ഭഗവദ്ഗീത भगवद्गीता

ഇത് എന്താണ്

"ഭഗവാന്റെ ഗാനം" എന്നർഥമുള്ള ഭഗവദ്ഗീത 18 അധ്യായങ്ങളിലായി 700 ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഒരു സംവാദമാണ്. ഇത് മഹാഭാരതത്തിന്റെ ആറാമത്തെ പർവത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധഭൂമിയിൽ, എതിർസൈന്യത്തിൽ തന്റെ ഗുരുക്കന്മാരെയും ബന്ധുക്കളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും കണ്ട വില്ലാളിയായ അർജുനൻ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാരഥിയായ കൃഷ്ണൻ ആ ദുഃഖത്തിനും സംശയത്തിനും മറുപടി നൽകുന്നു. ദൂരെയിരുന്ന് എല്ലാം കാണാനുള്ള ശക്തി ലഭിച്ച മന്ത്രി സഞ്ജയൻ ഈ സംഭാഷണം മുഴുവൻ അന്ധനായ ധൃതരാഷ്ട്ര മഹാരാജാവിനെ പറഞ്ഞുകേൾപ്പിക്കുന്നു.

ഇത് എങ്ങനെ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു

അർജുനന്റെ തളർച്ചയോടെയാണ് ഗീത ആരംഭിക്കുന്നത് (അധ്യായം 1). അധ്യായം 2-ൽ മരണമില്ലാത്ത ആത്മാവിനെയും സ്ഥിരമായ ജ്ഞാനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള കൃഷ്ണന്റെ ഉപദേശം തുടങ്ങുന്നു. 3 മുതൽ 6 വരെയുള്ള അധ്യായങ്ങൾ കർമത്തെയും ധ്യാനത്തെയും, 7 മുതൽ 12 വരെയുള്ളവ ഈശ്വരജ്ഞാനത്തെയും ഭക്തിയെയും (അധ്യായം 11-ലെ വിശ്വരൂപദർശനം ഉൾപ്പെടെ), 13 മുതൽ 18 വരെയുള്ളവ പ്രകൃതി, മൂന്നു ഗുണങ്ങൾ, മോക്ഷം എന്നിവയെയും കുറിച്ച് പറയുന്നു. വ്യാഖ്യാതാക്കൾ പലപ്പോഴും ഇതിനെ ആറ് അധ്യായങ്ങൾ വീതമുള്ള മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വായിക്കാറുണ്ട്. അവസാന അധ്യായം എല്ലാം ഒന്നിച്ചുചേർക്കുന്നു; കർമം ചെയ്യാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്ന അർജുനനോടെ ഗീത അവസാനിക്കുന്നു.

ഇത് എന്തു പഠിപ്പിക്കുന്നു

ആത്മാവ് ജനിക്കുന്നില്ല; ശരീരം മരിക്കുമ്പോൾ അത് മരിക്കുന്നുമില്ല (2.20). ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം കടമ (സ്വധർമം) ചെയ്യണം; അത് പൂർണമായി ചെയ്യണം, ഫലങ്ങളോടുള്ള ആസക്തിക്ക് അടിപ്പെടാതെ (2.47), വിജയത്തിലും പരാജയത്തിലും സമചിത്തത പാലിച്ചുകൊണ്ട് (2.48). ഒന്നിൽ ചെന്നുചേരുന്ന പല മാർഗങ്ങളെ ഗീത വിവരിക്കുന്നു: നിഷ്കാമകർമം (കർമയോഗം), ജ്ഞാനം (ജ്ഞാനയോഗം), ധ്യാനം, സ്നേഹപൂർണമായ ഭക്തി (ഭക്തിയോഗം). പ്രകൃതിയെ മുഴുവൻ നിറം പിടിപ്പിക്കുന്ന മൂന്നു ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഇത് പഠിപ്പിക്കുന്നു. വിശ്വസിച്ച് ശരണം പ്രാപിക്കാനുള്ള ക്ഷണത്തോടെ ഗീത അവസാനിക്കുന്നു (18.66).

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇതിന് എന്ത് അർത്ഥമുണ്ടാകാം

എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാത്ത, അല്ലെങ്കിൽ അറിഞ്ഞിട്ടും ഭയം തോന്നുന്ന ഓരോ നിമിഷത്തോടും ഗീത സംസാരിക്കുന്നു. നമുക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്കണ്ഠ ഉപേക്ഷിച്ച്, പൂർണശ്രദ്ധയോടെയും കരുതലോടെയും പ്രവർത്തിക്കാൻ അത് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ദുഃഖത്തിൽ കുലുങ്ങാത്ത, സുഖങ്ങൾക്കായി കൊതിക്കാത്ത സ്ഥിതപ്രജ്ഞനെ അത് വിവരിക്കുന്നു (2.56); മനസ്സിന് നമ്മുടെ ഏറ്റവും നല്ല സുഹൃത്തോ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രുവോ ആകാനാകുമെന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (6.5). എല്ലാ ജീവികളിലും ഒരേ ഈശ്വരസാന്നിധ്യം കാണാനും (6.29), വിദ്വേഷമില്ലാതെ ദയയുള്ളവരാകാനും (12.13) അത് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി എല്ലാ ജീവിതതുറകളിലുമുള്ളവർ ദിവസവും ഗീതയിലെ ഒരു ശ്ലോകം വായിച്ചുപോരുന്നു; മഹാത്മാഗാന്ധി ദിവസവും ഗീതയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞിരുന്നു.

എവിടെ തുടങ്ങണം

അധ്യായം 2-ൽ നിന്ന് തുടങ്ങുക, പ്രത്യേകിച്ച് ഉപദേശത്തിന്റെ കാതലായ 11 മുതൽ 72 വരെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങൾ. തുടർന്ന് കർമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അധ്യായം 3, ധ്യാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അധ്യായം 6, ഭക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചെറിയ അധ്യായമായ 12, സമാപനമായ അധ്യായം 18 എന്നിവ വായിക്കുക. പദാർഥവും ഒരു വ്യാഖ്യാനവും സഹിതം ദിവസവും ഒരു ശ്ലോകം വായിക്കുന്നത് ഗീതയോടൊപ്പം ജീവിക്കാനുള്ള കാലങ്ങളായി പിന്തുടരുന്ന ഒരു രീതിയാണ്.

ഉത്ഭവവും കാലനിർണ്ണയവും

വ്യാസമഹർഷിയാണ് മഹാഭാരതവും അതിനുള്ളിലെ ഗീതയും രചിച്ചതെന്നും, മഹായുദ്ധത്തിന്റെ തലേന്ന് കൃഷ്ണനാണ് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞതെന്നുമാണ് പാരമ്പര്യവിശ്വാസം. ഗീതയുടെ രചന ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പുള്ള അവസാന നൂറ്റാണ്ടുകളിലാണെന്നാണ് മിക്ക ചരിത്രകാരന്മാരും കണക്കാക്കുന്നത്. ശങ്കരൻ, രാമാനുജൻ, മധ്വൻ എന്നിവരുൾപ്പെടെ എല്ലാ സമ്പ്രദായങ്ങളിലെയും മഹാഗുരുക്കന്മാർ ഇതിന് വ്യാഖ്യാനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്; ലോകത്തിലെ മിക്ക ഭാഷകളിലേക്കും ഇത് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്.

തുടങ്ങാൻ പറ്റിയ ഭാഗങ്ങൾ

• ഭഗവദ്ഗീത 2.20: ആത്മാവ് ഒരിക്കലും ജനിക്കുന്നില്ല, ഒരിക്കലും മരിക്കുന്നുമില്ല.
• ഭഗവദ്ഗീത 2.47: നിനക്ക് അവകാശം കർമത്തിൽ മാത്രം, ഒരിക്കലും അതിന്റെ ഫലങ്ങളിലല്ല.
• ഭഗവദ്ഗീത 2.56: സ്ഥിതപ്രജ്ഞൻ.
• ഭഗവദ്ഗീത 6.5: നിന്നെ നീ തന്നെ ഉയർത്തുക: സുഹൃത്തും ശത്രുവുമായ മനസ്സ്.
• ഭഗവദ്ഗീത 18.66: വിശ്വസിച്ച് ശരണം പ്രാപിക്കാനുള്ള അന്തിമ ആഹ്വാനം.