Upaniṣaden · Aitareya 1.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Aitareya 1.2.1
ता एता देवता सृष्टा अस्मिन्महत्यर्णवे प्रापतन् । तमशनापिपासाभ्यामन्ववार्जत् । ता एनमब्रुवन्नायतनं नः प्रजानीहि यस्मिन्प्रतिष्ठिता अन्नमदामेति ॥ १.२.१ ॥
Diese Gottheiten, geschaffen, fielen in diesen großen Ozean. Hunger und Durst bedrängten ihn. Sie sprachen zu ihm: Verschaffe uns eine Wohnstätte, in der wir, gegründet, Speise essen können.
Aitareya 1.2.2
ताभ्यो गामानयत्ता अब्रुवन्न वै नोऽयमलमिति । ताभ्योऽश्वमानयत्ता अब्रुवन्न वै नोऽयमलमिति ॥ १.२.२ ॥
Er brachte ihnen eine Kuh. Sie sagten: Diese genügt uns wahrlich nicht. Er brachte ihnen ein Pferd. Sie sagten: Auch dieses genügt uns wahrlich nicht.
Aitareya 1.2.3
ताभ्यः पुरुषमानयत्ता अब्रुवन् सुकृतं बतेति पुरुषो वाव सुकृतम् । ता अब्रवीद्यथायतनं प्रविशतेति ॥ १.२.३ ॥
Er brachte ihnen einen Menschen. Sie sagten: Ah, das ist gut gemacht! Der Mensch ist wahrlich das wohlgeformte Wesen. Er sprach zu ihnen: Tretet ein, jede in ihre eigene Wohnstätte.
Aitareya 1.2.4
अग्निर्वाग्भूत्वा मुखं प्राविशद्वायुः प्राणो भूत्वा नासिके प्राविशदादित्यश्चक्षुर्भूत्वाऽक्षिणी प्राविशद्दिशः श्रोत्रं भूत्वा कर्णौ प्राविशन्नोषधिवनस्पतयो लोमानि भूत्वा त्वचं प्राविशंश्चन्द्रमा मनो भूत्वा हृदयं प्राविशन्मृत्युरपानो भूत्वा नाभिं प्राविशदापो रेतो भूत्वा शिश्नं प्राविशन् ॥ १.२.४ ॥
Das Feuer, zur Rede geworden, trat in den Mund ein. Der Wind, zum Atem (prāṇa) geworden, trat in die Nasenlöcher ein. Die Sonne, zum Auge geworden, trat in die beiden Augen ein. Die Richtungen, zum Gehör geworden, traten in die beiden Ohren ein. Kräuter und Bäume, zu Haaren geworden, traten in die Haut ein. Der Mond, zum Geist (manas) geworden, trat in das Herz ein. Der Tod, zum absteigenden Atem (apāna) geworden, trat in den Nabel ein. Die Wasser, zum Samen geworden, traten in das Glied ein.
Aitareya 1.2.5
तमशनायापिपासे अब्रूतामावाभ्यामभिप्रजानीहीति ते अब्रवीदेतास्वेव वां देवतास्वाभजाम्येतासु भागिन्यौ करोमीति । तस्माद्यस्यै कस्यै च देवतायै हविर्गृह्यते भागिन्यावेवास्यामशनायापिपासे भवतः ॥ १.२.५ ॥
Sie sprachen zu ihm: Bestimme für uns beide Hunger und Durst. Er sprach: Unter genau diesen Gottheiten werde ich euch beiden einen Anteil geben; in ihnen mache ich euch zu Teilhaberinnen. Daher werden, welcher Gottheit das Opfer (havis) dargebracht wird, Hunger und Durst ihre Teilhaberinnen.