ਸਾਮਵੇਦ · ਭਾਗ 1.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.64.627
अ꣢ग्न꣣ आ꣡यू꣢ꣳषि पवस꣣ आ꣢सु꣣वो꣢र्ज꣣मि꣡षं꣢ च नः ।
आ꣣रे꣡ बा꣢धस्व दु꣣च्छु꣡ना꣢म् ॥ ६२७ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਮਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਬਲ ਅਤੇ ਅੰਨ ਦੇ। ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ।
1.64.628
वि꣣भ्रा꣡ड् बृ꣣ह꣡त्पि꣢बतु सो꣣म्यं꣢꣫ मध्वायु꣣र्द꣡ध꣢द्य꣣ज्ञ꣡प꣢ता꣣व꣡वि꣢ह्रुतम् ।
वा꣡त꣢꣯जूतो꣣ यो꣡ अ꣢भि꣣र꣡क्ष꣢ति꣣ त्म꣡ना꣢ प्र꣣जाः꣡ पि꣢पर्ति ब꣣हुधा꣡ वि रा꣢꣯जति ॥ ६२८ ॥
ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾ ਉਹ ਸੋਮ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਵੇ; ਯਜ੍ਞਪਤੀ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਉਮਰ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੇਵੇ। ਹਵਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਉਹ ਆਪ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਦਾ ਹੋਇਆ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
1.64.629
चि꣣त्रं꣢ दे꣣वा꣢ना꣣मु꣡द꣢गा꣣द꣡नी꣢कं꣣ च꣡क्षु꣢र्मि꣣त्र꣢स्य꣣ व꣡रु꣢णस्या꣣ग्ने꣢ ।
सू꣡र्य꣢ आ꣣त्मा꣡ जग꣢꣯तस्त꣣स्थु꣡ष꣢श्च ॥ ६२९ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਮੁਖ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੈ—ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਉਹ ਅੱਖ ਹੈ। ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਦਿਓ-ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਚੱਲਦੇ ਅਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸਭ ਦਾ ਤੂੰ ਆਤਮਾ ਹੈਂ।
1.64.630
आ꣡यं गौः पृश्नि꣢꣯रक्रमी꣣द꣡स꣢दन्मा꣣त꣡रं꣢ पु꣣रः꣢ ।
पि꣣त꣡रं꣢ च प्र꣣य꣡न्त्स्वः꣢ ॥ ६३० ॥
ਇਹ ਗਾਂ, ਚਿੱਤਰੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਅੱਗੇ ਵਧੀ; ਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੀ; ਸੁਰਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਪਿਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ।
1.64.631
अ꣣न्त꣡श्च꣢रति रोच꣣ना꣢꣫स्य प्रा꣣णा꣡द꣢पान꣣ती꣢ ।
व्य꣢꣯ख्यन्महि꣣षो꣡ दिव꣢꣯म् ॥ ६३१ ॥
ਉਸ ਦੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਅੰਦਰ ਵਿਚਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਪ੍ਰਾਣ ਤੋਂ ਅਪਾਨ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀਆਂ। ਮਹਾਨ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਦਿਓਲੋਕ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।
1.64.632
त्रि꣣ꣳश꣢꣫षद्धाम꣣ वि꣡ रा꣢जति꣣ वा꣡क्प꣢त꣣ङ्गा꣡य꣢ धीयते ।
प्र꣢ति꣣ व꣢स्तो꣣र꣢ह꣣ द्यु꣡भिः꣢ ॥ ६३२ ॥
ਤੀਹ ਧਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਪਤੰਗ (ਸੂਰਜ-ਪੰਛੀ) ਲਈ ਵਾਣੀ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ ਵੱਲ, ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ।
1.64.633
अ꣢प꣣ त्ये꣢ ता꣣य꣡वो꣢ यथा꣣ न꣡क्ष꣢त्रा यन्त्य꣣क्तु꣡भिः꣢ ।
सू꣡रा꣢य वि꣣श्व꣡च꣢क्षसे ॥ ६३३ ॥
ਚੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤਾਰੇ ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਰਬਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਸੂਰਜ ਲਈ।
1.64.634
अ꣡दृ꣢श्रन्नस्य के꣣त꣡वो꣢ वि꣢ र꣣श्म꣢यो꣣ ज꣢ना꣣ꣳअ꣡नु꣢ ।
म्रा꣡ ज꣢न्तो अ꣣ग्न꣡यो꣢ यथा ॥ ६३४ ॥
ਉਸ ਦੇ ਝੰਡੇ ਅਤੇ ਕਿਰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਕੇ ਦਿੱਸੀਆਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਵਾਂਗ।
1.64.635
त꣣र꣡णि꣢र्वि꣣श्व꣡द꣢र्शतो ज्योति꣣ष्कृ꣡द꣢सि सूर्य ।
वि꣢श्व꣣मा꣡भा꣢सि रोच꣣न꣢म् ॥ ६३५ ॥
ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਸਣ ਵਾਲਾ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਸਾਰਾ ਚਾਨਣ ਤੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
1.64.636
प्र꣣त्य꣢ङ् दे꣣वा꣢नां꣣ वि꣡शः꣢ प्र꣣त्य꣡ङ्ङुदे꣢꣯षि꣣ मा꣡नु꣢षान् ।
स्व꣢꣯र्दृ꣣शे꣢ ॥ ६३६ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕੇ ਤੂੰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ; ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣ ਲਈ ਤੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
1.64.637
ये꣡ना꣢ पावक꣣ च꣡क्ष꣢सा भुर꣣ण्य꣢न्तं꣣ ज꣢ना꣣अ꣡नु꣢ ।
त्वं꣡ व꣢रुण꣣ प꣡श्य꣢सि ॥ ६३७ ॥
ਹੇ ਪਾਵਕ, ਜਿਸ ਨੇਤਰ ਨਾਲ ਤੂੰ ਚੱਲਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਸੇ ਨਾਲ ਹੇ ਵਰੁਣ, ਤੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।
1.64.638
उ꣡द्द्यामे꣢꣯षि꣣ र꣡जः꣢ पृ꣣थ्व꣢हा꣣ मि꣡मा꣢नो अ꣣क्तु꣡भिः꣢ ।
प꣢श्य꣣ञ्ज꣡न्मा꣢नि सूर्य ॥ ६३८ ॥
ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਅਤੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਣਦਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਵੇਖਦਾ।
1.64.639
अ꣡यु꣢क्त स꣣प्त꣢ शु꣣न्ध्यु꣢वः꣣ सू꣢रो꣣ र꣡थ꣢स्य न꣣꣬प्त्र्यः꣢꣯ ।
ता꣡भि꣢र्याति꣣ स्व꣡यु꣢क्तिभिः ॥ ६३९ ॥
ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸੱਤ (ਘੋੜੀਆਂ) ਜੋੜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੱਥ ਦੀਆਂ ਨਪ੍ਤ੍ਰੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਆਪ ਜੁੜੇ (ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ) ਉਹ ਚੱਲਦਾ ਹੈ.
1.64.640
स꣣प्त꣡ त्वा꣢ ह꣣रि꣢तो꣣ र꣢थे꣣ व꣡ह꣢न्ति देव सूर्य ।
शो꣣चि꣡ष्के꣢शं विचक्षण ॥ ६४० ॥
ਹੇ ਦੇਵ ਸੂਰਜ! ਸੱਤ ਹਰਿਤ (ਘੋੜੇ) ਤੈਨੂੰ ਰੱਥ ਵਿੱਚ ਢੋਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਸਰਬਦ੍ਰਸ਼ਟਾ, ਅਗਨੀ-ਕੇਸਾ.