣रा꣢जो꣣ अ꣢धि꣣ पू꣡रु꣢षः ।
स꣢ जा꣣तो꣡ अत्य꣢꣯रिच्यत प꣣श्चा꣢꣫द्भूमि꣣म꣡थो꣢ पु꣣रः꣢ ॥ ६२१ ॥
அதிலிருந்து விராட் பிறந்தது; விராடிலிருந்து புருஷன் தோன்றினான். பிறந்தவன் மிகுந்து நின்றான்; பின்னே பூமியையும், பின்னர் முன்னையும் (நிறைத்தான்).
1.63.622
म꣡न्ये꣢ वां द्यावापृथिवी सु꣣भो꣡ज꣢सौ꣣ ये꣡ अप्र꣢꣯थेथा꣣म꣡मि꣢तम꣣भि꣡ योज꣢꣯नम् ।
स्यो꣣ने꣡ ते नो꣢꣯ मुञ्चत꣣म꣡ꣳह꣢सः ॥ ६२२ ॥
உங்கள் இருவரையும் நான் போற்றுகிறேன், துவாபிருதிவியே, நல்ல உணவளிப்பவர்களே; அளவற்ற யோசனை தூரம் பரவியவர்களே. துவாபிருதிவியே, இன்பம் தருபவர்களாக இருங்கள்; எங்களை இடுக்கணிலிருந்து விடுவியுங்கள்.
1.63.623
ह꣡री꣢ त इन्द्र꣣ श्म꣡श्रू꣢ण्यु꣣तो꣡ ते꣢ ह꣣रि꣢तौ꣣ ह꣡री꣢ ।
तं꣡ त्वा꣢ स्तुवन्ति क꣣व꣡यः꣢ पु꣣रु꣡षा꣢सो व꣣न꣡र्ग꣢वः ॥ ६२३ ॥
இந்திரா, உன் இரு ஹரிகள் (குதிரைகள்) — அவற்றின் பிடரி மயிரும் பொன்னிறமும். கவிஞர்கள் உன்னைப் போற்றுகின்றனர்; கூர்மையான குரலுடைய காட்டுப் பாடகர்கள்.
1.63.624
यद्वर्चो हिरण्यस्य यद्वा वर्चो गवामुत ।
सत्यस्य ब्रह्मणो वर्चस्तेन मा सं सृजामसि ॥ ६२४ ॥
பொன்னின் ஒளியும், பசுக்களின் ஒளியும், சத்தியத்தின், பிரம்மத்தின் ஒளியும் எது உண்டோ — அந்த ஒளியால் என்னை இணைத்துக்கொள்கிறோம்.
1.63.625
स꣢ह꣣स्त꣡न्न꣢ इन्द्र꣣ द꣣द्ध्यो꣢ज꣡ ई꣢शे꣣꣬ ह्यस्य म꣢ह꣣तो꣡ वि꣢रप्शिन् ।
स्थवि꣢꣯रं च꣣ वा꣡जं꣢ वृ꣡त्रे꣢षु꣣ श꣡त्रू꣢न्त्सु꣣ह꣡ना꣢ कृधी नः ॥ ६२५ ॥
இந்திரா, அந்த வலிமையை எங்களுக்குத் தா; விராப்ஷின், இந்தப் பெரும் ஆற்றலுக்கு நீயே ஈசன். உறுதியான சங்கல்பம், ஆண்மை, நிலையான உணவு, வெற்றி தந்து, போர்களில் எங்கள் பகைவரை எளிதில் வீழ்த்துபவர்களாக ஆக்கு.
1.63.626
स꣣ह꣡र्ष꣢भाः स꣣ह꣡व꣢त्सा उ꣣दे꣢त꣣ वि꣡श्वा꣢ रू꣣पा꣢णि꣣ बि꣡भ्र꣢तीर्द्व्यूद्नी ।
उ꣣रुः꣢ पृ꣣थु꣢र꣣यं꣡ वो꣢ अस्तु लो꣣क꣢ इ꣣मा꣡ आपः꣢꣯ सुप्रपा꣣णा꣢ इ꣣ह꣡ स्त꣢ ॥ ६२६ ॥
காளைகளுடனும் கன்றுகளுடனும் எழுங்கள்; எல்லா வடிவங்களையும் தாங்கி, இரு மடியுடையவர்களாக. உங்கள் இவ்வுலகம் அகன்றும் விரிந்தும் இருக்கட்டும்; இந்த நீர்கள் இங்கே நல்ல பருகுநீராக நிற்கட்டும்.