Mahābhārata · Adhyāya 12.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.166.1
पितामह महाप्राज्ञ कुरूणां प्रीतिवर्धन ।
प्रश्नं कंचित्प्रवक्ष्यामि तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.१६६.१ ॥
Avô, grande sábio, tu que aumentas a alegria dos Kurus! Vou fazer-te uma pergunta; convém que ma expliques.
12.166.2
कीदृशा मानवाः सेव्याः कै प्रीति परमा भवेत् ।
आयत्यां च तदात्वे च के क्षमास्तान्वदस्व मे ॥ १२.१६६.२ ॥
A que tipo de homens se deve servir, e por meio de quê surge o afeto supremo? Quem é capaz de ajudar, no futuro e no presente? Diz-me quem são.
12.166.3
न हि तत्र धनं स्फीतं न च संबन्धिबान्धवाः ।
तिष्ठन्ति यत्र सुहृदस्तिष्ठन्तीति मतिर्मम ॥ १२.१६६.३ ॥
Onde não há riqueza abundante e não permanecem parentes nem familiares, ali permanecem os amigos — tal é a minha opinião.
12.166.4
दुर्लभो हि सुहृच्छ्रोता दुर्लभश्च हितः सुहृत् ।
एतद्धर्मभृतां श्रेष्ठ सर्वं व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.१६६.४ ॥
Raro é o amigo que escuta, e raro também o amigo que de fato beneficia. Melhor dos guardiões do dharma, convém que expliques tudo isto.
12.166.5
सन्धेयान्पुरुषान्राजन्नसन्धेयांश्च तत्त्वतः ।
वदतो मे निबोध त्वं निखिलेन युधिष्ठिर ॥ १२.१६६.५ ॥
Ó rei, dir-te-ei na verdade quais homens são dignos de confiança e quais não são; Yudhiṣṭhira, compreende plenamente o que digo.
12.166.6
लुब्धः क्रूरस्त्यक्तधर्मा निकृतिः शठ एव च ।
क्षुद्रः पापसमाचारः सर्वशङ्की तथाऽलसः ॥ १२.१६६.६ ॥
O ganancioso, o cruel, quem abandonou o dharma, o enganador, o traiçoeiro, o vil, o de conduta maligna, o desconfiado de todos e o preguiçoso — estes não são dignos de confiança.
12.166.7
दीर्घसूत्रोऽनृजुः क्रुष्टो गुरुदारप्रधर्पकः ।
व्यसने यः परित्यागी दुरात्मा निरपत्रपः ॥ १२.१६६.७ ॥
Aquele que protela, é tortuoso e cruel, desonra a esposa do seu mestre, abandona na desgraça, é perverso de alma e sem vergonha—
12.166.8
सर्वतः पापदर्शी च नास्तिको वेदनिन्दकः ।
संप्रकीर्णेन्दियो लोके यः कालनिरतश्चरेत् ॥ १२.१६६.८ ॥
Aquele que vê o pecado em toda parte, é um negador, um difamador dos Vedas, cujos sentidos estão dispersos e que no mundo vive entregue aos fins do momento—
12.166.9
असभ्यो लोकविद्विष्टः समये चानवस्थितः ।
पिशुनोऽथाकृतप्रज्ञो मत्सरी पापनिश्चयः ॥ १२.१६६.९ ॥
Aquele que é grosseiro, odiado pelas pessoas, instável nos acordos, caluniador, sem discernimento, invejoso e decidido ao mal—
12.166.10
दुःशीलोऽथाकृतात्मा च नृशंसः कितवस्तथा ।
मित्रैरपकृतिर्नित्यमटतेऽर्थं धनेप्सया ॥ १२.१६६.१० ॥
Aquele que tem má conduta, alma não refinada, é cruel e jogador; que constantemente prejudica seus amigos e vaga em busca de riqueza por desejo de posses—
12.166.11
ददतश्च यथाशक्ति यो न तुष्यति मन्दधीः ।
अधैर्यमपि यो युङ्क्ते सदा मित्रं नराधमः ॥ १२.१६६.११ ॥
Quem não se contenta nem com aquele que dá segundo as suas posses é de mente obtusa; quem sempre trata o amigo com impaciência é o mais vil dos homens—
12.166.12
अस्थानक्रोधनो यश्च अकस्माच्च विरज्यते ।
सुहृदश्चैव कल्याणानाशु त्यजति किल्बिपी ॥ १२.१६६.१२ ॥
Quem se irrita sem motivo e de repente se afasta, esse pecador abandona logo até os bons amigos—
12.166.13
अल्पेऽप्यपकृते मूढे न संस्मरनि यत्कृतम् ।
कार्यसेवी च मित्रेषु मित्रद्वेषी नराधिप। ॥ १२.१६६.१३ ॥
Ó senhor dos homens, mesmo por uma pequena ofensa, os tolos não se lembram do bem que lhes foi feito; servem aos amigos apenas por interesse próprio e são hostis aos amigos.
12.166.14
शत्रुर्मित्रमुखो यश्च जिह्नप्रेक्षी विलोचनः ।
न तुष्यति च कल्याणे यम्त्यजेत्तादृशं नरम् ॥ १२.१६६.१४ ॥
Deve-se abandonar um homem assim: o inimigo com rosto de amigo, que olha com olhares enviesados e não se alegra com o bem.
12.166.15
पानपो द्वेषणः क्रोधी निर्घृणः परुपस्तथा ।
परोपतापी मित्रध्रुक् तथा प्राणिवधे रतः ॥ १२.१६६.१५ ॥
O bebedor, o odioso, o iracundo, o impiedoso, o duro, o que atormenta os outros, o traidor dos amigos e o que se deleita em matar seres vivos —
12.166.16
कृतघ्नश्चाधमो लोके न सन्धेयः कथंचन ।
मित्रद्वेषी ह्यसंधेयः सन्धेयानपि मे शृणु ॥ १२.१६६.१६ ॥
Nunca se deve fazer aliança, de forma alguma, com o homem ingrato e vil deste mundo, nem com quem odeia os amigos. Agora ouve sobre aqueles com quem se pode fazer aliança.
12.166.17
कुलीना वाक्यसंपन्ना ज्ञानविज्ञानकोविदाः ।
रूपवन्तो गुणोपेतास्तथाऽलुब्धा जितश्रमाः ॥ १२.१६६.१७ ॥
Homens de nobre linhagem, hábeis na fala, versados no conhecimento e na compreensão, belos, dotados de virtudes, livres da cobiça e vencedores do cansaço:
12.166.18
सन्मित्राश्च कृतज्ञाश्च सर्वज्ञा लोभवर्जिताः ।
माधुर्यगुणसंपन्नाः सत्यसन्धा जितेन्द्रियाः ॥ १२.१६६.१८ ॥
Bons amigos, agradecidos, oniscientes, livres da cobiça, dotados da qualidade da doçura, fiéis à palavra e senhores dos sentidos:
12.166.19
व्यायामशीलाः सततं भृत्यपुत्राः कुलोद्वहाः ।
दोषैः प्रमुक्ताः प्रथितास्ते ग्राह्याः पार्थिवैर्नराः ॥ १२.१६६.१९ ॥
Homens sempre diligentes, como servos e filhos, sustentáculos da família, livres de falhas e renomados: a tais homens devem os reis acolher.
12.166.20
यथाशक्ति समाचाराः संप्रतुष्यन्ति हि प्रभो ।
नास्थाने क्रोधवन्तश्च न चाकस्माद्विरागिणः ॥ १२.१६६.२० ॥
Ó senhor, os de bom procedimento contentam-se segundo a sua capacidade; não se irritam sem razão nem se desencantam de repente.
12.166.21
विरक्ताश्च न दुष्यन्ति मनसाऽप्यर्थकोविदाः ।
आत्मानं पीडयित्वाऽपि सुहृत्कार्यपरायणाः।
विरज्यन्ति न मित्रेभ्यो वासो रक्तमिवाविकम् ॥ १२.१६६.२१ ॥
Os entendidos em negócios, mesmo distanciados, não se corrompem no espírito; mesmo afligindo-se, dedicam-se à causa do amigo e não se afastam dos amigos, como a lã tingida de vermelho não perde a cor.
12.166.22
दोषांश्च लोभमोहादीनर्थेषु युवतीपु च ।
न दर्शयन्ति सुहृदो विश्वस्ता बन्धुवत्सलाः ॥ १२.१६६.२२ ॥
Amigos de confiança, afetuosos como parentes, não mostram suas falhas de cobiça e ilusão em assuntos de riqueza nem em relação às jovens.
12.166.23
लोष्टकाञ्चनतुल्यार्थाः सुहृत्सु दृढबुद्धयः ।
ये चरन्त्यनभीमाना निसृष्टार्थविभूषणाः।
संगृह्णन्तः परिजनं स्वाम्यर्थपरमाः सदा ॥ १२.१६६.२३ ॥
Os que consideram iguais um torrão de terra e o ouro, firmes de juízo entre os amigos, que andam sem orgulho, que dão a riqueza como seu adorno, que acolhem a criadagem e estão sempre voltados para o bem do seu senhor.
12.166.24
ईदृशैः पुरुषश्रेष्ठैर्यः सन्धिं कुरुते नृपः ।
तस्य विस्तीर्यते राज्यं ज्योत्स्ना ग्रहपतेरिव ॥ १२.१६६.२४ ॥
O reino do rei que faz aliança com tais melhores dos homens se estende como o luar do senhor dos astros.
12.166.25
सत्ववन्तो जितक्रोधा बलवन्तो रणे सदा ।
जन्मशीलगुणोपेताः सन्धेयाः पुरुषोत्तमाः। ॥ १२.१६६.२५ ॥
Deve-se fazer aliança com os melhores dos homens: firmes, tendo vencido a ira, sempre fortes na batalha, dotados de nobre nascimento, caráter e virtudes.
12.166.26
ये च दोपसमायुक्ता नराः प्रोक्ता मयाऽन ।
तेषामप्यधमा राजन्कृतघ्ना मित्रघातकाः।
त्यक्तव्यास्तु दुराचाराः सर्वेषामिति निश्चयः। ॥ १२.१६६.२६ ॥
E entre os homens cheios de defeitos que descrevi aqui, ó rei, os mais baixos são os ingratos e os traidores de amigos. Os de conduta perversa devem ser abandonados por todos; esta é a conclusão certa.