Mahābhārata · Adhyāya 12.108
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.108.1
महानयं धर्मपथो बहुशाखश्च भारत ।
किंस्विदेवेह धर्माणामनुष्ठेयतमं मतम् ॥ १२.१०८.१ ॥
Ó Bhārata, este caminho do dharma é grande e tem muitos ramos. Entre os deveres, qual consideras o mais necessário de praticar aqui?
12.108.2
किं कार्यं सर्वभूतानां गरीयो भवतो मतम् ।
यथाऽहं परमं धर्ममिह च प्रेत्य चाप्नुयाम् ॥ १२.१०८.२ ॥
Qual dever, na tua opinião, é o mais grave para todos os seres, para que eu alcance o dharma supremo aqui e depois da morte?
12.108.3
मातापित्रोर्गुरूणां च पूजा बहुमता मम ।
अत्र वर्तन्नरो लोकान्यशश्च महदश्नुते ॥ १२.१०८.३ ॥
Na minha opinião, honrar a mãe, o pai e os mestres é muito estimado. O homem que assim se conduz neste mundo alcança mundos e grande fama.
12.108.4
यदेते ह्यनुजानीयुः कर्म तात सुपूजिताः ।
धर्मं धर्मविरुद्धं वा तत्कर्तव्यं युधिष्ठिर ॥ १२.१०८.४ ॥
Se estes anciões tão honrados permitirem uma ação, meu filho Yudhiṣṭhira, então essa ação deve ser feita, esteja ela de acordo com o dharma ou contra o dharma.
12.108.5
न तैरभ्यननुज्ञातो धर्ममन्यं समाचरेत् ।
यं मे तेऽभ्यनुजानीयुः स धर्म इति निश्चयः ॥ १२.१०८.५ ॥
Sem a permissão deles, não se deve praticar outro dharma. A ação que me permitem é o dharma — esta é a conclusão firme.
12.108.6
एत एव त्रयो लोका एत एवाश्रमास्त्रयः ।
एत एव त्रयो वेदा एत एव त्रयोऽग्नयः ॥ १२.१०८.६ ॥
Estes são os três mundos, estes são os três estágios da vida, estes são os três Vedas e estes são os três fogos.
12.108.7
पिता वै गार्हपत्योऽग्निर्माताऽग्निर्दक्षिणः स्मृतः ।
गुरुराहवनीयस्तु साऽग्नित्रेता गरीयसी ॥ १२.१०८.७ ॥
O pai é o fogo gārhapatya, a mãe é lembrada como o fogo dakṣiṇa; o mestre é o fogo āhavanīya, e esse fogo triplo (o Tretā) é o mais venerável.
12.108.8
त्रिष्वप्रमाद्यन्नेतेषु त्रील्लोँकानपि जेष्यसि ।
पितृवृत्त्या त्विमं लोकं मातृवृत्त्या तथा परम् ॥ १२.१०८.८ ॥
Sendo diligente com esses três, conquistarás também os três mundos: pela conduta para com o pai conquistarás este mundo, e pela conduta para com a mãe, igualmente o outro.
12.108.9
ब्रह्मलोकं गुरोर्वृत्त्या नियमेन तरिष्यसि ।
सम्यगेतेषु वर्तस्व त्रिषु लोकेषु भारत ॥ १२.१०८.९ ॥
Pela conduta para com o mestre e pela disciplina, cruzarás até o mundo de Brahmā. Ó Bhārata, comporta-te retamente com estes, nos três mundos.
12.108.10
यशः प्राप्स्यसि भद्रं ते धर्मं च सुमहाफलम् ।
नैतानतिशयीथास्त्वं नात्यश्नीथा न दूषयेः ॥ १२.१०८.१० ॥
Obterás fama, que a boa fortuna esteja contigo, e o dharma de grande fruto. Não transgridas estes, não te excedas no gozo e não os desonres.
12.108.11
नित्यं परिचरेश्चैव तद्वै सुकृतमुत्तमम् ।
कीर्ति पुण्यं यशो लोकान्प्राप्स्यसे त्वं जनाधिप ॥ १२.१०८.११ ॥
Serve-os constantemente; essa é a suprema boa ação. Ó senhor dos homens, obterás fama, mérito, glória e mundos.
12.108.12
सर्वे तस्यादृता लोका यस्यैते त्रय आदृताः ।
अनादृतास्तु यस्यैते सर्वास्तस्याफलाः क्रियाः ॥ १२.१०८.१२ ॥
Para aquele para quem estes três são honrados, todos os mundos são honrados; mas para aquele para quem estes três são desprezados, todas as suas ações são estéreis.
12.108.13
न चायं न परो लोको न यशस्तस्य भारत ।
अमानिता नित्यमेव यस्यैते गुरवस्त्रयः ॥ १२.१०८.१३ ॥
Ó Bhārata, para aquele cujos três mestres são sempre desrespeitados, não há este mundo, nem o outro, nem fama.
12.108.14
न चास्मिन्न परे लोके यशस्तस्य प्रकाशते ।
यच्चान्यदपि कल्याणं पारत्रं समुदाहृतम् ॥ १२.१०८.१४ ॥
Sua fama não brilha nem neste mundo nem no outro, nem lhe pertence qualquer outro bem do além declarado auspicioso.
12.108.15
तेभ्य एव हि यत्सर्वं कृत्यं यन्निसृजाम्यहम् ।
तदासीन्मे शतगुणं सहस्रगुणमेव च।
तस्मान्मे संप्रकाशन्ते त्रयो लोका युधिष्ठिर ॥ १२.१०८.१५ ॥
Pois, todo dever que cumpro, cumpro por causa deles, e seu fruto tornou-se para mim cem vezes e mil vezes maior. Por isso, ó Yudhiṣṭhira, os três mundos resplandecem para mim.
12.108.16
दशैव तु सदाऽऽचार्यः श्रोत्रियानधितिष्ठति ।
दशाचार्यानुपाध्याय उपाध्यायान्पिता दश ॥ १२.१०८.१६ ॥
Um mestre (ācārya) supera dez brâmanes versados; um preceptor (upādhyāya) supera dez mestres; um pai supera dez preceptores.
12.108.17
पितॄन्दश तु मातैका सर्वां वा पृथिवीमपि ।
गुरुत्वेनाभिभवति नास्ति मातृसमो गुरुः ॥ १२.१०८.१७ ॥
Uma mãe supera dez pais, e em peso de reverência excede até toda a terra; não há mestre igual à mãe.
12.108.18
गुरुर्गरीयान्पितृतो मातृतश्चेति मे मतिः ।
उभौ हि मातापितरौ जन्मन्येवोपयुज्यतः ॥ १२.१०८.१८ ॥
Minha opinião é que o mestre é mais importante que o pai e a mãe; pois mãe e pai só são úteis no nascimento.
12.108.19
शरीरमेतौ सृजतः पिता माता च भारत ।
आचार्यशिष्टा या जातिः सासम्यगजरामरा ॥ १२.१०८.१९ ॥
Ó Bhārata, pai e mãe criam este corpo; mas o nascimento moldado pelo mestre é verdadeiramente sem velhice e sem morte.
12.108.20
अवध्या हि सदा माता पिता चाप्युपचारिणौ ॥ १२.१०८.२० ॥
A mãe nunca deve ser ferida, nem o pai; ambos merecem ser servidos.
12.108.21
न स दुष्यति तत्कृत्वा न च ते दूषयन्ति तम् ।
धर्माय यतमानानां विदुर्देवाः सहर्षिभिः ॥ १२.१०८.२१ ॥
Ele não se contamina por fazê-lo, nem eles o contaminam; os deuses junto com os sábios conhecem os que se esforçam pelo dharma.
12.108.22
य आवृणोत्यवितथेन कर्मणा ।
ऋतं ब्रुवन्नमृतं संप्रयच्छन्।
तं मन्येथाः पितरं मातरं च ।
तस्मै न द्रुह्येत्कृतमस्य जानन् ॥ १२.१०८.२२ ॥
Considera como pai e mãe aquele que te sustenta com ações verdadeiras, fala a verdade e concede o néctar; conhecendo o que ele fez por ti, não o traias.
12.108.23
स्तथैव तेषां गुरवोऽभ्यर्चनीयाः ॥ १२.१०८.२३ ॥
Da mesma forma, seus mestres devem ser honrados.
12.108.24
तस्मात्पूजयितव्याश्च संविभज्याश्च यत्नतः ।
गुरवोऽर्चयितव्याश्च पुराणं धर्ममिच्छता ॥ १२.१०८.२४ ॥
Portanto, os mestres devem ser honrados e cuidadosamente recompensados; quem deseja o dharma antigo deve venerar seus mestres.
12.108.25
येन प्रीणन्ति पितरस्तेन प्रीतः प्रजापतिः ।
प्रीणाति जननीयेन पृथिवी तेन पूजिता ॥ १२.१०८.२५ ॥
Por aquilo que agrada aos antepassados, agrada-se Prajāpati; por aquilo que agrada à mãe, a terra é honrada.
12.108.26
येन प्रीणात्युपाध्यायस्तेन स्याद्ब्रह्म पूजितम् ।
मातृतः पितृतश्चैव तस्मात्पूज्यतमो गुरुः ॥ १२.१०८.२६ ॥
Por aquilo que agrada ao mestre, o saber sagrado (brahma) é honrado. Tanto pelo lado materno quanto paterno; por isso o guru é o mais digno de honra.
12.108.27
ऋषयश्च हि देवाश्च प्रीयन्ते पितृभिः सह ।
पूज्यमानेषु गुरुषु तस्मात्पूज्यतमो गुरुः ॥ १२.१०८.२७ ॥
Quando os mestres são honrados, os sábios e os deuses se alegram junto com os antepassados. Por isso o guru é o mais digno de honra.
12.108.28
केनचिन्न च वृत्तेन ह्यवज्ञेयो गुरुर्भवेत् ।
न च माता न च पितो तादृशो यादृशो गुरुः ॥ १२.१०८.२८ ॥
Nenhum comportamento deve levar a desprezar o mestre; nem a mãe nem o pai são como o mestre.
12.108.29
न तेऽवमानमर्हन्ति न तेषां दूषयेत्कृतम् ।
गुरूणामेव सत्कारं विदुर्देवाः सहर्षिभिः ॥ १२.१०८.२९ ॥
Eles não merecem desprezo, e não se deve censurar o que fizeram; os deuses, junto com os sábios, sabem que a honra é devida aos mestres.
12.108.30
उपाध्यायं पितरं मातरं च ।
ये विद्रुह्यन्ते मनसा कर्मणा वा।
तेषां पापं भ्रूणहत्याविशिष्टं ।
तस्मान्नान्यः पापकृदस्ति लोके ॥ १२.१०८.३० ॥
Quem trai o mestre, o pai ou a mãe, em pensamento ou em ação, carrega um pecado pior até que o de matar um embrião; por isso não há maior pecador no mundo.
12.108.31
भृतो भर्तारं यो न विभिर्ति पुत्रः ।
स्वयोनिजः पितरं मातरं च।
तस्य पापं भ्रूणहत्याविषिष्टं ।
तस्मान्नान्यः पापकृदस्ति लोके ॥ १२.१०८.३१ ॥
O filho que não sustenta quem o sustentou, seu pai e sua mãe nascidos de seu próprio ventre, seu pecado supera o de matar um embrião; por isso não há no mundo outro pecador maior que ele.
12.108.32
मित्रद्रुहः कृतघ्नस्य स्त्रीघ्नस्य पिशुनस्य च ।
चतुर्णामपि चैतेषां निष्कृतिं नानुशुश्रुम् ॥ १२.१०८.३२ ॥
Do traidor de um amigo, do ingrato, do assassino de uma mulher e do caluniador, desses quatro não ouvimos falar de expiação alguma.
12.108.33
एतत्सर्वं मनुनिर्देशदृष्टं ।
यत्कर्तव्यं पुरुषेणेह किंचित्।
एतच्छ्रेयो नान्यदस्माद्विशिष्टं ।
सर्वान्धर्माननुसृत्यैतदुक्तम् ॥ १२.१०८.३३ ॥
Tudo isto se vê no ensinamento de Manu. O que o homem deve fazer neste mundo, isto é o melhor; nada é superior a isto. Tendo seguido todos os dharmas, isto foi dito.