Upaniṣaden · Chāndogya 6.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 6.11.1
अस्य सोम्य महतो वृक्षस्य यो मूलेऽभ्याहन्याज्जीवन्स्रवेद्यो मध्येऽभ्याहन्याज्जीवन्स्रवेद्योऽग्रेऽभ्याहन्याज्जीवन्स्रवेत्स एष जीवेनात्मनानुप्रभूतः पेपीयमानो मोदमानस्तिष्ठति ॥ ६.११.१ ॥
Lieber, wenn jemand diesen großen Baum an der Wurzel schlägt, so fließt Saft aus ihm, während er noch lebt; schlägt er ihn in der Mitte, so fließt Saft, während er lebt; schlägt er ihn an der Spitze, so fließt Saft, während er lebt. Vom lebendigen ātman durchdrungen, Wasser trinkend und sich freuend, steht dieser Baum da.
Chāndogya 6.11.2
अस्य यदेकाँ शाखां जीवो जहात्यथ सा शुष्यति द्वितीयां जहात्यथ सा शुष्यति तृतीयां जहात्यथ सा शुष्यति सर्वं जहाति सर्वः शुष्यत्येवमेव खलु सोम्य विद्धीति होवाच ॥ ६.११.२ ॥
Wenn das lebendige Wesen einen Ast dieses Baumes verlässt, so verdorrt dieser Ast; verlässt es einen zweiten, so verdorrt auch dieser; verlässt es einen dritten, so verdorrt auch dieser; und verlässt es alle, so verdorrt der ganze Baum. Wisse, lieber Sohn, dass es so ist, sprach er.
Chāndogya 6.11.3
जीवापेतं वाव किलेदं म्रियते न जीवो म्रियते इति स य एषोऽणिमैतदात्म्यमिदँ सर्वं तत्सत्यँ स आत्मा तत्त्वमसि श्वेतकेतो इति भूय एव मा भगवान्विज्ञापयत्विति तथा सोम्येति होवाच ॥ ६.११.३ ॥
Nur wenn das lebendige Wesen gegangen ist, stirbt dieser Leib wirklich; das lebendige Wesen stirbt nicht. Jenes feine Wesen ist das Selbst von allem; es ist das Wirkliche, es ist der ātman, und du, Śvetaketu, bist das. Verehrter, lehre mich das noch einmal, sprach er. So sei es, lieber Sohn, antwortete er.