സാമവേദം · ഭാഗം 1.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.64.627
अ꣢ग्न꣣ आ꣡यू꣢ꣳषि पवस꣣ आ꣢सु꣣वो꣢र्ज꣣मि꣡षं꣢ च नः ।
आ꣣रे꣡ बा꣢धस्व दु꣣च्छु꣡ना꣢म् ॥ ६२७ ॥
അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങൾക്കായി ആയുസ്സിനെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു; ബലവും ആഹാരവും നൽകേണമേ. ദുർഭാഗ്യത്തെ അകറ്റേണമേ.
1.64.628
वि꣣भ्रा꣡ड् बृ꣣ह꣡त्पि꣢बतु सो꣣म्यं꣢꣫ मध्वायु꣣र्द꣡ध꣢द्य꣣ज्ञ꣡प꣢ता꣣व꣡वि꣢ह्रुतम् ।
वा꣡त꣢꣯जूतो꣣ यो꣡ अ꣢भि꣣र꣡क्ष꣢ति꣣ त्म꣡ना꣢ प्र꣣जाः꣡ पि꣢पर्ति ब꣣हुधा꣡ वि रा꣢꣯जति ॥ ६२८ ॥
അത്യന്തം തേജസ്വിയായവൻ സോമത്തിന്റെ മധുരരസം പാനം ചെയ്യട്ടെ; യജ്ഞപതിക്ക് തെറ്റാത്ത ആയുസ്സും തേനും നൽകട്ടെ. വായുവാൽ പ്രേരിതനായി അവൻ തന്നെ പ്രജകളെ കാക്കുകയും പലവിധത്തിൽ പോഷിപ്പിക്കുകയും പ്രകാശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
1.64.629
चि꣣त्रं꣢ दे꣣वा꣢ना꣣मु꣡द꣢गा꣣द꣡नी꣢कं꣣ च꣡क्षु꣢र्मि꣣त्र꣢स्य꣣ व꣡रु꣢णस्या꣣ग्ने꣢ ।
सू꣡र्य꣢ आ꣣त्मा꣡ जग꣢꣯तस्त꣣स्थु꣡ष꣢श्च ॥ ६२९ ॥
ദേവന്മാരുടെ അത്ഭുതകരമായ തേജസ്വി മുഖം ഉദിച്ചു—മിത്രന്റെയും വരുണന്റെയും അഗ്നിയുടെയും കണ്ണാണത്. സൂര്യാ, നീ ദ്യാവാപൃഥിവിയെയും അന്തരീക്ഷത്തെയും നിറച്ചു; ചലിക്കുന്നതിന്റെയും നിശ്ചലമായതിന്റെയും ആത്മാവ് നീയാണ്.
1.64.630
आ꣡यं गौः पृश्नि꣢꣯रक्रमी꣣द꣡स꣢दन्मा꣣त꣡रं꣢ पु꣣रः꣢ ।
पि꣣त꣡रं꣢ च प्र꣣य꣡न्त्स्वः꣢ ॥ ६३० ॥
ഈ പശു, പുള്ളികളുള്ളവൾ, മുന്നോട്ട് നീങ്ങി; അമ്മയുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു; സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ അച്ഛനെയും ചേർന്നു.
1.64.631
अ꣣न्त꣡श्च꣢रति रोच꣣ना꣢꣫स्य प्रा꣣णा꣡द꣢पान꣣ती꣢ ।
व्य꣢꣯ख्यन्महि꣣षो꣡ दिव꣢꣯म् ॥ ६३१ ॥
അവന്റെ പ്രകാശങ്ങൾ ഉള്ളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു—പ്രാണനിൽ നിന്ന് അപാനത്തിലേക്ക് ഒഴുകി. മഹിഷനായ ദേവൻ ദ്യുലോകത്തെ വെളിപ്പെടുത്തി.
1.64.632
त्रि꣣ꣳश꣢꣫षद्धाम꣣ वि꣡ रा꣢जति꣣ वा꣡क्प꣢त꣣ङ्गा꣡य꣢ धीयते ।
प्र꣢ति꣣ व꣢स्तो꣣र꣢ह꣣ द्यु꣡भिः꣢ ॥ ६३२ ॥
മുപ്പത് ധാമങ്ങളിൽ അവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു; പതംഗനായ സൂര്യനുവേണ്ടി വാക്ക് സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. ഉഷസ്സിലേക്ക്, പകലിന്റെ വെളിച്ചങ്ങളോടൊപ്പം.
1.64.633
अ꣢प꣣ त्ये꣢ ता꣣य꣡वो꣢ यथा꣣ न꣡क्ष꣢त्रा यन्त्य꣣क्तु꣡भिः꣢ ।
सू꣡रा꣢य वि꣣श्व꣡च꣢क्षसे ॥ ६३३ ॥
കള്ളന്മാരെപ്പോലെ രാത്രിയുടെ രശ്മികളോടൊപ്പം ആ നക്ഷത്രങ്ങൾ അകന്നുപോകുന്നു; സർവദർശിയായ സൂര്യനു വേണ്ടി.
1.64.634
अ꣡दृ꣢श्रन्नस्य के꣣त꣡वो꣢ वि꣢ र꣣श्म꣢यो꣣ ज꣢ना꣣ꣳअ꣡नु꣢ ।
म्रा꣡ ज꣢न्तो अ꣣ग्न꣡यो꣢ यथा ॥ ६३४ ॥
അവന്റെ കൊടികളും രശ്മികളും ജനങ്ങളിൽ പരന്ന് പ്രത്യക്ഷമായി, തിളങ്ങുന്ന അഗ്നികളെപ്പോലെ.
1.64.635
त꣣र꣡णि꣢र्वि꣣श्व꣡द꣢र्शतो ज्योति꣣ष्कृ꣡द꣢सि सूर्य ।
वि꣢श्व꣣मा꣡भा꣢सि रोच꣣न꣢म् ॥ ६३५ ॥
ഹേ സൂര്യാ, നീ കടത്തുന്നവനും എല്ലാവർക്കും ദൃശ്യനുമാണ്, വെളിച്ചം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനാണ്; എല്ലാ പ്രകാശവും നീ തെളിയിക്കുന്നു.
1.64.636
प्र꣣त्य꣢ङ् दे꣣वा꣢नां꣣ वि꣡शः꣢ प्र꣣त्य꣡ङ्ङुदे꣢꣯षि꣣ मा꣡नु꣢षान् ।
स्व꣢꣯र्दृ꣣शे꣢ ॥ ६३६ ॥
ദേവകളുടെ ജനതയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി നീ ഉദിക്കുന്നു, മനുഷ്യർക്ക് അഭിമുഖമായി ഉദിക്കുന്നു; എല്ലാത്തിനെയും വെളിച്ചത്തിൽ കാണാൻ നീ അഭിമുഖനായിരിക്കുന്നു.
1.64.637
ये꣡ना꣢ पावक꣣ च꣡क्ष꣢सा भुर꣣ण्य꣢न्तं꣣ ज꣢ना꣣अ꣡नु꣢ ।
त्वं꣡ व꣢रुण꣣ प꣡श्य꣢सि ॥ ६३७ ॥
ഹേ പാവകാ, ചലിക്കുന്ന ജനങ്ങളെ ഏത് കണ്ണുകൊണ്ട് നീ നോക്കുന്നുവോ, ആ കണ്ണുകൊണ്ട് ഹേ വരുണാ, നീ കാണുന്നു.
1.64.638
उ꣡द्द्यामे꣢꣯षि꣣ र꣡जः꣢ पृ꣣थ्व꣢हा꣣ मि꣡मा꣢नो अ꣣क्तु꣡भिः꣢ ।
प꣢श्य꣣ञ्ज꣡न्मा꣢नि सूर्य ॥ ६३८ ॥
ഹേ സൂര്യാ, നീ ആകാശത്തേക്ക് ഉയരുന്നു, വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തെയും പകലുകളെയും രാത്രിയുടെ രശ്മികളാൽ അളന്ന്, ജീവജന്മങ്ങളെ നോക്കിക്കൊണ്ട്.
1.64.639
अ꣡यु꣢क्त स꣣प्त꣢ शु꣣न्ध्यु꣢वः꣣ सू꣢रो꣣ र꣡थ꣢स्य न꣣꣬प्त्र्यः꣢꣯ ।
ता꣡भि꣢र्याति꣣ स्व꣡यु꣢क्तिभिः ॥ ६३९ ॥
ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ഏഴ് (കുതിരകൾ) പൂട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവ സൂര്യരഥത്തിന്റെ നപ്ത്രിമാരാണ്; അവയോടൊപ്പം, സ്വയം പൂട്ടിയ (കുതിരകളോടൊപ്പം) അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
1.64.640
स꣣प्त꣡ त्वा꣢ ह꣣रि꣢तो꣣ र꣢थे꣣ व꣡ह꣢न्ति देव सूर्य ।
शो꣣चि꣡ष्के꣢शं विचक्षण ॥ ६४० ॥
ഹേ ദേവാ സൂര്യാ! ഏഴ് ഹരിത (കുതിരകൾ) നിന്നെ രഥത്തിൽ വഹിക്കുന്നു; സർവദ്രഷ്ടാവേ, ജ്വാലാകേശാ.