Mahābhārata · Adhyāya 3.191
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.191.1
ततः स पुनरेवाथ मार्कण्डेयं तपस्विनम् ।
पप्रच्छ विनयोपेतो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.१९१.१ ॥
Então, mais uma vez, Yudhiṣṭhira, o rei do dharma, dotado de humildade, perguntou ao asceta Mārkaṇḍeya.
3.191.2
नैके युगसहस्रान्तास्त्वया दृष्टा महामुने ।
न चापीह समः कश्चिदायुष्मान्दृश्यते तव ॥ ३.१९१.२ ॥
Ó grande sábio, viste não poucos, mas milhares de fins de eras, e aqui ninguém parece tão longevo como tu.
3.191.3
वर्जयित्वा महात्मानं ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् ।
न तेऽस्ति सदृशः कश्चिदायुषा ब्रह्मसत्तम ॥ ३.१९१.३ ॥
Excetuando o grande Brahmā, o senhor supremo, ninguém é igual a ti em longevidade, o melhor dos brâmanes.
3.191.4
अथाऽन्तरिक्षे लोकेऽस्मिन्देवदानववर्जिते ।
त्वमेव प्रलये विप्र ब्रह्माणमुपतिष्ठसे ॥ ३.१९१.४ ॥
Então, neste mundo aéreo sem deuses nem demônios, és tu somente, ó brâmane, que assistes a Brahmā no tempo da dissolução.
3.191.5
प्रलये चापि निर्वृत्ते प्रबुद्धे च पितामहे ।
त्वमेकः सृज्यमानानि भूतानीह प्रपश्यसि ॥ ३.१९१.५ ॥
E quando a dissolução terminou e o avô Brahmā despertou, tu só contemplas os seres que aqui são criados.
3.191.6
चतुर्विधानि विप्रर्षे यथावत्परमेष्ठिना ।
वायुभूता दिशः कृत्वा विक्षिप्यापस्ततस्ततः ॥ ३.१९१.६ ॥
Ó sábio brâmane, o Senhor Supremo criou devidamente os seres de quatro tipos; tornando-se vento, fez as direções e depois espalhou as águas de um lado a outro.
3.191.7
त्वया लोकगुरुः साक्षात्सर्वलोकपितामहः ।
आराधितो द्विजश्रेष्ठ तत्परेण समाधिना ॥ ३.१९१.७ ॥
Ó melhor dos duas vezes nascidos, tu adoraste diretamente o mestre dos mundos, avô de todos os mundos, com absorção concentrada.
3.191.8
स्वप्रमाणमथो विप्र त्वया कृतमनेकशः ।
घोरेणाविश्य तपसा वेधसो निर्जितास्त्वया ॥ ३.१९१.८ ॥
Ó brâmane, por tua própria autoridade, muitas vezes, entrando na austeridade feroz, venceste o Criador.
3.191.9
नारायणाङ्कप्रख्यस्त्वं सांपरायेऽतिपठ्यसे ॥ ३.१९१.९ ॥
Assemelhas-te ao regaço de Nārāyaṇa; na batalha és grandemente celebrado.
3.191.10
भगवाननेकशः कृत्वा त्वया विष्णोश्च विश्वकृत् ।
कर्णिकोद्धरणं दिव्यं ब्रह्मणः कामरूपिणः।
रत्नालंकारयोगाभ्यां दृग्भ्यां दृष्टस्त्वया पुरा ॥ ३.१९१.१० ॥
Bem-aventurado, muitas vezes levantaste o pericarpo divino do lótus de Viṣṇu, criador do universo, e de Brahmā, que assume qualquer forma à vontade; pela união de adornos de joias, outrora o contemplaste com teus olhos.
3.191.11
तस्मात्तवान्तको मृत्युर्जरा वा देहनाशिनी ।
न त्वां विशति विप्रर्षे प्रसादात्परमेष्ठिनः ॥ ३.१९१.११ ॥
Portanto, ó sábio brâmane, pela graça do Supremo, nem a Morte, que tudo termina, nem a velhice, que destrói o corpo, te penetram.
3.191.12
यदा नैव रविर्नाग्निर्न वायुर्न च चन्द्रमाः ।
नैवान्तरिक्षं नैवोर्वी शेषं भवति किंचन ॥ ३.१९१.१२ ॥
Quando não há sol, nem fogo, nem vento, nem lua, nem céu, nem terra, então nada de nada permanece.
3.191.13
तस्मिन्नेकार्णवे लोके नष्टे स्थावरजङ्गमे ।
नष्टे देवासुरगणे समुत्सन्नमहोरगे ॥ ३.१९१.१३ ॥
Naquele mundo transformado em um único oceano, quando o imóvel e o móvel haviam perecido, quando as hostes de deuses e asuras haviam perecido, e as grandes serpentes haviam sido completamente destruídas.
3.191.14
शयानममितात्मानं पद्मे पद्मनिकेतनम् ।
त्वमेकः सर्वभूतेशं ब्रह्माणमुपतिष्ठसि ॥ ३.१९१.१४ ॥
Só tu assistes a Brahmā, que repousa sobre o lótus, de alma ilimitada, cuja morada é o lótus, senhor de todos os seres.
3.191.15
एतत्प्रत्यक्षतः सर्वं पूर्वं वृत्तं द्विजोत्तम ।
तस्मादिच्छाम्यहं श्रोतुं सर्वांहेत्वात्मिकां कथां ॥ ३.१९१.१५ ॥
Ó melhor dos duas vezes nascidos, tu presenciaste diretamente tudo o que aconteceu antes. Por isso desejo ouvir aquela história, que é a causa de tudo.
3.191.16
अनुभूतं हि बहुशस्त्वयैकेन द्विजोत्तम ।
न तेऽस्त्यविदितं किंचित्सर्वलोकेषु नित्यदा ॥ ३.१९१.१६ ॥
Ó melhor dos duas vezes nascidos, tu sozinho o experimentaste muitas vezes. Não há nada em todos os mundos que te seja sempre desconhecido.
3.191.17
हन्त ते कथयिष्यामि नमस्कृत्वा स्वयंभुवे ।
पुरुषाय पुराणाय शाश्वतायाव्ययाय च।
अव्यक्ताय सुसूक्ष्माय निर्गुणाय गुणात्मने ॥ ३.१९१.१७ ॥
Agora te contarei a história, tendo me prostrado diante do Autoexistente, do Puruṣa, o antigo, o eterno, o imperecível, o não manifesto, o sutilíssimo, o sem qualidades, a alma das qualidades.
3.191.18
य एष पृथुदीर्घाक्षः पीतवासा जनार्दनः ।
एष कर्ता विकर्ता च भूतात्मा भूतकृत्प्रभुः ॥ ३.१९१.१८ ॥
Este Janārdana de olhos largos e longos, vestido de amarelo, é o criador e o dissolvedor, a alma dos seres, o gerador dos seres, o senhor.
3.191.19
अचिन्त्यं महदाश्चर्यं पवित्रमिति चोच्यते ।
अनादिनिधनं भूतं विश्वमव्ययमक्षयम् ॥ ३.१९१.१९ ॥
Diz-se que ele é inconcebível, um grande prodígio e puro; sem começo nem fim, existente, o universo, imperecível e inesgotável.
3.191.20
एष कर्ता न क्रियते कारणं चापि पौरुषे ।
को ह्येनं परुषं वेत्ति देवा अपि न तं पौरषे ॥ ३.१९१.२० ॥
Ele é o agente, não é feito por ninguém; nem no esforço humano tem causa. Quem conhece este Puruṣa? Nem mesmo os deuses o conhecem.
3.191.21
सर्वमाश्चर्यमेवैतन्निर्वृत्तं राजसत्तम ।
आदितो मनुजव्याघ्र कृत्स्नस्य जगतः क्षये ॥ ३.१९१.२१ ॥
Ó melhor dos reis, tudo isto é de fato um prodígio, realizado desde o princípio; ó tigre entre os homens, assim também na dissolução de todo o mundo.
3.191.22
चत्वार्याहुः सहस्राणि वर्षाणां तत्कृतं युगम् ।
तस्य तावच्छती सन्ध्या सन्ध्यांशश्च तथाविधः ॥ ३.१९१.२२ ॥
Dizem que a era Kṛta dura quatro mil anos; seu crepúsculo são tantas centenas de anos, e sua porção de crepúsculo também.
3.191.23
वीणि वर्षसहस्राणि त्रेतायुगमिहोच्यते ।
तस्य तावच्छती सन्ध्या सन्ध्यांशश्च ततः परं ॥ ३.१९१.२३ ॥
Aqui a era Tretā é chamada de três mil anos; seu crepúsculo são tantas centenas de anos, e além disso, sua porção de crepúsculo.
3.191.24
तथा वर्षसहस्रे द्वे द्वापरं परिमाणतः ।
तस्यापि द्विशती सन्ध्या सन्ध्यांशश्च तथाविधः ॥ ३.१९१.२४ ॥
Igualmente, a era Dvāpara mede dois mil anos; seu crepúsculo são duzentos anos, e sua porção de crepúsculo também.
3.191.25
सहस्रमेकं वर्षाणां ततः कलियुगं स्मृतम् ।
तस्य वर्षशतं सन्ध्या सन्ध्यांशश्च ततः परम् ॥ ३.१९१.२५ ॥
Depois, a era Kali é lembrada como de mil anos. Seu crepúsculo (sandhyā) é de cem anos, e sua porção de crepúsculo (sandhyāṃśa) é igualmente a que vem depois.
3.191.26
सन्ध्यासंध्यांशयोस्तुल्यं प्रमाणमुपधारय ।
क्षीणे कलियुगे चैव प्रवर्तति कृतं युगम् ॥ ३.१९१.२६ ॥
Saiba que a medida do crepúsculo (sandhyā) e de sua porção (sandhyāṃśa) é igual. Quando a era Kali chega ao fim, surge a era Kṛta.
3.191.27
एषा द्वादशसाहस्री युगाख्या परिकीर्तिता ।
एतत्सहस्रपर्यन्तमहो ब्राह्ममुदाहृतम् ॥ ३.१९१.२७ ॥
Isto é proclamado como o yuga de doze mil anos. Durando mil deles, ó, declara-se que é um dia de Brahmā.
3.191.28
विश्वं हि ब्रह्मभवने सर्वतः परिवर्तते ।
लोकानां मनुजवन्याघ्र प्रलयं तं विदुर्बुधाः ॥ ३.१९१.२८ ॥
O universo inteiro gira por todos os lados na morada de Brahmā. Tigre entre os homens, os sábios conhecem isso como a dissolução (pralaya) dos mundos.
3.191.29
अल्पावशिष्टे तु तदा युगान्ते भरतर्षभ ।
सहस्रान्ते नराः सर्वे प्रायशोऽनृतवादिनः ॥ ३.१९१.२९ ॥
Touro dos Bharatas, quando pouco resta ao fim da era, então, ao fim dos mil anos, quase todos os homens tornam-se mentirosos.
3.191.30
यज्ञप्रतिनिधिः पार्थ दानप्रतिनिधिस्तथा ।
व्रतप्रतिनिधिश्चैव तस्मिन्काले प्रवर्तते ॥ ३.१९१.३० ॥
Filho de Pṛthā, naquele tempo prevalecem o substituto do sacrifício, o substituto da doação e igualmente o substituto dos votos.
3.191.31
ब्राह्मणाः शूद्रकर्माणस्तथा शूद्रा धनार्जकाः ।
क्षत्रधर्मेण वाऽप्यत्र वर्तयन्ति युगक्षये ॥ ३.१९१.३१ ॥
No fim da era, os brâmanes farão o trabalho dos śūdras e os śūdras tornar-se-ão acumuladores de riqueza; até pelo dever do guerreiro sustentarão a vida.
3.191.32
निवृत्तयज्ञस्वाध्याया दण्डाजिनविवर्जिताः ।
ब्राह्मणा सर्वभक्षाश्च भविष्यन्ति कलौ युगे ॥ ३.१९१.३२ ॥
Na era de Kali, os brâmanes abandonarão o sacrifício e o estudo do Veda, ficarão sem bastão e sem pele de antílope, e serão comedores de tudo.
3.191.33
अजपा ब्राह्मणास्तात शूद्रा जपपरायणाः ।
विपरीते तदा लोके पूर्वरूपं क्षयस्य तत् ॥ ३.१९१.३३ ॥
Querido, então os brâmanes não recitarão mantras, enquanto os śūdras se dedicarão à recitação; quando o mundo assim se inverte, esse é o primeiro sinal do declínio.
3.191.34
बहवो म्लेच्छराजानः पृथिव्यां मनुजाधिप ।
मृषानुशासिनः पापा मृषावादपरायणाः ॥ ३.१९१.३४ ॥
Muitos reis bárbaros, senhor dos homens, haverá sobre a terra; darão ordens falsas, serão pecadores e dados à palavra mentirosa.
3.191.35
आन्ध्राः शकाः पुलिन्दाश्च यवनाश्च नराधिपाः ।
काम्भोजा बाह्लिकाः शूराऽऽ भीरस्तथा नरोत्तमा ॥ ३.१९१.३५ ॥
Os Āndhras, Śakas, Pulindas e reis yavanas, os Kāmbojas, Bāhlīkas, heróis e Ābhīras, e também os melhores dos homens.
3.191.36
न तदा ब्राह्मणः कश्चित्स्वधर्ममुपजीवति ।
क्षत्रियाश्चापि वैश्याश्च विकर्मस्था नराधिप ॥ ३.१९१.३६ ॥
Então nenhum brâmane viverá do seu próprio dever; e kṣatriyas e vaiśyas, senhor dos homens, também estarão ocupados com ações proibidas.
3.191.37
अल्पायुषः स्वल्पबलाः स्वल्पवीर्यपराक्रमाः ।
अल्पसाराल्पदेहाश्च तथा सत्याल्पभाषिणः ॥ ३.१९१.३७ ॥
Serão de vida curta, de pouca força, de pouco valor e proeza, de pouca substância e corpos pequenos, e falarão pouco a verdade.
3.191.38
बहुशून्या जनपदा मृगव्यालावृता दिशः ।
युगान्ते समनुप्राप्ते वृथा च ब्रह्मवादिनः ॥ ३.१९१.३८ ॥
Quando o fim da era chegar, as regiões estarão em grande parte vazias, as direções cobertas de veados e feras, e os que falam do Veda falarão em vão.
3.191.39
भोवादिनस्तथा शूद्रा ब्राह्मणाश्चार्यवादिनः ।
युगान्ते मनुजव्याघ्र भवन्ति बहुजन्तवः ॥ ३.१९१.३९ ॥
Ó tigre entre os homens, no fim da era os śūdras falarão dizendo 'bho', e os brâmanes falarão dizendo 'ārya'; haverá muitas criaturas.
3.191.40
न तथा घ्राणयुक्ताश्च सर्वगन्धा विशांपते ।
रसाश्च मनुजव्याघ्र न तथा स्वादुयोगिनः ॥ ३.१९१.४० ॥
Os aromas não estarão tão ligados ao olfato, ó senhor dos homens; nem os sabores serão tão doces, ó tigre entre os homens.
3.191.41
बहुप्रजा ह्रस्वदेहा शीलाचारविवर्जिताः ।
मुखेभगाः स्त्रियो राजन्भविष्यन्ति युगक्षये ॥ ३.१९१.४१ ॥
Ó rei, na destruição da era as mulheres terão muitos filhos, serão de corpo pequeno, desprovidas de boa conduta e caráter, e terão o rosto e as partes íntimas expostos.
3.191.42
अट्टशूला जनपदाः शिवशूलाश्चतुष्पथाः ।
केशशूलाः स्त्रियो राजन्भविष्यन्ति युगक्षये ॥ ३.१९१.४२ ॥
Ó rei, na destruição da era as regiões terão torres como estacas, as encruzilhadas terão estacas de Śiva, e as mulheres terão cabelos como estacas.
3.191.43
अल्पक्षीरास्तथा गावो भविष्यन्ति जनाधिप ।
अल्पपुष्पफलाश्चापि पादपा बहुवायसाः ॥ ३.१९१.४३ ॥
Ó senhor dos homens, da mesma forma as vacas darão pouco leite, e as árvores terão poucas flores e frutos, com muitos corvos.
3.191.44
ब्रह्मवध्यानुलिप्तानां तथा मिथ्याभिशंसिनाम् ।
नृपाणां पृथिवीपाल प्रतिगृह्णन्ति वै द्विजाः ॥ ३.१९१.४४ ॥
Ó protetor da terra, os brâmanes aceitarão presentes de reis manchados pela culpa de matar um brâmane e que fazem falsas acusações.
3.191.45
लोभमोहपरीताश्च मिथ्याधर्मध्वजावृताः ।
भिक्षार्थं पृथिवीपाल चञ्चूर्यन्ते द्विजैर्दिशः ॥ ३.१९१.४५ ॥
Ó protetor da terra, os dvija, dominados pela cobiça e pela ilusão e cobertos pelos falsos estandartes do dharma, vagarão pelas direções em busca de esmolas.
3.191.46
कराभारभयाद्भीता गृहस्थाः परिमोषकाः ।
मुनिच्छद्माकृतिच्छन्ना वाणिज्यमुपभुञ्जते ॥ ३.१९१.४६ ॥
Os chefes de família, amedrontados pelo temor do peso dos impostos, e os saqueadores, disfarçados em forma de ascetas e ocultos, dedicam-se ao comércio.
3.191.47
मित्या च नखरोमाणि धारयन्ति तदा द्विजाः ।
अर्थलोभान्नरव्याघ्र वृथा च ब्रह्मचारिणः ॥ ३.१९१.४७ ॥
Ó tigre entre os homens, então os dvija manterão unhas e cabelos; por cobiça de riqueza, fingirão em vão ser estudantes celibatários.
3.191.48
आश्रमेषु वृथाचार पारपा गुरुतल्पगाः ।
ऐहलौकिकमीहन्ते मांसशोणितवर्धनम् ॥ ३.१९१.४८ ॥
Nos eremitérios, homens de conduta vã que vão ao leito da esposa de seu mestre desejam coisas mundanas que aumentam a carne e o sangue.
3.191.49
पारलौकिककार्येषु प्रमत्ता भृशनास्तिकाः ।
बहुपाषण्डसंकीर्णाः परान्नगुणवादिनः।
आश्रमा मनुजव्याघ्र न भवन्ति युगक्षये ॥ ३.१९१.४९ ॥
Negligentes nos assuntos do outro mundo, totalmente descrentes, misturados com muitas seitas heréticas, louvando as virtudes do alimento alheio — ó tigre entre os homens, no fim da era não existem os estágios da vida.
3.191.50
यथर्तुवर्षी भगवान्न तथा पाकशासनः ।
न चापि सर्वभीजानि सम्यग्रोहन्ति भारत ॥ ३.१९१.५० ॥
Não como o bem-aventurado Pākaśāsana (Indra) chovia na estação própria, e nem todas as sementes brotam bem, ó Bhārata.
3.191.51
फलं धर्मस्य राजेन्द्र सर्वत्र परिहीयते ।
हिंसाभिरामश्च जनस्तथा संपद्यतेऽशुचिः।
अधर्मफलमत्यर्थं तदा भवति चानघ ॥ ३.१९१.५१ ॥
O fruto do dharma, ó rei dos reis, diminui por toda parte; as pessoas se deleitam na violência e tornam-se impuras; e então, ó sem mácula, o fruto do adharma cresce excessivamente.
3.191.52
तदा च पृथिवीपाल यो भवेद्धर्मसंयुतः ।
अल्पायुः स हि मन्तव्यो न हि धर्मोस्ति कश्चन ॥ ३.१९१.५२ ॥
E então, ó protetor da terra, aquele que é dotado de dharma deve ser considerado de vida curta; de fato, nenhum dharma permanece.
3.191.53
भूयिष्ठं कूटमानैश्च पण्यं विक्रीणते जनाः ।
वणिजश्च नरव्याघ्र बहुमाया भवन्त्युत ॥ ३.१९१.५३ ॥
As pessoas, em sua maioria, vendem suas mercadorias com medidas falsas, e os mercadores, ó tigre entre os homens, tornam-se cheios de engano.
3.191.54
धर्मिष्ठाः परिहीयन्ते पापीयान्वर्धते जनः ।
धर्मस्य बलहानिः स्यादधर्मश्च बलायते ॥ ३.१९१.५४ ॥
Os justos diminuem enquanto os pecadores se multiplicam; a força do dharma se perde, e o adharma se fortalece.
3.191.55
अल्पायुषो दरिद्राश्च धर्मिष्ठा मानवास्तथा ।
दीर्घायुषः समृद्धाश्च विधर्माणो युगक्षये ॥ ३.१९१.५५ ॥
No fim da era, os homens justos serão de vida curta e pobres, e os injustos viverão muito e serão prósperos.
3.191.56
नगराणआं विहारेषु विधर्माणो युगक्षये ।
अधर्मिष्ठैरुपायैश् प्रजा व्यवहरन्त्युत ॥ ३.१९१.५६ ॥
No fim da era, os injustos habitarão os jardins de deleite das cidades, e o povo conduzirá seus negócios por meios injustos.
3.191.57
संचयेन तथाऽल्पेन भवन्त्याढ्यमदान्विताः ।
धनं विश्वासतो न्यस्तं मिथो भूयिष्ठशो नराः ॥ ३.१९१.५७ ॥
Mesmo com pouca poupança, os homens se encherão do orgulho da riqueza, e na maioria dos casos se apoderarão mutuamente das posses confiadas à sua fé.
3.191.58
हर्तुं व्यवसिता राजन्पापाचारसमनविताः ।
नैतदस्तीति मनुजा वर्तन्ते निरपत्रपाः ॥ ३.१९१.५८ ॥
Ó rei, homens dotados de conduta perversa resolverão apoderar-se da riqueza, e sem pudor dirão: "Isto não existe."
3.191.59
पुरुषादानि सत्वानि पक्षिणोऽथ मृगास्तथा ।
नगराणां विहारेषु चैत्येष्वपि च शेरते ॥ ३.१९१.५९ ॥
Criaturas que devoram homens, aves e cervos deitar-se-ão até nos jardins de deleite das cidades e nos santuários.
3.191.60
सप्तवर्षाष्टवर्षाश्च स्त्रियो गर्भधरा नृप ।
दशद्वादशवर्षाणां पुंसां पुत्रः प्रजायते ॥ ३.१९१.६० ॥
Ó rei, mulheres de sete ou oito anos conceberão no ventre, e filhos nascerão de homens de dez ou doze anos.
3.191.61
भवन्ति षोडशे वर्षे नराः पलितिनस्तथा ।
आयुःक्षयो मनुष्याणां क्षिप्रमेव प्रपद्यते ॥ ३.१९१.६१ ॥
No décimo sexto ano os homens tornam-se grisalhos, e o declínio da vida humana sobrevém rapidamente.
3.191.62
क्षीणायुषो महाराज तरुणा वृद्धशीलिनः ।
तरुणानां च यच्छीलं तद्वृद्धेषु प्रजायते ॥ ३.१९१.६२ ॥
Ó grande rei, os de vida diminuída, embora jovens, assumem os hábitos dos velhos; e a conduta dos jovens surge entre os velhos.
3.191.63
विपरीतास्तदा नार्यो वञ्चयित्वाऽर्हतः पतीन् ।
व्युच्चरन्त्यपि दुःशीला दासैः पशुभिरेव च ॥ ३.१९१.६३ ॥
Então as mulheres se tornarão perversas; tendo enganado seus dignos maridos, as mulheres de má conduta vaguearão até com servos e com animais.
3.191.64
वीरपत्न्यस्तथा नार्यः संश्रयन्ति नरान्नृप ।
भर्तारमपि जीवन्तमन्यान्व्यभिचरन्त्युत ॥ ३.१९१.६४ ॥
Ó rei, igualmente as esposas dos heróis buscarão os homens, e mesmo enquanto seus maridos estiverem vivos cometerão adultério com outros.
3.191.65
तस्मिन्युगसहस्रान्ते संप्राप्ते चायुषः क्षये ।
अनावृष्टिर्महाराज जायते बहुवार्षिकी ॥ ३.१९१.६५ ॥
Ó grande rei, ao fim desses mil yugas, quando chega o tempo do declínio da vida, surge uma seca que dura muitos anos.
3.191.66
ततस्तान्यल्पसाराणि सत्वानि क्षुधितानि वै ।
प्रलयं यान्ति भूयिष्ठं पृथिव्यां पृथिवीपते ॥ ३.१९१.६६ ॥
Então aquelas criaturas de pouca força, atormentadas pela fome, ó senhor da terra, em grande parte encontram a dissolução sobre a terra.
3.191.67
ततो दिनकरैर्दीप्तैः सप्तभिर्मनुजाधिप ।
पीयते सलिलं सर्वं समुद्रेषु सरित्सु च ॥ ३.१९१.६७ ॥
Ó senhor dos homens, então pelos sete sóis flamejantes toda a água dos oceanos e rios é bebida.
3.191.68
यच्च रकाष्ठं तृणं चापि शुष्कं चार्द्रं च भारत ।
सर्वं तद्भस्मसाद्भूतं दृश्यते भरतर्षभ ॥ ३.१९१.६८ ॥
Ó Bhārata, tudo o que é madeira ou erva, seco ou úmido, é visto reduzido a cinzas, ó touro dos Bharatas.
3.191.69
ततः संवर्तको वह्निर्वायुना सह भारत ।
लोकमाविशते पूर्वमादित्यैरुपशोषितम् ॥ ३.१९१.६९ ॥
Então, ó Bhārata, o fogo destruidor junto com o vento entra no mundo, primeiro secado pelos sóis.
3.191.70
ततः स पृथिवीं भित्त्वा प्रविश्य च रसातलम् ।
रदेवदानवयक्षाणां भयं जनयते महत् ॥ ३.१९१.७० ॥
Então, fendendo a terra e entrando em Rasātala, as regiões inferiores, produz grande temor entre deuses, dānavas e yakṣas.
3.191.71
निरदहन्नागलोकं च यच्च किंचित्क्षिताविह ।
अधस्तात्पृथिवीपाल सर्वं नाशयते क्षणात् ॥ ३.१९१.७१ ॥
Queima por completo o mundo dos nāgas e tudo o que existe aqui na terra ou abaixo; ó protetor da terra, num instante tudo destrói.
3.191.72
ततो योजनविंशानां सहस्राणि शतानि च ।
निर्दहत्यशिवो वायुः स च संवर्तकोऽनलः ॥ ३.१९१.७२ ॥
Então, por milhares e centenas de vinte yojanas, o vento funesto e aquele fogo destruidor queimam tudo.
3.191.73
सदेवासुरगन्धर्वं सयक्षोरगराक्षसम् ।
ततो दहति दीप्तः स सर्वमेव जगद्विभुः ॥ ३.१९१.७३ ॥
Junto com deuses, asuras, gandharvas, yakṣas, serpentes e rākṣasas, o senhor resplandecente então queima todo o mundo.
3.191.74
ततो गजकुलप्रख्यास्तजिन्मालाविभूषिताः ।
उत्तिष्ठन्ति महामेघा नभस्यद्भुतदर्शनाः ॥ ३.१९१.७४ ॥
Então sobem ao céu grandes nuvens, semelhantes a manadas de elefantes, adornadas com guirlandas de relâmpagos e de aspecto maravilhoso.
3.191.75
केचिन्नीलोत्पलश्यामाः केचित्कुमुदसन्निभाः ।
केचित्किञ्जल्कसंकाशाः केचित्पीताः पयोधराः ॥ ३.१९१.७५ ॥
Alguns são escuros como lótus azuis, outros semelhantes a nenúfares, outros ao pólen do lótus, e outros são nuvens amarelas portadoras de água.
3.191.76
केचिद्धारिद्रसंकाशाः कारण्डवनिभास्तथा ।
केचित्कमलपत्राभाः केचिद्धिङ्गुलसप्रभाः ॥ ३.१९१.७६ ॥
Alguns são da cor do açafrão, outros semelhantes ao pato kāraṇḍava, outros com o brilho de pétalas de lótus, e outros brilhantes como o cinábrio.
3.191.77
केचित्पुरवराकाराः केचिद्गजकुलोपमाः ।
केचिदञ्जनसंकाशाः केचिन्मकरसन्निभाः ॥ ३.१९१.७७ ॥
Alguns têm a forma de excelentes cidades, outros são semelhantes a manadas de elefantes, outros ao colírio, e outros a monstros marinhos.
3.191.78
विद्युन्मालापिनद्धाङ्गाः समुत्तिष्ठन्ति वै घनाः ।
घोररूपा महाराज घोरस्वननिनादिताः ॥ ३.१९१.७८ ॥
Surgem nuvens densas, com os membros envoltos em guirlandas de relâmpagos. Ó grande rei, são de forma terrível e rugem com trovões assustadores.
3.191.79
ततो जलघराः सर्वं व्याप्नुवनति नभस्तलम् ।
गर्जन्तः पृथिवीपाल पृथिवीधरसन्निभाः ॥ ३.१९१.७९ ॥
Então as nuvens portadoras de água cobriram toda a abóbada do céu, trovejando, ó protetor da terra, semelhantes às montanhas que sustentam a terra.
3.191.80
तैरियं पृथिवी सर्वा सपर्वतवनाकरा ।
आपूर्यते महाराज सलिलौघपरिप्लुता ॥ ३.१९१.८० ॥
Por elas esta terra inteira, com suas montanhas, florestas e minas, foi preenchida e inundada por uma torrente de água, ó grande rei.
3.191.81
ततस्ते जलदा घोरा राविणः पुरुषर्षभ ।
पर्वतान्प्लावयन्त्याशु चोदिताः परमेष्ठिना ॥ ३.१९१.८१ ॥
Então aquelas nuvens terríveis e rugientes, ó touro entre os homens, impelidas pelo Senhor Supremo, começaram rapidamente a inundar as montanhas.
3.191.82
वर्षमाणा महत्तोयं पूरयन्तो वसुंधराम् ।
सुघोरमशिवं रौद्रं नाशयनति च पावकम् ॥ ३.१९१.८२ ॥
Derramando uma grande chuva e enchendo a terra, em sua forma mais terrível, funesta e feroz, chegaram a apagar até o fogo.
3.191.83
ततो द्वादशवर्षाणि पयोदास्त उपप्लवे ।
धाराभिः पूरयन्तो वै चोद्यमाना महात्मना ॥ ३.१९१.८३ ॥
Então, naquele cataclismo, aquelas nuvens, impelidas pelo de grande alma, continuaram por doze anos a encher a terra com suas correntes.
3.191.84
ततः समुद्रः स्वां वेलामतिक्रामति भारत ।
पर्वताश्च विदीर्यन्ते मही चापि विदीर्यते ॥ ३.१९१.८४ ॥
Então, ó Bhārata, o oceano ultrapassou a sua própria margem; as montanhas se partiram e também a terra se fendeu.
3.191.85
सर्वतः सहसा भ्रान्तास्ते पयोदा नभस्तलम् ।
संवेष्टयित्वा नश्यन्ति वायुवेगपराहताः ॥ ३.१९१.८५ ॥
Subitamente confusas de todos os lados, aquelas nuvens envolvem o céu e perecem, atingidas pela força do vento.
3.191.86
कततस्तं मारुतं घोरं स्वयंभूर्मनुजाधिप ।
आदिः पद्मालयो देवः पीत्वा स्वपिति भारत ॥ ३.१९१.८६ ॥
Ó senhor dos homens, tendo bebido aquele terrível vento, o deus primordial, autoexistente, que habita o lótus, dorme, ó Bhārata.
3.191.87
तस्मिन्नेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे ।
नष्टे देवासुरगणए यक्षराक्षसवर्जिते ॥ ३.१९१.८७ ॥
Naquele terrível oceano único, quando o imóvel e o móvel haviam perecido, as hostes de deuses e asuras haviam perecido, desprovido de yakṣas e rākṣasas.
3.191.88
निर्मनुष्ये महीपाल निःश्वापदमहीरुहे ।
अनन्तरिक्षे लोकेऽस्मिन्भ्रमाम्येकोऽहमातुरः ॥ ३.१९१.८८ ॥
Ó protetor da terra, neste mundo sem homens, sem feras e árvores, sem sequer o céu aberto, eu, só, vago aflito.
3.191.89
एकार्णवे जले घोरे विचरन्पार्थिवोत्तम ।
अपश्यन्सर्वभूतानि वैक्लब्यमगमं ततः ॥ ३.१९१.८९ ॥
Ó melhor dos reis, vagando nas águas daquele terrível oceano único e não vendo nenhum ser, então caí em desalento.
3.191.90
ततः सुदीर्घं गत्वाऽहं प्लवमानो धराधिप ।
श्रान्तः क्वचिन्न शरणं लब्धवानस्म्यतन्द्रितः ॥ ३.१९१.९० ॥
Então, ó senhor da terra, tendo nadado para muito longe, exausto, não encontrei refúgio em lugar algum, embora não estivesse esmorecido.
3.191.91
ततः कदाचित्पश्यामि तस्मिन्सलिलसंनिघौ ।
न्यग्रोधं सुमहान्तं वै विशालं पृथिवीपते ॥ ३.१९१.९१ ॥
Então, certa vez, vi junto àquelas águas uma figueira-benjamim imensa e vasta, ó senhor da terra.
3.191.92
शाखायां तस्य वृक्षस्य विस्तीर्णायां नराधिप ।
पर्यङ्के पृथिवीपाल दिव्यास्तरणसंस्तृते ॥ ३.१९१.९२ ॥
Sobre um ramo daquela árvore, estendido, ó senhor dos homens, ó protetor da terra, num leito coberto por tapetes divinos.
3.191.93
उपविष्टं महाराज पद्मेन्दुसदृशाननम् ।
फुल्लपद्मविशालाक्षं बालं पश्यामि भारत ॥ ३.१९१.९३ ॥
Ó grande rei, ó Bhārata, vi uma criança sentada, de rosto semelhante ao lótus e à lua, com olhos largos como lótus em flor.
3.191.94
ततो मे पृतिवीपाल विस्मयः सुमहाभूत् ।
कथं त्वयं शिशुः शेते लोके नाशमुपागते ॥ ३.१९१.९४ ॥
Então, ó protetor da terra, fiquei muito admirado: como dorme esta criança quando o mundo chegou à destruição?
3.191.95
तपसा चिन्तयंश्चापि तं शिशुं नोपलक्षये ।
भूतं भव्यं भविष्यं च जानन्नपि नराधिप ॥ ३.१९१.९५ ॥
Embora eu o tenha meditado pela ascese, não pude discernir aquela criança, ó senhor dos homens, eu que conheço o passado, o futuro e o presente.
3.191.96
अतसीपुष्पवर्णाभः श्रीवत्सकृतभूषणः ।
साक्षाल्लक्ष्म्या इवावास स तदा प्रतिभाति मे ॥ ३.१९१.९६ ॥
De brilho da cor das flores do linho, adornado com a marca Śrīvatsa, ele então me apareceu como a própria morada de Lakṣmī.
3.191.97
ततो मामब्रवीद्बालः स पद्मनिभलोचनः ।
श्रीवत्सधारी द्युतिमान्वाक्यं श्रुतिसुखावहम् ॥ ३.१९१.९७ ॥
Então aquele menino, de olhos como pétalas de lótus, portador da marca Śrīvatsa e radiante, falou-me palavras agradáveis ao ouvido.
3.191.98
जानामि त्वां परिश्रान्तं तात विश्रामकाङ्क्षिणम् ।
मार्कण्डेय महासत्वं यावदिच्छसि भार्गव ॥ ३.१९१.९८ ॥
Querido, sei que estás exausto e desejas descanso. Mārkaṇḍeya, de grande alma, descendente de Bhṛgu, descansa quanto quiseres.
3.191.99
अभ्यन्तरं शरीरं मे प्रविश्य मुनिसत्तम ।
आस्खेह विहितो वासः प्रसादस्ते कृतो मया ॥ ३.१९१.९९ ॥
Melhor dos sábios, entra no meu corpo interior; aqui foi-te destinada uma morada. Concedi-te este favor.
3.191.100
ततो बालेन तेनैव मुक्तस्यासीत्तदा मम ।
निर्वेदो जीविते दीर्घे मनुष्यत्वे च भारत ॥ ३.१९१.१०० ॥
Então, libertado por aquele mesmo menino, ó Bhārata, senti desgosto pela longa vida e pela existência humana.
3.191.101
ततो बालेन तेनास्यं सहसा विवृतं कृतम् ।
तस्याहमवशो वक्रे दैवयोगात्प्रवेशितः ॥ ३.१९१.१०१ ॥
Então aquele menino abriu de repente a boca, e pela força do destino, impotente, fui levado a entrar nela.
3.191.102
ततः प्रविष्टस्तत्कुक्षिं सहसा मनुजाधिप ।
सराष्ट्रनगराकीर्णां कृत्स्नां पश्यामि मेदिनीम् ॥ ३.१९१.१०२ ॥
Então, ó senhor dos homens, ao entrar de repente no seu ventre, vi toda a terra, repleta de reinos e cidades.
3.191.103
गङ्गां शतद्रुं सीतां च यमुनामथ कौशिकीम् ।
चर्मण्वतींवेत्रवतीं चन्द्रभागां सरस्वतीम् ॥ ३.१९१.१०३ ॥
O Gaṅgā, o Śatadru, o Sītā e o Yamunā, depois o Kauśikī, o Carmaṇvatī, o Vetravatī, o Candrabhāgā e o Sarasvatī.
3.191.104
सिन्धुं चैव विपाशां च नदीं गोदावरीमपि ।
वस्वोकसारां नलिनीं नर्मदां चैव भारत ॥ ३.१९१.१०४ ॥
O Sindhu e o rio Vipāśā, também o Godāvarī, o Vasvokasārā, o Nalinī e o Narmadā, ó Bhārata.
3.191.105
नदीं ताम्रां च वेणां च पुण्यतोयां शुभावहाम् ।
सुवेणां कृष्णवेणां च इरामां च महानदीम् ॥ ३.१९१.१०५ ॥
O rio Tāmrā e o Veṇā, rios de águas sagradas que trazem boa sorte, o Suveṇā, o Kṛṣṇaveṇā e o grande rio Irāmā.
3.191.106
वितस्तां च महाराज कावेरीं च महानदीम् ।
तुङ्गभद्रां कृष्णवेणीं कमलां च महानदीम्।
शोणं च पुरुषव्याघ्र विशल्यां किंपुनामपि ॥ ३.१९१.१०६ ॥
O Vitastā, ó grande rei, o grande rio Kāverī, o Tuṅgabhadrā, o Kṛṣṇaveṇī, o grande rio Kamalā, ó melhor dos homens, o Śoṇa, o Viśalyā e também o Kiṃpunā.
3.191.107
एताश्चान्याश्च नद्योऽहं पृथिव्यां या नरोत्तम ।
परिक्रामन्प्रपश्यामि तस्य कुक्षौ महात्मनः ॥ ३.१९१.१०७ ॥
Estes e os outros rios que há sobre a terra, ó melhor dos homens, eu vejo enquanto percorro o ventre daquele de grande alma.
3.191.108
ततः समुद्रं पश्मामि यादोगणनिषेवितम् ।
रत्नाकरममित्रघ्न पयसोनिधिमुत्तमम् ॥ ३.१९१.१०८ ॥
Depois vejo o oceano, frequentado por multidões de seres aquáticos, a mina de joias, ó destruidor de inimigos, o supremo reservatório das águas.
3.191.109
ततः पश्यामि गगनं चन्द्रसूर्यविराजितम् ।
जाज्वल्यमानं तेजोभिः पावकार्कसमप्रभम् ॥ ३.१९१.१०९ ॥
Então vejo o céu, adornado pela lua e pelo sol, resplandecendo com seu brilho, de um esplendor igual ao do fogo e do sol.
3.191.110
पश्यामि च महीं राजन्काननैरुपशोभिताम् ।
सपर्वतवनद्वीपां निम्नगाशतसंकुलाम् ॥ ३.१९१.११० ॥
E vejo a terra, ó rei, adornada de florestas, com montanhas, matas e ilhas, repleta de centenas de rios.
3.191.111
यजन्ते हि ततो राजन्ब्राह्मणा बहुभिर्मखैः ।
क्षत्रियाश् प्रवर्तन्ते सर्ववर्णानुरञ्जनैः ॥ ३.१९१.१११ ॥
Então, ó rei, os brâmanes oferecem sacrifícios com muitos ritos, e os kṣatriyas prosseguem, agradando todas as ordens sociais.
3.191.112
वैश्याः कृषिं यथान्यायं कारयन्ति नराधिप ।
शुश्रूषायां च निरता द्विजानां वृषलास्तथा ॥ ३.१९१.११२ ॥
Os vaiśyas fazem cultivar a terra conforme a justiça, ó senhor dos homens; e os śūdras, igualmente, dedicam-se ao serviço dos dvijas.
3.191.113
ततः परिपतन्राजंस्तस्य कुक्षौ महात्मनः ।
हिमवन्तं च पश्यामि हेमकूटं च पर्वतम् ॥ ३.१९१.११३ ॥
Então, ó rei, vagando no ventre daquela grande alma, vejo o Himālaya e também a montanha Hemakūṭa.
3.191.114
निषधं चापि पश्यामि श्वेतं च रजतान्वितम् ।
पश्यामि च महीपाल पर्वतं गन्धमादनम् ॥ ३.१९१.११४ ॥
Também vejo o Niṣadha, e a montanha branca que possui prata; e vejo, ó protetor da terra, a montanha Gandhamādana.
3.191.115
मन्दरं मनुजव्याघ्र नीलं चापि महागिरिम् ।
पश्यामि च महाराज मेरु कनकपर्वतम् ॥ ३.१९१.११५ ॥
Ó tigre entre os homens, vejo Mandara e também a grande montanha azul. Ó grande rei, vejo Meru, a montanha dourada.
3.191.116
महेन्द्रं चैव पश्यामि विन्ध्यं च गिरिमुत्तमम् ।
मलयं चापि पश्यामि पारियात्रं च पर्वतम् ॥ ३.१९१.११६ ॥
Vejo Mahendra, e também a excelente montanha Vindhya. Vejo também Malaya e a montanha Pāriyātra.
3.191.117
एते चान्ये च बहवो यावन्तः पृथिवीधराः ।
तस्योदरे मया दृष्टाः सर्वे रत्नविभूषिताः ॥ ३.१९१.११७ ॥
Estes e muitos outros montes que sustentam a terra, todos adornados com joias, eu os vi em seu ventre.
3.191.118
सिंहान्व्याघ्रान्वराहांश्च पश्यामि मनुजाधिप ।
पृथिव्यां यानि चान्यानि सत्त्वानि जगतीपते।
तानि सर्वाण्यहं तत्र पश्यन्पर्यचरं तदा ॥ ३.१९१.११८ ॥
Ó senhor dos homens, vejo leões, tigres e javalis. Ó senhor do mundo, todos os outros seres que estão na terra, vendo-os todos ali, então eu vagueava.
3.191.119
कुक्षौ तस् नरव्याघ्र प्रविष्टः संचरन्दिशः ।
शक्रादींश्चापि पश्यामि कृत्स्नान्देवगणानहम् ॥ ३.१९१.११९ ॥
Ó tigre entre os homens, tendo entrado em seu ventre e vagando pelas direções, vejo Indra e os outros, e vejo todas as multidões de deuses.
3.191.120
साध्यान्रुद्रांस्तथाऽऽदित्यान्गुह्यकान्पितरस्तथा ।
सर्पान्नागान्सुपर्णांश्च वसूनप्यश्विनावपि ॥ ३.१९१.१२० ॥
Os Sādhyas, os Rudras, assim como os Ādityas, os Guhyakas e os Pais; assim também as serpentes, os nāgas, os Suparṇas, os Vasus, e também os dois Aśvins.
3.191.121
गन्धर्वाप्सरसो यक्षानृषींश्चैव महीपते ।
दैत्यदानवसङ्घांश्च नागांश्च मनुजाधिप ॥ ३.१९१.१२१ ॥
Ó senhor da terra, os Gandharvas, as Apsarases, os Yakṣas, os sábios, as hostes dos Daityas e Dānavas, e os Nāgas, ó senhor dos homens.
3.191.122
सिंहिकातनयांश्चापि ये चान्ये सुरशत्रवः ।
यच्च किंचिन्मया लोके दृष्टं स्थावरजङ्गमम् ॥ ३.१९१.१२२ ॥
Os filhos de Siṃhikā e os outros inimigos dos deuses, e tudo o que, móvel ou imóvel, eu vi no mundo.
3.191.123
सर्वं पश्याम्यहं राजंस्तस्य कुक्षौ महात्मनः ।
त्वरमाणः फलाहारः कृत्स्नं जगदिदं विभो ॥ ३.१९१.१२३ ॥
Ó rei, vejo tudo isto no ventre daquele de grande alma, ó poderoso senhor, enquanto me apresso como comedor de frutos, este mundo inteiro.
3.191.124
अन्तःशरीरे तस्याहं वर्षाणामधिकं शतम् ।
न च पश्यामि यस्याहं देहस्यान्तं कदाचन ॥ ३.१९१.१२४ ॥
Dentro do seu corpo permaneci mais de cem anos, e contudo nunca vi o fim daquele corpo.
3.191.125
सततं धावमानश्च चिन्तयानो विशांपते ।
भ्रमंस्तत्र महीपाल यदा वर्षगणान्बहून्।
आसादयामि नैवान्तं तस्य राजन्महात्मनः ॥ ३.१९१.१२५ ॥
Correndo sem cessar e refletindo, ó senhor dos homens, ó protetor da terra, andei errante ali; embora passassem muitos grupos de anos, ó rei, não alcancei o fim daquele de grande alma.
3.191.126
ततस्तमेव शरणं गतोस्मि विधिवत्तदा ।
वरेण्यं वरदं देवं मनसा कर्मणैव च ॥ ३.१९१.१२६ ॥
Então refugiei-me nele apenas, segundo o rito, naquele deus excelso, dador de dons, pelo pensamento e pelo ato.
3.191.127
ततोऽहं सहसा राजन्वायुवेगेन निःसृतः ।
महात्मनो मुखात्तस्य विवृतात्पुरुषोत्तम ॥ ३.१९१.१२७ ॥
Então, ó rei, subitamente, com a velocidade do vento, saí da boca aberta daquele de grande alma, ó melhor dos homens.
3.191.128
ततस्तस्यैव शाखायां न्यग्रोधस्य विशांपते ।
आस्ते मनुजशार्दूल कृत्स्नमादाय वै जगत् ॥ ३.१९१.१२८ ॥
Então, naquele mesmo ramo da figueira-benjamim, ó senhor dos povos, ó tigre entre os homens, ele está sentado, sustentando o mundo inteiro.
3.191.129
ते नैव बालवेषेण श्रीवत्सकृतलक्षणम् ।
आसीनं तं नरव्याघ्र पश्याम्यमिततेजसम् ॥ ३.१९१.१२९ ॥
Ó tigre entre os homens, eu o vejo na forma de uma criança, marcado com o sinal Śrīvatsa, sentado, de esplendor incomensurável.
3.191.130
ततो मामब्रवीद्बालः स प्रीतः प्रहसन्निव ।
श्रीवत्सधारी द्युतिमान्पीतवासा महाद्युतिः ॥ ३.१९१.१३० ॥
Então aquele menino, satisfeito e como que sorrindo, falou-me — ele, que porta a marca Śrīvatsa, radiante, vestido de amarelo, de grande brilho.
3.191.131
अपीदानीं शरीरेऽस्मिन्मामके मुनिसत्तम ।
उषितस्त्वं परिश्रान्तो मार्कण्डेय ब्रवीहि मे ॥ ३.१९१.१३१ ॥
Ó melhor dos sábios, talvez estejas cansado por teres habitado este meu corpo? Diz-me, ó Mārkaṇḍeya.
3.191.132
मुहूर्तादथ मे दृष्टिः प्रादुर्भूता पुनर्नवा ।
मायानिर्मुक्तमात्मनमपश्यं लब्धचेतसम् ॥ ३.१९१.१३२ ॥
Então, após um momento, minha visão reapareceu renovada, e vi-me a mim mesmo, libertado da ilusão, com a consciência recuperada.
3.191.133
तस्य ताम्रतलौ तात चरणौ सुप्रतिष्ठितौ ।
सुजातौ मृदुरक्ताभिरङ्गुलीभिर्विराजितौ ॥ ३.१९१.१३३ ॥
Seus pés, querido, de plantas cobreadas e firmemente assentes, bem formados, brilhavam com dedos macios e avermelhados.
3.191.134
प्रयत्नेन मया मूर्ध्ना गृहीत्वा ह्यभिवनदितौ ।
दृष्ट्वाऽपरिमितं तस् प्रभावममितौजसः ॥ ३.१९१.१३४ ॥
Com esforço, segurei-os com a cabeça e saudei-os com reverência, e vi o poder incomensurável daquele de força sem limites.
3.191.135
विनयेनाञ्जलिं कृत्वाप्रयत्नेनोपगम्य ह ।
दृष्टो मया स भूतात्मा देवः कमललोचनः ॥ ३.१९१.१३५ ॥
Juntando as mãos com humildade, aproximei-me sem esforço e o vi — a alma dos seres, o deus de olhos de lótus.
3.191.136
तमहं प्राञ्जलिर्भूत्वा नमस्कृत्येदमब्रवम् ।
ज्ञातुमिच्छामि देव त्वां मायां चैतां तवोत्तमाम् ॥ ३.१९१.१३६ ॥
Com as palmas unidas, inclinei-me diante dele e disse: 'Ó deus, desejo conhecer-te e esta tua suprema ilusão.'
3.191.137
आस्येनानुप्रविष्टोऽहं शरीरे भगवंस्तव ।
दृष्टवानखिलाँल्लोकान्समस्तान्जठरे हि ते ॥ ३.१९१.१३७ ॥
Ó bem-aventurado, entrei no teu corpo pela tua boca, e no teu ventre vi todos os mundos, por inteiro.
3.191.138
तव देव शरीरस्था देवदानवराक्षसाः ।
यक्षगन्धर्वनागाश्च जगत्स्थावरजङ्गमम् ॥ ३.१९१.१३८ ॥
Ó deus, no teu corpo habitavam os deuses, os dānavas, os rākṣasas, os yakṣas, os gandharvas e os nāgas, e o mundo do imóvel e do móvel.
3.191.139
त्वत्प्रसादाच्च मे देव स्मृतिर्न परिहीयते ।
द्रुतमन्तःशरीरे ते सततं परिवर्तिनः ॥ ३.१९१.१३९ ॥
Ó deus, pela tua graça a minha memória não se perde. Os que se movem continuamente dentro do teu corpo logo apareceram.
3.191.140
निर्गतोऽहमकामस्तु इच्छया ते महाप्रभो ।
यतिष्ये पुण्डरीकाक्ष ज्ञातुं त्वाऽहमनिन्दितं ॥ ३.१९१.१४० ॥
Ó grande senhor, pela tua vontade saí sem desejo. Ó de olhos de lótus, esforçar-me-ei por conhecer aquele que é irrepreensível.
3.191.141
इह भूत्वा शिशुः साक्षात्किं भवानवतिष्ठते ।
पीत्वा जगदिदं सर्वमेतदाख्यातुमर्हसि ॥ ३.१९१.१४१ ॥
Por que permaneces aqui, feito criança diante de mim? Tendo bebido este mundo inteiro, és digno de me contar tudo isto.
3.191.142
किमर्थं च जगत्सर्वं शरीरस्थं तवानघ ।
कियन्तं च त्वया कालमिह स्थेयमरिंदम ॥ ३.१९१.१४२ ॥
Ó sem mácula, com que propósito todo este mundo habita o teu corpo? E ó domador de inimigos, quanto tempo permanecerás aqui?
3.191.143
एतदिच्छामि देवेश श्रोतुं ब्राह्मणकाम्यया ।
त्वत्तः कमलपत्राक्षं विस्तरेण यथातथम्।
महद्ध्येतदचिन्त्यं च यदहं दृष्टवान्प्रभो ॥ ३.१९१.१४३ ॥
Ó senhor dos deuses, por desejo de um brâmane desejo ouvir isto de ti em detalhe e tal como é, ó de olhos de pétala de lótus. Ó senhor, o que vi é grandioso e inconcebível.
3.191.144
इत्युक्तः स मया श्रीमान्देवदेवो महाद्युतिः ।
सान्त्वयन्मामिदं वाक्यमुवाच वदतांवरः ॥ ३.१९१.१४४ ॥
Quando assim falei, aquele glorioso deus dos deuses, de grande esplendor, o melhor dos oradores, consolando-me, proferiu estas palavras.