Upaniṣads · Aitareya 1.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Aitareya 1.2.1
ता एता देवता सृष्टा अस्मिन्महत्यर्णवे प्रापतन् । तमशनापिपासाभ्यामन्ववार्जत् । ता एनमब्रुवन्नायतनं नः प्रजानीहि यस्मिन्प्रतिष्ठिता अन्नमदामेति ॥ १.२.१ ॥
Estas deidades, creadas, cayeron en este gran océano. El hambre y la sed lo oprimieron. Le dijeron: Provéenos una morada en la que, establecidos, podamos comer alimento.
Aitareya 1.2.2
ताभ्यो गामानयत्ता अब्रुवन्न वै नोऽयमलमिति । ताभ्योऽश्वमानयत्ता अब्रुवन्न वै नोऽयमलमिति ॥ १.२.२ ॥
Les trajo una vaca. Dijeron: Esta no nos basta. Les trajo un caballo. Dijeron: Tampoco este nos basta.
Aitareya 1.2.3
ताभ्यः पुरुषमानयत्ता अब्रुवन् सुकृतं बतेति पुरुषो वाव सुकृतम् । ता अब्रवीद्यथायतनं प्रविशतेति ॥ १.२.३ ॥
Les trajo a un ser humano. Dijeron: ¡Ah, esto está bien hecho! El ser humano es verdaderamente lo bien hecho. Les dijo: Entrad, cada uno en su propia morada.
Aitareya 1.2.4
अग्निर्वाग्भूत्वा मुखं प्राविशद्वायुः प्राणो भूत्वा नासिके प्राविशदादित्यश्चक्षुर्भूत्वाऽक्षिणी प्राविशद्दिशः श्रोत्रं भूत्वा कर्णौ प्राविशन्नोषधिवनस्पतयो लोमानि भूत्वा त्वचं प्राविशंश्चन्द्रमा मनो भूत्वा हृदयं प्राविशन्मृत्युरपानो भूत्वा नाभिं प्राविशदापो रेतो भूत्वा शिश्नं प्राविशन् ॥ १.२.४ ॥
El fuego, convertido en habla, entró en la boca. El viento, convertido en aliento vital, entró en las narices. El sol, convertido en vista, entró en los dos ojos. Las direcciones, convertidas en oído, entraron en los dos oídos. Las hierbas y los árboles, convertidos en pelos, entraron en la piel. La luna, convertida en mente, entró en el corazón. La muerte, convertida en el aliento descendente, entró en el ombligo. Las aguas, convertidas en semen, entraron en el órgano.
Aitareya 1.2.5
तमशनायापिपासे अब्रूतामावाभ्यामभिप्रजानीहीति ते अब्रवीदेतास्वेव वां देवतास्वाभजाम्येतासु भागिन्यौ करोमीति । तस्माद्यस्यै कस्यै च देवतायै हविर्गृह्यते भागिन्यावेवास्यामशनायापिपासे भवतः ॥ १.२.५ ॥
Le dijeron: asigna para nosotros dos el hambre y la sed. Él dijo: Entre estas mismas deidades os asignaré una parte; en ellas os hago partícipes. Por eso, a cualquier deidad a la que se toma una oblación (havis), el hambre y la sed se convierten en sus partícipes.