സാമവേദം · ഭാഗം 1.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.63.615
भ्रा꣡ज꣢न्त्यग्ने समिधान दीदिवो जि꣣ह्वा꣡ च꣢रत्य꣣न्त꣢रा꣣स꣡नि꣢ ।
स꣡ त्वं नो꣢꣯ अग्ने꣣ प꣡य꣢सा वसु꣣वि꣢द्र꣣यिं꣡ वर्चो꣢꣯ दृ꣣शे꣡ऽदाः꣢ ॥ ६१५ ॥
ഓ അഗ്നീ, സമിധകളാൽ ജ്വലിച്ചു തിളങ്ങുന്നവനേ; നിന്റെ നാവ് വായ്ക്കുള്ളിൽ ചലിച്ചു പ്രകാശിക്കുന്നു. ആ നീ, ഓ അഗ്നീ, പോഷണത്തോടെ സമ്പത്ത് കണ്ടെത്തിച്ച്, കാഴ്ചയ്ക്കായി തേജസ്സ് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകുന്നു.
1.63.616
व꣣स꣡न्त इन्नु रन्त्यो꣢꣯ ग्री꣣ष्म꣡ इन्नु रन्त्यः꣢꣯ ।
व꣣र्षा꣡ण्यनु꣢꣯ श꣣र꣡दो꣢ हेम꣣न्तः꣡ शिशि꣢꣯र꣣ इन्नु꣡ रन्त्यः꣢꣯ ॥ ६१६ ॥
വസന്തം തീർച്ചയായും ആനന്ദം നൽകുന്നു, ഗ്രീഷ്മവും തീർച്ചയായും ആനന്ദം നൽകുന്നു. വർഷങ്ങൾക്ക് പിന്നാലെ ശരത്തും ഹേമന്തവും ശിശിരവും തീർച്ചയായും ആനന്ദം നൽകുന്നു.
1.63.617
स꣣ह꣡स्र꣢शीर्षाः꣣ पु꣡रु꣢षः सहस्रा꣣क्षः꣢ स꣣ह꣡स्र꣢पात् ।
स꣣र्व꣡तो꣢ वृ꣣त्वा꣡त्य꣢तिष्ठद्द꣣शाङ्गुल꣢म् ॥ ६१७ ॥
ആയിരം തലകളും ആയിരം കണ്ണുകളും ആയിരം പാദങ്ങളുമുള്ള പുരുഷൻ അവനാണ്. അവൻ ഭൂമിയെ എല്ലാ വശങ്ങളിൽനിന്നും ചുറ്റി, പത്തു വിരൽ അളവിൽ മീതെ നിന്നു.
1.63.618
त्रि꣣पा꣢दू꣣र्ध्व꣢꣫ उदै꣣त्पु꣡रु꣢षः꣣ पदो꣢ऽस्ये꣣हा꣡भ꣢व꣣त्पु꣡नः꣢ ।
त꣢था꣣ वि꣢ष्व꣣꣬ङ् व्य꣢꣯क्रामदशनानश꣣ने꣢ अ꣣भि꣢ ॥ ६१८ ॥
മൂന്നു പാദങ്ങളുള്ള പുരുഷൻ മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു; അവന്റെ ഒരു പാദം ഇവിടെ വീണ്ടും ഉണ്ടായി. അതുപോലെ അവൻ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പരന്നു; ഭക്ഷിക്കുന്നവയ്ക്കും ഭക്ഷിക്കാത്തവയ്ക്കും മീതെ.
1.63.619
पु꣡रु꣢ष ए꣣वे꣢꣫दꣳ सर्वं꣣ य꣢द्भू꣣तं꣢꣫ यच्च꣣ भा꣡व्य꣢म् ।
पा꣡दो꣢ऽस्य꣣ स꣡र्वा꣢ भू꣣ता꣡नि꣢ त्रि꣣पा꣡द꣢स्या꣣मृ꣡तं꣢ दि꣣वि꣢ ॥ ६१९ ॥
ഇതെല്ലാം തീർച്ചയായും പുരുഷനാണ്; കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതുമെല്ലാം. എല്ലാ ജീവികളും അവന്റെ ഒരു പാദം; അവന്റെ മൂന്ന് പാദങ്ങൾ ദ്യുലോകത്തിലെ അമൃതമാണ്.
1.63.620
ता꣡वा꣢नस्य महि꣣मा꣢꣫ ततो꣣ ज्या꣡या꣢ꣳश्च꣣ पू꣡रु꣢षः ।
उ꣣ता꣡मृ꣢त꣣त्व꣡स्येशा꣢꣯नो꣣ य꣡दन्ने꣢꣯नाति꣣रो꣡ह꣢ति ॥ ६२० ॥
അവന്റെ മഹിമ ഇത്രയുമാണ്; പുരുഷൻ അതിനെക്കാളും മഹത്തരനാണ്. അവൻ അമൃതത്വത്തിന്റെ അധിപതിയുമാണ്; കാരണം അവൻ അന്നത്തെ കടന്നുയരുന്നു.
1.63.621
त꣡तो꣢ वि꣣रा꣡ड꣢जायत वि꣣रा꣢जो꣣ अ꣢धि꣣ पू꣡रु꣢षः ।
स꣢ जा꣣तो꣡ अत्य꣢꣯रिच्यत प꣣श्चा꣢꣫द्भूमि꣣म꣡थो꣢ पु꣣रः꣢ ॥ ६२१ ॥
അതിൽ നിന്ന് വിരാട് ജനിച്ചു; വിരാടിൽ നിന്ന് പുരുഷൻ ഉദിച്ചു. ജനിച്ചവൻ അധികമായി നിന്നു — പിന്നിൽ ഭൂമിയെയും പിന്നെ മുന്നിനെയും.
1.63.622
म꣡न्ये꣢ वां द्यावापृथिवी सु꣣भो꣡ज꣢सौ꣣ ये꣡ अप्र꣢꣯थेथा꣣म꣡मि꣢तम꣣भि꣡ योज꣢꣯नम् ।
स्यो꣣ने꣡ ते नो꣢꣯ मुञ्चत꣣म꣡ꣳह꣢सः ॥ ६२२ ॥
നിങ്ങൾ ഇരുവരെയും ഞാൻ വണങ്ങുന്നു, ദ്യാവാപൃഥിവി, നല്ല പോഷണം നൽകുന്നവരേ; അളവില്ലാത്ത യോജനങ്ങളോളം വ്യാപിച്ചവരേ. ദ്യാവാപൃഥിവി, സുഖദായകരാകൂ; ഞങ്ങളെ ആപത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കൂ.
1.63.623
ह꣡री꣢ त इन्द्र꣣ श्म꣡श्रू꣢ण्यु꣣तो꣡ ते꣢ ह꣣रि꣢तौ꣣ ह꣡री꣢ ।
तं꣡ त्वा꣢ स्तुवन्ति क꣣व꣡यः꣢ पु꣣रु꣡षा꣢सो व꣣न꣡र्ग꣢वः ॥ ६२३ ॥
ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ രണ്ട് ഹരികൾ (കുതിരകൾ) — അവയുടെ കേശവും സ്വർണ്ണവർണ്ണവും. കവികൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; മൂർച്ചയുള്ള സ്വരമുള്ള കാട്ടു ഗായകർ.
1.63.624
यद्वर्चो हिरण्यस्य यद्वा वर्चो गवामुत ।
सत्यस्य ब्रह्मणो वर्चस्तेन मा सं सृजामसि ॥ ६२४ ॥
സ്വർണ്ണത്തിന്റെ തേജസ്സ്, പശുക്കളുടെ തേജസ്സ്, സത്യത്തിന്റെയും ബ്രഹ്മത്തിന്റെ (മന്ത്രത്തിന്റെ) തേജസ്സ് — ആ തേജസ്സോടെ എന്നെ ചേർക്കൂ.
1.63.625
स꣢ह꣣स्त꣡न्न꣢ इन्द्र꣣ द꣣द्ध्यो꣢ज꣡ ई꣢शे꣣꣬ ह्यस्य म꣢ह꣣तो꣡ वि꣢रप्शिन् ।
स्थवि꣢꣯रं च꣣ वा꣡जं꣢ वृ꣡त्रे꣢षु꣣ श꣡त्रू꣢न्त्सु꣣ह꣡ना꣢ कृधी नः ॥ ६२५ ॥
ഇന്ദ്രാ, ആ ബലം ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ; ഓ മഹാ വിരപ്ശിൻ, ഈ മഹാശക്തിയുടെ ഈശ്വരൻ നീ തന്നെ. ഉറച്ച സങ്കല്പം, പുരുഷാർത്ഥം, സ്ഥിരമായ അന്നം, വിജയം നൽകി, യുദ്ധങ്ങളിൽ ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ എളുപ്പം വധിക്കുന്നവരാക്കൂ.
1.63.626
स꣣ह꣡र्ष꣢भाः स꣣ह꣡व꣢त्सा उ꣣दे꣢त꣣ वि꣡श्वा꣢ रू꣣पा꣢णि꣣ बि꣡भ्र꣢तीर्द्व्यूद्नी ।
उ꣣रुः꣢ पृ꣣थु꣢र꣣यं꣡ वो꣢ अस्तु लो꣣क꣢ इ꣣मा꣡ आपः꣢꣯ सुप्रपा꣣णा꣢ इ꣣ह꣡ स्त꣢ ॥ ६२६ ॥
കാളകളോടും കിടാങ്ങളോടും കൂടെ ഉയരൂ; എല്ലാ രൂപങ്ങളും ധരിച്ച്, രണ്ട് അകിടുള്ളവരായി. നിങ്ങളുടെ ഈ ലോകം വിശാലവും വിസ്തൃതവുമാകട്ടെ; ഈ ജലങ്ങൾ ഇവിടെ നല്ല പാനയോഗ്യമായി നിലകൊള്ളട്ടെ.