Mahābhārata · Adhyāya 10.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
ततस्ते सहिताः सर्वे प्रयाता दक्षिणामुखाः ।
उपास्तमयवेलायां शिबिराभ्याशमागताः ॥ १०.१.१ ॥
Após prostrar-se diante de Nārāyaṇa e de Nara, o melhor dos homens, diante da deusa Sarasvatī e de Vyāsa, deve-se então recitar o Jaya.
10.1.2
विमुच्य वाहांस्त्वरिता भीताः समनुबोधनात् ।
गहनं देशमासाद्य प्रच्छन्ना न्यविशन्त ते ॥ १०.१.२ ॥
Assustados, desatrelaram apressadamente os cavalos; despertados, chegaram a um lugar denso e entraram ocultos.
10.1.3
सेनानिवेशमभितो नातिदूरमवस्थिताः ।
निकृत्ता निशितैः शस्त्रैः समन्तात्क्षतविक्षताः।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य पाण्डवानन्वचिन्तयन् ॥ १०.१.३ ॥
Parados não longe em torno do acampamento do exército, feridos por todos os lados por armas afiadas, suspirando longa e quentemente, puseram-se a pensar nos Pāṇḍavas.
10.1.4
श्रुत्वा च निनदं घोरं पाण्डवानां जयैषिणाम् ।
अनुसारभयाद्भीताः प्राङ्मुखाः प्राद्रवन्पुनः ॥ १०.१.४ ॥
Ao ouvir o terrível rugido dos Pāṇḍavas, que buscavam a vitória, e assustados pelo medo de perseguição, fugiram de novo, voltados para o leste.
10.1.5
ते मुहूर्तात्ततो गत्वा श्रान्तवाहा पिपासिताः ।
नामृष्यन्त महेष्वासाः क्रोधामर्षवशङ्गताः ॥ १०.१.५ ॥
Após um momento, partiram dali, com os cavalos exaustos e sedentos; mas os grandes arqueiros, dominados pela ira e pela indignação, não suportaram.
10.1.6
राज्ञो वधेन सन्तप्ता मुहूर्तं समवस्थिताः ॥ १०.१.६ ॥
Atormentados pela morte do rei, ficaram de pé juntos por um momento.
10.1.7
अश्रद्धेयमिदं कर्म कृतं मीमेन सञ्जय ।
यत्स नागायुतप्राणः पुत्रो मम निपातितः ॥ १०.१.७ ॥
Ó Sañjaya, Bhīma realizou este feito incrível: meu filho, cuja força era a de dez mil elefantes, foi abatido.
10.1.8
अवध्यः सर्वभूतानां वज्रसंहननो युवा ।
पाण्डवैः समरे पुत्रो निहतो मम निपातितः ॥ १०.१.८ ॥
Meu filho, que não podia ser morto por nenhum ser, jovem de corpo duro como o raio, foi morto em batalha pelos Pāṇḍava e abatido.
10.1.9
न दिष्टमभ्यतिक्रान्तुं शक्यं गावल्गणे नरैः ।
यत्समेत्य रणे पार्थैः पुत्रो मम निपातितः ॥ १०.१.९ ॥
Ó filho de Gavalgaṇa, o que foi ordenado pelo destino não pode ser transgredido pelos homens: tendo encontrado os filhos de Pṛthā em batalha, meu filho foi abatido.
10.1.10
अद्रिसारमयं नूनं हृदयं मम सञ्जय ।
हतं पुत्रशतं श्रुत्वा यन्न दीर्णं सहस्रधा ॥ १०.१.१० ॥
Ó Sañjaya, certamente meu coração é feito da essência da pedra, pois, ao ouvir que cem filhos foram mortos, não se partiu em mil pedaços.
10.1.11
कथं हि वृद्धमिथुनं हतपुत्रं भविष्यति ।
न ह्यहं पाण्डुपुत्रस्य विषये वस्तुमुत्सहे ॥ १०.१.११ ॥
Como viverá um casal de velhos cujos filhos foram mortos? Não estou disposto a habitar no reino do filho de Pāṇḍu.
10.1.12
कथं राज्ञः पिता भूत्वा स्वयं राजा च सञ्जय ।
प्रेष्यभूतः प्रवर्तेयं पाण्डवेयस्य शासनात् ॥ १०.१.१२ ॥
Ó Sañjaya, como eu, que fui eu mesmo rei e pai de um rei, poderia continuar vivendo como servo sob as ordens do filho de Pāṇḍu?
10.1.13
प्रभुज्य पृथिवीं सर्वां स्थिता मूर्धनि सञ्जय ।
कथमद्य भविष्यामि श्रोतुं शक्ष्यामि सञ्जय। ॥ १०.१.१३ ॥
Tendo desfrutado toda a terra e mantido a realeza sobre a cabeça, como estarei agora, ó Sañjaya? Serei capaz de ouvir isto, ó Sañjaya?
10.1.14
येन पुत्रशतं पूर्णमेकेन निहतं मम ।
कृतं सत्यं वचस्तस्य विदुरस्य महात्मनः। ॥ १०.१.१४ ॥
Por um só foram totalmente mortos os meus cem filhos; assim se cumpriu a palavra do magnânimo Vidura.
10.1.15
अकुर्वता वचस्तस्य मम पुत्रेण सञ्जय ।
अधर्मेण हते तात पुत्रे दुर्योधने मम। ॥ १०.१.१५ ॥
Por meu filho, que não atendeu à sua palavra, ó Sañjaya; e quando meu querido filho Duryodhana foi morto injustamente.
10.1.16
कृतवर्मा कृपो द्रौणिः किमकुर्वत सञ्जय ॥ १०.१.१६ ॥
O que fizeram Kṛtavarman, Kṛpa e o filho de Droṇa, Aśvatthāman, ó Sañjaya?
10.1.17
गत्वा तु तावका राजन्नातिदूरं मनस्विनः ।
अपश्यन्त वनं घोरं नानाद्रुमलतावृतम् ॥ १०.१.१७ ॥
Tendo ido não muito longe, teus homens de alma elevada, ó rei, viram uma floresta terrível coberta de várias árvores e trepadeiras.
10.1.18
ते मुहूर्तं तु विश्रम्य लब्धतोयैर्हयोत्तमैः ।
सूर्यास्तमयवेलायां कौरवेयस्य शासनात् ॥ १०.१.१८ ॥
Após descansar por um momento, com os melhores cavalos já dessedentados, na hora do pôr do sol, por ordem do Kaurava, puseram-se a caminho.
10.1.19
नानामृगगणैर्जुष्टं नानापक्षिभिराकुलम् ।
नानाद्रुमलताच्छन्नं नानाव्यालनिषेवितम् ॥ १०.१.१९ ॥
Aquela floresta era povoada por manadas de muitos tipos de veados, ressoava com muitas aves, era coberta de muitas árvores e trepadeiras, e frequentada por diversas feras.
10.1.20
नानातोयसमाकीर्णैस्तटाकैरुपशोभितम् ।
पद्मिनीशतसञ्छन्नं नीलोत्पलसमायुतम् ॥ १०.१.२० ॥
Aquela floresta era adornada por lagos cheios de diversas águas, coberta por centenas de lagoas de lótus e repleta de lótus azuis.
10.1.21
प्रविश्य तद्वनं घोरं वीक्षमाणाः समन्ततः ।
शाखासहस्रसञ्छन्नं न्यग्रोधं ददृशुस्ततः ॥ १०.१.२१ ॥
Ao entrarem naquela floresta terrível e olharem em volta, viram então uma figueira-de-bengala coberta de mil ramos.
10.1.22
उपेत्य तु तदा राजन्न्यग्रोधं ते महारथाः ।
ददृशुर्द्विपदां श्रेष्ठाः श्रेष्ठं तं वै वनस्पतिम् ॥ १०.१.२२ ॥
Ó rei! Então aqueles grandes guerreiros, os melhores dos bípedes, aproximaram-se daquela figueira-de-bengala e viram aquela árvore, a melhor das árvores.
10.1.23
तेऽवतीर्य रथेभ्यश्च विप्रमुच्य च वाजिनः ।
उपस्पृश्य यथान्यायं सन्ध्यामन्वासत प्रभो ॥ १०.१.२३ ॥
Desceram das carruagens, desatrelaram e libertaram os cavalos, purificaram-se com água segundo a regra e, ó senhor, realizaram o rito do crepúsculo.
10.1.24
ततोऽस्तं पर्वतश्रेष्ठमनुप्राप्ते दिवाकरे ।
सर्वस्य जगतो धात्री शर्वरी प्रत्यपद्यत ॥ १०.१.२४ ॥
Então, quando o sol se aproximou do ocaso em direção ao Astācala, a melhor das montanhas, chegou a noite, nutriz de todo o mundo.
10.1.25
ग्रहनक्षत्रताराभिः प्रकीर्णाभिरलङ्कृतम् ।
नभोंऽशुकमिवाभाति प्रेक्षणीयं समन्ततः ॥ १०.१.२५ ॥
O céu, adornado com planetas, constelações e estrelas dispersas, brilhava por todos os lados como uma veste digna de ser contemplada.
10.1.26
इच्छया ते प्रवल्गन्ति ये सत्वा रात्रिचारिणः ।
दिवाचराश्च ये सत्वास्ते निद्रावशमागताः ॥ १०.१.२६ ॥
As criaturas que vagam à noite começaram a vagar à vontade, e as que vagam de dia caíram sob o poder do sono.
10.1.27
रात्रिञ्चराणां सत्वानां निनादोऽभूत्सुदारुणः ।
क्रव्यादाश्च प्रमुदिता घोरा प्राप्ता च शर्वरी ॥ १०.१.२७ ॥
Ergueu-se um clamor terrível das criaturas que vagam à noite; os devoradores de carne alegraram-se, e chegou a noite terrível.
10.1.28
तस्मिन्रात्रिमुखे घोरे दुःखशोकसमन्विताः ।
कृतवर्मा कृपो द्रौणिरुपोपविविशुः समम् ॥ १०.१.२८ ॥
No início daquela noite terrível, Kṛtavarman, Kṛpa e o filho de Droṇa, cheios de dor e tristeza, sentaram-se juntos por perto.
10.1.29
उपोपविष्टाः शोचन्तो न्यग्रोधस्य समीपतः ।
तमेवार्थमतिक्रान्तं कुरुपाण्डवयोः क्षयम् ॥ १०.१.२९ ॥
Sentados perto da figueira-banyan, lamentando-se, continuavam a pensar naquele mesmo assunto, a destruição dos Kurus e dos Pāṇḍavas, já passada.
10.1.30
निद्रया च परीताङ्गा निषेदुर्धरणीतले ।
श्रमेण सुदृढं युक्ता विक्षता विविधैः शरैः ॥ १०.१.३० ॥
Com os membros dominados pelo sono, sentaram-se ou deitaram-se sobre a terra nua, muito exaustos pelo cansaço e feridos por diversas flechas.
10.1.31
ततो निद्रावशं प्राप्तौ कृपभोजौ महाबालौ ।
सुखोचितावदुःखार्हौ निषण्णौ धरणीतले ॥ १०.१.३१ ॥
Então Kṛpa e Bhoja, os muito poderosos, dominados pelo sono, acostumados ao conforto e não dignos do sofrimento, sentaram-se sobre a superfície da terra.
10.1.32
तौ तु सुप्तौ महाराज तस्मिन्देशे महारथौ ।
महार्हशयनोपेतौ भूमावेव ह्यनाथवत् ॥ १०.१.३२ ॥
Aqueles dois grandes guerreiros de carro, ó grande rei, dormiram naquele lugar; embora dignos de leitos caros, jaziam no chão nu como desamparados.
10.1.33
क्रोधामर्षवशं प्राप्तो द्रोणपुत्रस्तु भारत ।
न वै स्म स जगामाथ निद्रां सर्प इव श्वसन् ॥ १०.१.३३ ॥
Mas o filho de Droṇa, ó Bhārata, dominado pela ira e pela impaciência, não dormiu; ficava bufando como uma serpente.
10.1.34
न लेभे स तु निद्रां वै दह्यमानोऽतिमन्युना ।
वीक्षाञ्चक्रे महाबाहुस्तद्वनं घोरदर्शनम् ॥ १०.१.३४ ॥
Mas ele, queimando de excessiva ira, não obteve sono algum; o de braços poderosos continuava contemplando aquela floresta terrível de se ver.
10.1.35
वीक्षमाणो वनोद्देशं नानासत्वैर्निषेवितम् ।
अपश्यत महाबाहुर्न्यग्रोधं वायसावृतम् ॥ १०.१.३५ ॥
Enquanto observava aquela região da floresta, frequentada por muitas espécies de criaturas, o de braços poderosos viu uma figueira-de-bengala coberta de corvos.
10.1.36
तत्र काकसहस्राणि तां निशां पर्यणामयन् ।
सुखं स्वपन्तः कौरव्य पृथक्पृथगुपाश्रयाः ॥ १०.१.३६ ॥
Ali milhares de corvos passavam aquela noite, ó descendente de Kuru, cada um dormindo feliz em seu próprio abrigo separado.
10.1.37
सुप्तेषु तेषु काकेषु विस्रब्धेषु समन्ततः ।
सोऽपश्यत्सहसा यान्तमुलूकं घोरदर्शनम् ॥ १०.१.३७ ॥
Enquanto aqueles corvos dormiam, despreocupados por toda parte, ele viu de repente chegar uma coruja de aspecto terrível.
10.1.38
महास्वनं महाकायं हर्यक्षं बभ्रुपिङ्गलम् ।
सुतीक्ष्णघोणानखरं सुपर्णमिव वेगितम् ॥ १०.१.३८ ॥
De voz alta, grande corpo, olhos castanhos e amarelados, com bico e garras muito afiados, avançando veloz como Garuda.
10.1.39
सोऽथ शब्दं मृदुं कृत्वा लीयमान इवाण्डजः ।
न्यग्रोधस्य ततः साखां पातयामास भारत ॥ १०.१.३९ ॥
Então, produzindo um som suave, agachado como um pássaro escondido, ó Bhārata, fez cair um galho da figueira-benjamim.
10.1.40
सन्निपत्य तु शाखायां न्यग्रोधस्य विहङ्गमः ।
सुप्ताञ्जघान विस्रब्धान्वायसान्वायसान्तकः ॥ १०.१.४० ॥
Descendo em voo sobre um galho da figueira-benjamim, aquele pássaro, destruidor dos corvos, abateu os corvos adormecidos e despreocupados.
10.1.41
केषाञ्चिदच्छिनत्पक्षाञ्शिरांसि च चकर्त ह ।
चरणांश्चैव केषाञ्चिद्बभञ्ज चरणायुधः ॥ १०.१.४१ ॥
A alguns arrancou as asas, e de alguns cortou as cabeças, e a outros quebrou as patas, sendo as patas as suas armas.
10.1.42
क्षणेनाघ्नत्स बलवान्येऽस्य दृष्टिपथे स्थिताः ॥ १०.१.४२ ॥
Num instante, o poderoso abateu todos os que estavam no caminho de sua visão.
10.1.43
तेषां शरीरावयवैः शरीरैश्च विशाम्पते ।
न्यग्रोधमण्डलं सर्वं सञ्छन्नं पर्वतोपमम् ॥ १०.१.४३ ॥
Ó senhor dos homens, com seus corpos e os membros de seus corpos, todo o círculo da figueira-banyan estava coberto, como uma montanha.
10.1.44
तांस्तु हत्वा ततः काकान्कौशिको मुदितोऽभवत् ।
प्रतिकृत्य यथाकामं शत्रूणां शत्रुसूदनः ॥ १०.१.४४ ॥
Depois de matar aqueles corvos, a coruja (Kauśika) se alegrou; o destruidor de inimigos, como desejava, retribuiu o golpe aos seus inimigos.
10.1.45
तद्दृष्ट्वा तादृशं कर्म कौशिकेन कृतं निशि ।
तद्भावे कृतसङ्कल्पो द्रौणिरेकोऽन्वचिन्तयत् ॥ १०.१.४५ ॥
Ao ver tal feito realizado pela coruja durante a noite, o filho de Droṇa, resolvido naquele mesmo propósito, refletiu sozinho.
10.1.46
उपदेशः कृतोऽनेन पक्षिणा मम संयुगे ।
शत्रूणां क्षपणं युक्तं प्राप्तः कालश्च मे मतः ॥ १०.१.४६ ॥
Esta ave me deu uma lição na batalha: a destruição dos inimigos é apropriada, e, em minha opinião, chegou o meu tempo.
10.1.47
नाद्य शक्यं मया हन्तुं पाण्डवा जितकाशिनः ।
बलवन्तः कृतोत्साहा लब्धलक्षाः प्रहारिणः ॥ १०.१.४७ ॥
Hoje não me é possível matar os Pāṇḍavas: eles se julgam vitoriosos, são fortes, cheios de zelo, encontraram seu alvo e são guerreiros que golpeiam.
10.1.48
राज्ञः सकाशे तेषां च प्रतिज्ञातो वधो मया ।
पतङ्गाग्निसमां वृत्तिमास्यायात्मविनाशिनीम् ॥ १०.१.४८ ॥
Na presença do rei, jurei a morte deles, adotando uma conduta semelhante ao fogo da mariposa, autodestrutiva.
10.1.49
न्यायतो युध्यमानस्य प्राणत्यागो न संशयः ।
छद्मना तु भवेत्सिद्विः शत्रूणां च क्षयो महान् ॥ १०.१.४९ ॥
Para quem luta com justiça, a entrega da vida é certa. Mas pelo engano pode vir o sucesso e a grande destruição dos inimigos.
10.1.50
तत्र सशयितादर्थाद्योऽर्थो निःसंशयो भवेत् ।
तं जना बहुमन्यन्ते येऽर्थशास्त्रविशारदाः ॥ १०.१.५० ॥
Nesse caso, os versados na ciência da arte de governar valorizam muito o fim certo, acima do duvidoso.
10.1.51
यच्चाप्यत्र भवेत्कार्यं गर्हितं लोकनिन्दितम् ।
कर्तव्यं तन्मनुष्येण क्षत्रधर्मेण वर्तता ॥ १०.१.५१ ॥
E qualquer ato aqui, mesmo que seja censurável e reprovado pelo mundo, deve ser feito pelo homem que age segundo o dever do guerreiro.
10.1.52
निन्दितानि च कर्माणि कुत्सितानि पदेपदे ।
सोपधानि कृतान्येव पाण्डवैरकृतात्मभिः ॥ १०.१.५२ ॥
A cada passo, os atos censuráveis e vis foram de fato feitos com engano pelos Pāṇḍavas, cujas mentes não estavam dominadas.
10.1.53
अस्मिन्नर्थे पुरा गीताः श्रूयन्ते धर्मवित्तमैः ।
श्लोका न्यायमवेक्षद्भिस्तत्त्वार्थास्तत्त्वदर्शिभिः ॥ १०.१.५३ ॥
Sobre este assunto, ouvem-se versos cantados outrora pelos maiores conhecedores do dharma, videntes da verdade que contemplaram a justiça.
10.1.54
परिश्रान्ते विदीर्णे वा भुञ्जाने वाऽपि शत्रुभिः ।
प्रस्थाने वा प्रवेशे वा प्रहर्तव्यं रिपोर्बलम् ॥ १०.१.५४ ॥
Quando estiverem exaustos, dispersos ou sendo devorados pelos inimigos, ou na partida ou na entrada, deve-se atingir a força do inimigo.
10.1.55
निद्रार्तमर्धरात्रे च तथा नष्टप्रणायकम् ।
भिन्नयोधं बलं यच्च द्विधा युक्तं च यद्भवेत् ॥ १०.१.५५ ॥
Um exército abatido pelo sono, à meia-noite, cujo líder se perdeu, cujos guerreiros estão dispersos ou que está dividido em dois.
10.1.56
इत्येवं निश्चयं चक्रे सुप्तानां निशि मारणे ।
पाण्डूनां सह पाञ्चालैर्द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ॥ १०.१.५६ ॥
Assim, o poderoso filho de Droṇa resolveu matar à noite os Pāṇḍavas adormecidos, juntamente com os Pāñcālas.
10.1.57
स क्रूरां मतिमास्थाय विनिश्चित्य मुहुर्मुहुः ।
सुप्तौ प्राबोधयत्तौ तु मातुलं भोजमेव च ॥ १०.१.५७ ॥
Tomando um propósito cruel e decidindo repetidamente, despertou os dois que dormiam: seu tio materno e Bhoja (Kṛtavarman).
10.1.58
तौ प्रबुद्धौ महात्मानौ कृपभोजौ महाबालौ ।
नोत्तरं प्रतिपद्येतां तत्र युक्तं हिया वृतौ ॥ १०.१.५८ ॥
Os dois magnânimos despertados, Kṛpa e Bhoja, ambos muito poderosos, não deram resposta ali; estavam tomados pela vergonha.
10.1.59
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा तावुभौ वाक्यमब्रवीत् ॥ १०.१.५९ ॥
Após refletir por um momento, dirigiu estas palavras a ambos.
10.1.60
हतो दुर्योधनो राजा एकवीरो मबाहलः ।
यस्यार्थे वैरमस्माभिरासक्तं पाण्डवैः सह ॥ १०.१.६० ॥
O rei Duryodhana foi morto — o herói único, … (bāhu) — por cuja causa estávamos envolvidos em inimizade com os Pāṇḍavas.
10.1.61
एकाकी बहुभिः क्षुद्रैराहवे शुद्धविक्रमः ।
पातितो भीमसेनेन एकादशचमूपतिः ॥ १०.१.६१ ॥
Sozinho, entre muitos vis na batalha, de valor puro, o senhor das onze divisões foi derrubado por Bhīmasena.
10.1.62
वृकोदरेण क्षुद्रेण सुनृशंसमिदं कृतम् ।
मूर्धाभिषिक्तस्य शिरः पादेन परिमृद्गता ॥ १०.१.६२ ॥
O vil Vṛkodara fez isto com grande crueldade: a cabeça do rei ungido foi pisoteada.
10.1.63
विनर्दन्ति च पाञ्चालाः क्ष्वेलन्ति च हसन्ति च ।
धमन्ति शङ्खाञ्शतशो हृष्टा घ्नन्ति च दुन्दुभीन् ॥ १०.१.६३ ॥
Os Pañcālas, alegres, rugem, gritam e riem, sopram centenas de conchas e batem os tambores.
10.1.64
वादित्रघोषस्तुमुलो विमिश्रः शङ्खनिःस्वनैः ।
अनिलेनेरितो घोरो दिशः पूरयतीव ह ॥ १०.१.६४ ॥
O estrondo tumultuoso dos instrumentos, misturado aos sons das conchas e impelido pelo vento, terrível, como se enchesse as direções.
10.1.65
अश्वानां हेषमाणानां गजानां चैव बृंहताम् ।
सिंहनादश्च शूराणां श्रूयते सुमहानयम् ॥ १०.१.६५ ॥
O relinchar dos cavalos, o barrir dos elefantes e o rugido de leão dos heróis: este grande estrondo é ouvido.
10.1.66
दिशं प्राचीं समाश्रित्य हृष्टानां गच्छतां भृशम् ।
रथनेमिस्वनाश्चैव श्रूयन्ते रोमहर्षणाः ॥ १०.१.६६ ॥
Voltados para a direção leste, os alegres avançam muito depressa, e ouvem-se os sons das jantes dos carros, arrepiantes.
10.1.67
पाण्डवैर्धार्तराष्ट्राणां यदिदं कदनं कृतम् ।
वयमेव त्रयः शिष्टा अस्मिन्महति वैशसे ॥ १०.१.६७ ॥
Do massacre que os Pāṇḍavas infligiram aos filhos de Dhṛtarāṣṭra, nesta grande calamidade restamos apenas os três.
10.1.68
केचिन्नागशतप्राणाः केचित्सर्वास्त्रकोविदाः ।
निहताः पाण्डवैर्यस्मिन्मन्ये कालस्य पर्ययम् ॥ १०.१.६८ ॥
Alguns tinham a força de cem elefantes, outros eram mestres de todas as armas; naquela batalha foram mortos pelos Pāṇḍavas. Penso que isto é uma inversão do tempo.
10.1.69
एवमेतेन भाव्यं हि नूनं कार्येण तत्त्वतः ।
यथा ह्यस्येदृशी निष्ठा कृते यत्नेऽपि दुष्करे ॥ १०.१.६९ ॥
Certamente assim tinha de ser, pois na verdade foi pelo destino que tal fim sobreveio; mesmo quando um esforço muito difícil foi feito, o resultado foi este.
10.1.70
भवतोस्तु यदि प्रज्ञा न मोहादपचीयते ।
व्यसनेऽस्मिन्महत्यर्थे यन्नः श्रेयस्तदुच्यताम् ॥ १०.१.७० ॥
Se a vossa sabedoria não foi diminuída pela ilusão, então dizei o que é para o nosso bem nesta grande calamidade.