ଉପନିଷଦ · Chāndogya 6.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 6.11.1
अस्य सोम्य महतो वृक्षस्य यो मूलेऽभ्याहन्याज्जीवन्स्रवेद्यो मध्येऽभ्याहन्याज्जीवन्स्रवेद्योऽग्रेऽभ्याहन्याज्जीवन्स्रवेत्स एष जीवेनात्मनानुप्रभूतः पेपीयमानो मोदमानस्तिष्ठति ॥ ६.११.१ ॥
ହେ ସୌମ୍ୟ, ଏହି ମହାନ ବୃକ୍ଷର ମୂଳରେ ଯଦି କେହି ଆଘାତ କରେ, ତେବେ ତାହା ଜୀବିତ ଥାଇ ରସ ବୁହାଇବ; ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଆଘାତ କଲେ ମଧ୍ୟ ଜୀବିତ ଥାଇ ରସ ବୁହାଇବ; ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଆଘାତ କଲେ ମଧ୍ୟ ଜୀବିତ ଥାଇ ରସ ବୁହାଇବ। ଜୀବାତ୍ମାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହୋଇ, ଜଳ ପାନ କରି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସେହି ବୃକ୍ଷ ଠିଆ ହୋଇ ରହେ।
Chāndogya 6.11.2
अस्य यदेकाँ शाखां जीवो जहात्यथ सा शुष्यति द्वितीयां जहात्यथ सा शुष्यति तृतीयां जहात्यथ सा शुष्यति सर्वं जहाति सर्वः शुष्यत्येवमेव खलु सोम्य विद्धीति होवाच ॥ ६.११.२ ॥
ଜୀବ ଏହି ବୃକ୍ଷର ଗୋଟିଏ ଡାଳ ଛାଡ଼ିଲେ ତାହା ଶୁଖିଯାଏ; ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଛାଡ଼ିଲେ ତାହା ମଧ୍ୟ ଶୁଖିଯାଏ; ତୃତୀୟଟି ଛାଡ଼ିଲେ ତାହା ମଧ୍ୟ ଶୁଖିଯାଏ; ସମସ୍ତ ଛାଡ଼ିଲେ ସମଗ୍ର ବୃକ୍ଷ ଶୁଖିଯାଏ। ହେ ସୌମ୍ୟ, ଏହିପରି ଜାଣ, ଏହା ସେ କହିଲେ।
Chāndogya 6.11.3
जीवापेतं वाव किलेदं म्रियते न जीवो म्रियते इति स य एषोऽणिमैतदात्म्यमिदँ सर्वं तत्सत्यँ स आत्मा तत्त्वमसि श्वेतकेतो इति भूय एव मा भगवान्विज्ञापयत्विति तथा सोम्येति होवाच ॥ ६.११.३ ॥
ଜୀବ ବାହାରିଗଲେ ହିଁ ଏ ଶରୀର ପ୍ରକୃତରେ ମରେ; ଜୀବ ମରେ ନାହିଁ। ଏହି ଯେଉଁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ସାର, ତାହା ହିଁ ଏହି ସବୁର ଆତ୍ମା; ତାହା ହିଁ ସତ୍ୟ, ତାହା ହିଁ ଆତ୍ମା, ଓ ଶ୍ୱେତକେତୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତାହା ହିଁ। ଭଗବାନ ମୋତେ ପୁଣି ବୁଝାନ୍ତୁ, ସେ କହିଲା। ତେବେ ସେ କହିଲେ, ସେପରି ହେଉ, ହେ ସୌମ୍ୟ।