الأوبانيشاد · Muṇḍaka 2.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Muṇḍaka 2.1.1
तदेतत् सत्यं
यथा सुदीप्तात् पावकाद्विस्फुलिङ्गाः
सहस्रशः प्रभवन्ते सरूपाः ।
तथाऽक्षराद्विविधाः सोम्य भावाः
प्रजायन्ते तत्र चैवापि यन्ति ॥ २.१.१ ॥
هذه هي الحقيقة: كما تتطاير من النار المشتعلة شرارات لا تحصى من ذات الهيئة، كذلك، أيها الحبيب، تنشأ من الحرف الخالد كائنات شتى، وإليه أيضًا تعود.
Muṇḍaka 2.1.2
दिव्यो ह्यमूर्तः पुरुषः स बाह्याभ्यन्तरो ह्यजः ।
अप्राणो ह्यमनाः शुभ्रो ह्यक्षरात् परतः परः ॥ २.१.२ ॥
ذلك البشر إلهي غير مجسّد؛ هو خارج وداخل، غير مولود. بلا نفس، بلا عقل، نقي، وهو وراء الحرف الخالد، أعلى منه.
Muṇḍaka 2.1.3
एतस्माज्जायते प्रणो मनः सर्वेन्द्रियाणि च ।
खं वायुर्ज्योतिरापः पृथिवी विश्वस्य धारिणी ॥ २.१.३ ॥
ومنه تولد الprāṇa والعقل وجميع الحواس، وكذلك الفضاء والهواء والنور والماء والأرض الحاملة لكل شيء.
Muṇḍaka 2.1.4
अग्नीर्मूर्धा चक्षुषी चन्द्रसूर्यौ
दिशः श्रोत्रे वाग् विवृताश्च वेदाः ।
वायुः प्रणो हृदयं विश्वमस्य पद्भ्यां
पृथिवी ह्येष सर्वभूतान्तरात्मा ॥ २.१.४ ॥
النار رأسه، والشمس والقمر عيناه، والجهات أذناه؛ والكلام المعلن والفيدا له؛ الهواء prāṇa له، والكون قلبه، والأرض خرجت من قدميه. حقًّا إنه الـātman الداخلي لجميع الكائنات.
Muṇḍaka 2.1.5
तस्मादग्निः समिधो यस्य सूर्यः
सोमात् पर्जन्य ओषधयः पृथिव्याम् ।
पुमान् रेतः सिञ्चति योषितायां
बह्वीः प्रजाः पुरुषात् संप्रसूताः ॥ २.१.५ ॥
منه تنشأ النار، وحطبها الشمس؛ ومن السوما تنشأ سحابة المطر، وعلى الأرض الأعشاب؛ والرجل يصب البذرة في المرأة، ومن الpuruṣa تتولد كائنات كثيرة.
Muṇḍaka 2.1.6
तस्मादृचः साम यजूंषि दीक्षा
यज्ञाश्च सर्वे क्रतवो दक्षिणाश्च ।
संवत्सरश्च यजमानश्च लोकाः
सोमो यत्र पवते यत्र सूर्यः ॥ २.१.६ ॥
منه تأتي آيات الريج، وأناشيد السامان، وصيغ اليجوس، والتكريس (dīkṣā)، وجميع القرابين والطقوس والعطايا؛ والسنة، والمُضحّي والعوالم، وحيثما يجري السوما وحيثما الشمس.
Muṇḍaka 2.1.7
तस्माच्च देवा बहुधा संप्रसूताः
साध्या मनुष्याः पशवो वयांसि ।
प्राणापानौ व्रीहियवौ तपश्च
श्रद्ध सत्यं ब्रह्मचर्यं विधिश्च ॥ २.१.७ ॥
ومنه صدرت الآلهة على أنحاء شتى، والسادهيا والبشر والدواب والطيور؛ والبرانا والأبانا، والأرز والشعير، والتَّبَس، والشرادّا، والحق، والبراهماتشاريا، والنظام الشعائري.
Muṇḍaka 2.1.8
सप्त प्राणाः प्रभवन्ति तस्मात्
सप्तार्चिषः समिधः सप्त होमाः ।
सप्त इमे लोका येषु चरन्ति प्राणा
गुहाशया निहिताः सप्त सप्त ॥ २.१.८ ॥
ومنه تنشأ الأنفاس السبعة، والألسنة السبعة، والحطب السبعة، والقرابين السبعة؛ هذه العوالم السبعة التي تجري فيها الأنفاس، موضوعةً سبعةً سبعةً، ساكنةً في الكهف.
Muṇḍaka 2.1.9
अतः समुद्रा गिरयश्च सर्वेऽस्मात्
स्यन्दन्ते सिन्धवः सर्वरूपाः ।
अतश्च सर्वा ओषधयो रसश्च
येनैष भूतैस्तिष्ठते ह्यन्तरात्मा ॥ २.१.९ ॥
ومنه كل البحار والجبال؛ ومنه تجري الأنهار على كل صورة؛ ومنه كل الأعشاب والعصارة؛ وبه يقيم هذا الأنتراتمان مع الكائنات.
Muṇḍaka 2.1.10
पुरुष एवेदं विश्वं कर्म तपो ब्रह्म परामृतम् ।
एतद्यो वेद निहितं गुहायां
सोऽविद्याग्रन्थिं विकिरतीह सोम्य ॥ २.१.१० ॥
هذا الكون كله هو البوروشا وحده: الفعل والتَّبَس والبراهمان والخلود الأسمى. من يعرف هذا المختبئ في الكهف، أيها الحسن، ينحل هنا عقدة الجهل.