ઉપનિષદો · Chāndogya 6.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 6.11.1
अस्य सोम्य महतो वृक्षस्य यो मूलेऽभ्याहन्याज्जीवन्स्रवेद्यो मध्येऽभ्याहन्याज्जीवन्स्रवेद्योऽग्रेऽभ्याहन्याज्जीवन्स्रवेत्स एष जीवेनात्मनानुप्रभूतः पेपीयमानो मोदमानस्तिष्ठति ॥ ६.११.१ ॥
હે સૌમ્ય, આ મહાન વૃક્ષના મૂળ પર કોઈ પ્રહાર કરે તો તે જીવતું હોવાથી રસ ઝરશે; મધ્યમાં પ્રહાર કરે તો પણ જીવતું હોવાથી રસ ઝરશે; અગ્રભાગ પર પ્રહાર કરે તો પણ જીવતું હોવાથી રસ ઝરશે. જીવાત્માથી વ્યાપ્ત થઈને, પાણી પીતું અને આનંદિત થઈને તે વૃક્ષ ઊભું રહે છે.
Chāndogya 6.11.2
अस्य यदेकाँ शाखां जीवो जहात्यथ सा शुष्यति द्वितीयां जहात्यथ सा शुष्यति तृतीयां जहात्यथ सा शुष्यति सर्वं जहाति सर्वः शुष्यत्येवमेव खलु सोम्य विद्धीति होवाच ॥ ६.११.२ ॥
જીવ આ વૃક્ષની એક ડાળ છોડે ત્યારે તે સુકાઈ જાય છે; બીજી છોડે તો તે પણ સુકાય છે; ત્રીજી છોડે તો તે પણ સુકાય છે; બધી છોડે તો આખું વૃક્ષ સુકાઈ જાય છે. હે સૌમ્ય, એ જ રીતે જાણ, એમ તેમણે કહ્યું.
Chāndogya 6.11.3
जीवापेतं वाव किलेदं म्रियते न जीवो म्रियते इति स य एषोऽणिमैतदात्म्यमिदँ सर्वं तत्सत्यँ स आत्मा तत्त्वमसि श्वेतकेतो इति भूय एव मा भगवान्विज्ञापयत्विति तथा सोम्येति होवाच ॥ ६.११.३ ॥
જીવ નીકળી જાય ત્યારે જ આ શરીર ખરેખર મરે છે; જીવ મરતો નથી. આ જે સૂક્ષ્મ સાર છે, તે જ આ બધાનો આત્મા છે; તે જ સત્ય છે, તે જ આત્મા છે, અને હે શ્વેતકેતુ, તું તે જ છે. ભગવાન મને ફરી સમજાવો, એમ તે બોલ્યો. ત્યારે તેમણે કહ્યું, એ પ્રમાણે જ, હે સૌમ્ય.