सामवेद · विभाग 1.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.64.627
अ꣢ग्न꣣ आ꣡यू꣢ꣳषि पवस꣣ आ꣢सु꣣वो꣢र्ज꣣मि꣡षं꣢ च नः ।
आ꣣रे꣡ बा꣢धस्व दु꣣च्छु꣡ना꣢म् ॥ ६२७ ॥
हे अग्नी, तू आमच्यासाठी आयुष्य शुद्ध करतोस; बल आणि अन्न दे. दुर्दैवाला दूर घालव.
1.64.628
वि꣣भ्रा꣡ड् बृ꣣ह꣡त्पि꣢बतु सो꣣म्यं꣢꣫ मध्वायु꣣र्द꣡ध꣢द्य꣣ज्ञ꣡प꣢ता꣣व꣡वि꣢ह्रुतम् ।
वा꣡त꣢꣯जूतो꣣ यो꣡ अ꣢भि꣣र꣡क्ष꣢ति꣣ त्म꣡ना꣢ प्र꣣जाः꣡ पि꣢पर्ति ब꣣हुधा꣡ वि रा꣢꣯जति ॥ ६२८ ॥
अत्यंत तेजस्वी तो सोमाचा गोड रस पिवो; यज्ञपतीला अचूक आयुष्य आणि मध देवो. वायूने प्रेरित होऊन तो स्वतः प्रजांचे रक्षण करतो आणि अनेक प्रकारे पोषण करत तेजाने चमकतो.
1.64.629
चि꣣त्रं꣢ दे꣣वा꣢ना꣣मु꣡द꣢गा꣣द꣡नी꣢कं꣣ च꣡क्षु꣢र्मि꣣त्र꣢स्य꣣ व꣡रु꣢णस्या꣣ग्ने꣢ ।
सू꣡र्य꣢ आ꣣त्मा꣡ जग꣢꣯तस्त꣣स्थु꣡ष꣢श्च ॥ ६२९ ॥
देवांचे अद्भुत तेजस्वी मुख उगवले आहे—मित्र, वरुण आणि अग्नी यांचा तो डोळा आहे. हे सूर्या, तू द्यावापृथिवी आणि अंतरिक्ष भरून टाकले आहेस; चराचराचा आत्मा तूच आहेस.
1.64.630
आ꣡यं गौः पृश्नि꣢꣯रक्रमी꣣द꣡स꣢दन्मा꣣त꣡रं꣢ पु꣣रः꣢ ।
पि꣣त꣡रं꣢ च प्र꣣य꣡न्त्स्वः꣢ ॥ ६३० ॥
ही गाय, विचित्र रंगाची, पुढे सरकली; मातेसमोर बसली; स्वर्गाकडे जाताना पित्यापर्यंत पोहोचली.
1.64.631
अ꣣न्त꣡श्च꣢रति रोच꣣ना꣢꣫स्य प्रा꣣णा꣡द꣢पान꣣ती꣢ ।
व्य꣢꣯ख्यन्महि꣣षो꣡ दिव꣢꣯म् ॥ ६३१ ॥
त्याची तेजे आत संचार करतात—प्राणातून अपानाकडे वाहत. महान देवाने द्युलोक प्रकट केला.
1.64.632
त्रि꣣ꣳश꣢꣫षद्धाम꣣ वि꣡ रा꣢जति꣣ वा꣡क्प꣢त꣣ङ्गा꣡य꣢ धीयते ।
प्र꣢ति꣣ व꣢स्तो꣣र꣢ह꣣ द्यु꣡भिः꣢ ॥ ६३२ ॥
तीस धामांमध्ये तो तेजाने चमकतो; पतंग (सूर्यपक्षी) साठी वाणी धारण केली जाते. उषेच्या दिशेने, दिवसाच्या प्रकाशांसह.
1.64.633
अ꣢प꣣ त्ये꣢ ता꣣य꣡वो꣢ यथा꣣ न꣡क्ष꣢त्रा यन्त्य꣣क्तु꣡भिः꣢ ।
सू꣡रा꣢य वि꣣श्व꣡च꣢क्षसे ॥ ६३३ ॥
चोरांप्रमाणे रात्रीच्या किरणांसह ते तारे दूर जातात; सर्वद्रष्ट्या सूर्यासाठी.
1.64.634
अ꣡दृ꣢श्रन्नस्य के꣣त꣡वो꣢ वि꣢ र꣣श्म꣢यो꣣ ज꣢ना꣣ꣳअ꣡नु꣢ ।
म्रा꣡ ज꣢न्तो अ꣣ग्न꣡यो꣢ यथा ॥ ६३४ ॥
त्याच्या ध्वजा आणि किरणे लोकांवर पसरून दिसली, तेजस्वी अग्नींप्रमाणे.
1.64.635
त꣣र꣡णि꣢र्वि꣣श्व꣡द꣢र्शतो ज्योति꣣ष्कृ꣡द꣢सि सूर्य ।
वि꣢श्व꣣मा꣡भा꣢सि रोच꣣न꣢म् ॥ ६३५ ॥
हे सूर्या, तू तारणारा, सर्वांना दिसणारा, प्रकाश निर्माण करणारा आहेस; सर्व तेज तू प्रकाशित करतोस.
1.64.636
प्र꣣त्य꣢ङ् दे꣣वा꣢नां꣣ वि꣡शः꣢ प्र꣣त्य꣡ङ्ङुदे꣢꣯षि꣣ मा꣡नु꣢षान् ।
स्व꣢꣯र्दृ꣣शे꣢ ॥ ६३६ ॥
देवांच्या वंशांकडे तोंड करून तू उगवतोस, मानवांकडे तोंड करून उगवतोस; सर्वांना प्रकाशात पाहण्यासाठी तू समोर असतोस.
1.64.637
ये꣡ना꣢ पावक꣣ च꣡क्ष꣢सा भुर꣣ण्य꣢न्तं꣣ ज꣢ना꣣अ꣡नु꣢ ।
त्वं꣡ व꣢रुण꣣ प꣡श्य꣢सि ॥ ६३७ ॥
हे पावका, ज्या डोळ्यांनी तू फिरणाऱ्या लोकांना पाहतोस, त्याच डोळ्यांनी हे वरुणा, तू पाहतोस.
1.64.638
उ꣡द्द्यामे꣢꣯षि꣣ र꣡जः꣢ पृ꣣थ्व꣢हा꣣ मि꣡मा꣢नो अ꣣क्तु꣡भिः꣢ ।
प꣢श्य꣣ञ्ज꣡न्मा꣢नि सूर्य ॥ ६३८ ॥
हे सूर्या, तू आकाशाकडे चढतोस, विस्तीर्ण अंतरिक्ष आणि दिवस रात्रीच्या किरणांनी मोजत, प्राण्यांचे जन्म पाहत.
1.64.639
अ꣡यु꣢क्त स꣣प्त꣢ शु꣣न्ध्यु꣢वः꣣ सू꣢रो꣣ र꣡थ꣢स्य न꣣꣬प्त्र्यः꣢꣯ ।
ता꣡भि꣢र्याति꣣ स्व꣡यु꣢क्तिभिः ॥ ६३९ ॥
शुद्धी करणाऱ्या सात (घोड्या) जुंपल्या आहेत; त्या सूर्यरथाच्या नप्त्र्या आहेत; त्यांच्यासह, स्वतः जुंपलेल्या (घोड्यांसह) तो जातो.
1.64.640
स꣣प्त꣡ त्वा꣢ ह꣣रि꣢तो꣣ र꣢थे꣣ व꣡ह꣢न्ति देव सूर्य ।
शो꣣चि꣡ष्के꣢शं विचक्षण ॥ ६४० ॥
हे देवा सूर्या! सात हरित (घोडे) तुला रथात वाहून नेतात; हे सर्वद्रष्ट्या, ज्वालामय केसांच्या.