Upaniṣads · Chāndogya 8.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Chāndogya 8.10.1
य एष स्वप्ने महीयमानश्चरत्येष आत्मेति होवाचैतदमृतमभयमेतद्ब्रह्मेति स ह शान्तहृदयः प्रवव्राज स हाप्राप्यैव देवानेतद्भयं ददर्श तद्यद्यपीदꣳ शरीरमन्धं भवत्यनन्धः स भवति यदि स्राममस्रामो नैवैषोऽस्य दोषेण दुष्यति ॥ ८.१०.१ ॥
«Aquel que, glorificado, se mueve en el sueño, ese es el ātman», dijo. «Esto es lo inmortal, esto es lo sin temor, esto es brahman». Se fue con el corazón sereno. Pero sin llegar a los dioses, vio este peligro: aunque este cuerpo se vuelva ciego, él no se vuelve ciego; si se vuelve cojo, él no se vuelve cojo. No se contamina con su falta.
Chāndogya 8.10.2
न वधेनास्य हन्यते नास्य स्राम्येण स्रामो घ्नन्ति त्वेवैनं विच्छादयन्तीवाप्रियवेत्तेव भवत्यपि रोदितीव नाहमत्र भोग्यं पश्यामीति ॥ ८.१०.२ ॥
Al golpearlo, él no es muerto; al golpear su cuerpo, su cuerpo no es muerto. La gente lo cubre, y él se vuelve como quien conoce lo desagradable, y hasta parece llorar, diciendo: 'Aquí no veo nada que disfrutar.'
Chāndogya 8.10.3
स समित्पाणिः पुनरेयाय तꣳ ह प्रजापतिरुवाच मघवन्यच्छान्तहृदयः प्राव्राजीः किमिच्छन्पुनरागम इति स होवाच तद्यद्यपीदं भगवः शरीरमन्धं भवत्यनन्धः स भवति यदि स्राममस्रामो नैवैषोऽस्य दोषेण दुष्यति ॥ ८.१०.३ ॥
Volvió de nuevo con leña en la mano. Prajāpati le dijo: 'Oh Maghavan, te fuiste con el corazón sereno; ¿qué deseas para haber vuelto?' Él respondió: 'Venerable, aunque este cuerpo se vuelva ciego, él no se vuelve ciego; si el cuerpo se vuelve incorpóreo, no es contaminado por su falta.'
Chāndogya 8.10.4
न वधेनास्य हन्यते नास्य स्राम्येण स्रामो घ्नन्ति त्वेवैनं विच्छादयन्तीवाप्रियवेत्तेव भवत्यपि रोदितीव नाहमत्र भोग्यं पश्यामीत्येवमेवैष मघवन्निति होवाचैतं त्वेव ते भूयोऽनुव्याख्यास्यामि वसापराणि द्वात्रिꣳशतं वर्षाणीति स हापराणि द्वात्रिꣳशतं वर्षाण्युवास तस्मै होवाच ॥ ८.१०.४ ॥
Al golpearlo, él no es muerto; al golpear su cuerpo, su cuerpo no es muerto. La gente lo cubre, y él se vuelve como quien conoce lo desagradable, y hasta parece llorar, diciendo: 'Aquí no veo nada que disfrutar.' 'Así es en verdad, oh Maghavan', dijo. 'Pero te lo explicaré de nuevo en detalle; quédate treinta y dos años más.' Él se quedó treinta y dos años más, y entonces le habló.