Mahābhārata · Adhyāya 3.209
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.209.1
कश्चिद्द्विजातिप्रवरो वेदाध्यायी तपोधनः ।
तपस्वी धर्मशीलश्च कौशिको नाम भारत ॥ ३.२०९.१ ॥
Havia um certo Kauśika, o melhor dos duas vezes nascidos, recitador dos Vedas, cuja riqueza era o ascetismo, asceta de conduta virtuosa, ó Bhārata.
3.209.2
साङ्गोपनिषदान्वेदानधीते द्विजसत्तमः ।
सवृक्षमूले कस्मिंश्चिद्वेदानुच्चारयन्स्थितः ॥ ३.२०९.२ ॥
Aquele melhor dos duas vezes nascidos estudava os Vedas com seus auxiliares e Upaniṣads; de pé ao pé de uma árvore num certo lugar, recitava os Vedas em voz alta.
3.209.3
उपरिष्टाच्च वृक्षस्य बलाका संन्यलीयत ।
तया पुरीषमुत्सृष्टं ब्राह्मणस्य तदोपरि ॥ ३.२०९.३ ॥
Acima da árvore veio uma garça e pousou; e ela deixou cair seus excrementos sobre o brâmane.
3.209.4
समवेक्ष्यततः क्रुद्धः सममध्यायत द्विजः ।
तां बलकां महाराज निलीनां नगमूर्धनि ॥ ३.२०९.४ ॥
Então o brâmane, olhando e logo irado, fixou o pensamento naquela garça, ó grande rei, escondida no topo da árvore.
3.209.5
भृशं क्रोधाभिभूतेन बलाका सा निरीक्षिता ।
अपध्याता च विप्रेण न्यपतद्धरणीतले ॥ ३.२०९.५ ॥
Dominado por grande ira, o brâmane olhou para aquela garça; amaldiçoada pelo brâmane, ela caiu ao chão.
3.209.6
बलाकां पतितां दृष्ट्वा गतसत्वामचेतनाम् ।
कारुण्यादभिसंतप्तः पर्यशोचत तां द्विजः।
अकार्यं कृतवानस्मि द्वेषरागबलात्कृतः ॥ ३.२०९.६ ॥
Vendo a garça caída, sem vida e sem sentidos, o brâmane, profundamente aflito de compaixão, lamentou-se por ela: "Cometi um ato indevido, impelido pela força do ódio e do apego."
3.209.7
इत्युक्ताव बहुशो विद्वान्ग्रामं भैक्षाय संश्रितः ।
ग्रामे शुचीनि प्रचरन्कुलानि भरतर्षभ ॥ ३.२०९.७ ॥
Assim dito muitas vezes, o sábio foi à aldeia pedir esmola, percorrendo as casas puras da aldeia, ó touro dos Bharatas.
3.209.8
देहीति याचमानोऽसौ तिष्ठेत्युक्तः स्त्रिया ततः ।
शौचं तु यावत्कुरुते भाजनस्य कुटुम्बिवी ॥ ३.२०९.८ ॥
A ele, que pedia dizendo "Dá-me", a mulher disse "Espera". Então, enquanto a dona da casa limpava o recipiente,
3.209.9
एतस्मिन्नन्तरे राजन्क्षुधासंपीडितो भृशम् ।
भर्ता प्रविष्टः सहसा तस्या भरतसत्तम ॥ ३.२०९.९ ॥
Nesse meio tempo, ó rei, seu marido, muito atormentado pela fome, entrou de repente na casa, ó melhor dos Bharatas.
3.209.10
सा तु दृष्ट्वा पतिं साध्वी ब्राह्मणं व्यपहाय तम् ।
पाद्यमाचमनीयं वै ददौ भर्तुस्तथाऽऽसनम् ॥ ३.२०९.१० ॥
Aquela mulher virtuosa, vendo o marido, deixou aquele brâmane de lado e deu ao marido água para os pés, água para sorver e um assento.
3.209.11
प्रह्वा पर्यचरच्चापि भर्तारमसितेक्षणा ।
आहारेणाथ भक्ष्यैश्च वाक्यैः सुमधुरैस्तथा ॥ ३.२०९.११ ॥
A de olhos escuros, humildemente inclinada, serviu o marido com comida, iguarias e palavras muito doces.
3.209.12
उच्छिष्टं भाविता भर्तुर्भुङ्क्ते नित्यं युधिष्ठिर ।
दैवतं च पतिं मेने भर्तुश्चित्तानुसारिणी ॥ ३.२०९.१२ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, devotada ao marido, ela sempre comia apenas o que ele deixava; considerava o marido uma divindade e seguia sua vontade.
3.209.13
कर्मणा मनसा वाचा नात्यश्नान्नापि चापिवत् ।
तं सर्वभावोपगता पतिशुश्रूषणे रता ॥ ३.२०९.१३ ॥
Por ação, mente e palavra, ela não comia nem bebia em excesso; totalmente devotada em tudo, deleitava-se em servir o seu marido.
3.209.14
साध्वाचारा शुचिर्दक्षा कुटुम्बस्य हितैषिणी ।
भर्तुश्चापि हितं यत्तत्सततं साऽनुवर्तते ॥ ३.२०९.१४ ॥
De conduta virtuosa, pura, hábil e desejosa do bem da casa, ela sempre seguia o que era benéfico para o seu marido.
3.209.15
देवतातिथिभृत्यानां श्वश्रूश्वशुरयोस्तथा ।
शुश्रूषणपरा नित्यं सततं संयतेन्द्रिया ॥ ३.२०९.१५ ॥
Sempre dedicada ao serviço dos deuses, dos hóspedes e dos servos, e igualmente da sogra e do sogro, mantinha constantemente os sentidos controlados.
3.209.16
सा ब्राह्मणं तदा दृष्ट्वा संस्थितं भैक्षकाङ्क्षिणम् ।
कुर्वती पतिशुश्रूषां सस्माराथ शुभेक्षणा ॥ ३.२०९.१६ ॥
Então a de belos olhos viu um brâmane de pé, desejoso de esmola; enquanto servia o seu marido, lembrou-se dele.
3.209.17
व्रीडिता साऽभवत्साध्वी तदा भरतसत्तम ।
भिक्षामादाय विप्राय निर्जगाम यशस्विनी ॥ ३.२०९.१७ ॥
Então, ó melhor dos Bharatas, aquela virtuosa envergonhou-se; tomando a esmola, a gloriosa saiu em direção ao brâmane.
3.209.18
किमिदं भवति त्वं मां तिष्ठेत्युक्त्वा वराङ्गने ।
उपरोधं कृतवती न विसर्जितवत्यसि ॥ ३.२०९.१८ ॥
Ó excelente mulher, tendo dito «espera», o que é isto? Retiveste-me e não me despediste.
3.209.19
ब्राह्मणं क्रोधसंतप्तं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
दृष्ट्वा साध्वी मनुष्येन्द्रसान्त्वपूर्वं वचोऽब्रवीत् ॥ ३.२०९.१९ ॥
Ao ver o brâmane atormentado pela ira, ardendo como se em fogo, a mulher virtuosa falou primeiro palavras de consolo, ó senhor dos homens.
3.209.20
क्षमस्वविप्रप्रवर क्षमस्व स्त्रीजडात्मताम् ।
प्रसीद भगवन्मह्यं कृपां कुरु मयि द्विज ॥ ३.२०९.२० ॥
Perdoa-me, o melhor dos brâmanes; perdoa a lentidão da natureza feminina. Sê benevolente comigo, venerável; mostra-me compaixão, ó dvija.
3.209.21
क्षन्तुमर्हसि मे विद्वन्भर्ता मे दैवतं महत् ।
स चापि क्षुधितः श्रान्तः प्राप्तः शुश्रूषितोमया ॥ ३.२०९.२१ ॥
Deves perdoar-me, ó sábio; meu esposo é para mim uma grande divindade. Ele também chegou faminto e exausto, e eu o atendi.
3.209.22
ब्राह्मणआ न गरीयांसो गरीयांस्ते पतिः कृतः ।
गृहस्थधर्मे वर्तन्ती ब्राह्मणानवमन्यसे ॥ ३.२०९.२२ ॥
Os brâmanes não são maiores? Fizeste teu esposo maior. Permanecendo no dever do chefe de família, desprezas os brâmanes.
3.209.23
इन्द्रोऽप्येषां प्रणमते किं पुनर्मानवो भुवि ।
अवलिप्ते न जानीषे वृद्धानां न श्रुतं त्वया ॥ ३.२०९.२३ ॥
Até Indra se curva diante deles; quanto mais um ser humano na terra! Arrogante, não sabes? Não ouviste as palavras dos anciãos?
3.209.24
ब्राह्मणा ह्यग्निसदृशा दहेयुः पृथिवीमपि ।
सपर्वतवनद्वीपां क्षिप्रमेवावमानिताः ॥ ३.२०९.२४ ॥
Os brâmanes, semelhantes ao fogo, poderiam queimar a própria terra, com suas montanhas, florestas e ilhas, rapidamente, quando ultrajados.
3.209.25
नाहं बलाका विप्रर्षे त्यज क्रोधं तपोधन ।
अनया क्रुद्धया दृष्ट्या क्रुद्धः किं मां करिष्यसि ॥ ३.२०९.२५ ॥
Não sou uma garça, sábio entre os brâmanes. Abandona a tua ira, ó rico em ascese. Irado com este olhar furioso, o que me farás?
3.209.26
नावजानाम्यहं विप्रान्देवैस्तुल्यान्मनस्विनः ।
अपराधमिमं विप्र क्षन्तुमर्हसि मेऽनघ ॥ ३.२०९.२६ ॥
Não desprezo os brâmanes, iguais aos deuses e de mente elevada. Ó brâmane, ó sem mácula, deves perdoar esta minha ofensa.
3.209.27
जानामि तेजो विप्राणआं महाभाग्यं च धीमताम् ।
अपेयः सागरः क्रोधात्कृतो हि लवणोदकः ॥ ३.२०९.२७ ॥
Conheço o poder dos brâmanes e a grande fortuna dos sábios. Pois o oceano foi tornado salgado e impotável pela ira.
3.209.28
तथैव दीप्ततपसां मुनीनां भावितात्मनाम् ।
येषां क्रोधाग्निरद्यापि समुद्रे नोपशाम्यति।
कस्तान्परिभवेन्मूढो ब्राह्मणानमितौजसः ॥ ३.२०९.२८ ॥
Igualmente, o fogo da ira dos sábios de ascese ardente e alma purificada ainda não se apagou no oceano. Que tolo insultaria esses brâmanes de poder incomensurável?
3.209.29
ब्राह्मणानां परिभवाद्वातापिः सुदुरात्मवान् ।
अगस्त्यमृषिमासाद्य जीर्णः क्रूरो महासुरः ॥ ३.२०९.२९ ॥
Por ter insultado os brâmanes, o muito perverso Vātāpi, ao aproximar-se do sábio Agastya, foi consumido — aquele cruel grande demônio.
3.209.30
बहुप्रभावाः श्रूयन्ते ब्राह्मणानां महात्मनाम् ।
क्रोधः सुविपुलो ब्रह्मन्प्रसादश्च महात्मनाम्।
अस्मिंस्त्वतिक्रमे ब्रह्मन्क्षन्तुमर्हसि मेऽनघ ॥ ३.२०९.३० ॥
Ouvem-se muitos grandes poderes dos brâmanes de alma elevada; ó brâmane, a sua ira é muito grande, e também a graça dos magnânimos. Mas nesta transgressão, ó brâmane, ó sem mácula, deves perdoar-me.
3.209.31
पतिशुश्रूषया धर्मो य स मे रोचते द्विज ।
दैवतेष्वपि सर्वेषु भर्ता मे दैवतं परम् ॥ ३.२०९.३१ ॥
O dever que nasce do serviço ao marido me agrada, ó dvija. Entre todas as divindades, meu marido é minha divindade suprema.
3.209.32
अविशेषेण तस्याहं कुर्यां धर्मं द्विजोत्तम ।
शुश्रूषायाः फलं पश्य पत्युर्ब्राह्मण यादृशम् ॥ ३.२०९.३२ ॥
Ó melhor dos dvija, cumpro meu dever para com ele sem reservas. Ó brâmane, vê o fruto de servir o marido, tal como é.
3.209.33
बलाका हि त्वया दग्धा रोषात्तद्विदितं मया ।
क्रोधः शत्रुः शरीरस्थो मनुष्याणां द्विजोत्तम ॥ ३.२०९.३३ ॥
Ó melhor dos dvija, por ira queimaste as grous; eu sei disso. A ira é o inimigo que habita no corpo dos homens.
3.209.34
मास्म क्रुध्यो बलाकेव न वध्याऽस्मि पतिव्रता ।
यः क्रोधमोहौ त्यजति तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ ३.२०९.३४ ॥
Não te irrites; como a grua, não devo ser morta, pois sou devota do meu marido. Os deuses reconhecem como brâmane aquele que abandona a ira e a ilusão.
3.209.35
यो वदेदिह सत्यानि गुरुं संतोषयेत च ।
हिंसितश्च त हिंसेत तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ ३.२०९.३५ ॥
Aquele que aqui diz a verdade, agrada ao seu mestre, e, embora ferido, não fere ninguém — esse os deuses conhecem como brâmane.
3.209.36
जितेन्द्रियो धर्मपरः स्वाध्यायनिरतः शुचिः ।
कामक्रोधौ वशौ यस्य तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ ३.२०९.३६ ॥
Aquele que venceu os sentidos, se dedica ao dharma e ao estudo de si, é puro, e cujo desejo e ira estão sob controle — esse os deuses conhecem como brâmane.
3.209.37
यस्य चात्मसमो लोको धर्मज्ञस्य मनस्विनः ।
सर्वधर्मेषु चरतस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ ३.२०९.३७ ॥
Aquele para quem o mundo é igual a si mesmo, que conhece o dharma, de mente sábia e que pratica todos os deveres, a esse os deuses reconhecem como brâmane.
3.209.38
योऽध्यापयेदधीयीत यजेद्वा याजयीत वा ।
दद्याद्वाऽपि यथाशक्ति तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ ३.२०९.३८ ॥
Quem ensina, estuda, sacrifica ou faz sacrificar, ou dá segundo suas posses, a esse os deuses reconhecem como brâmane.
3.209.39
ब्राह्मचारी वदान्यो योप्यधीयाद्द्विजपुङ्गवः ।
स्वाध्यायवानमत्तो वै तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ ३.२०९.३९ ॥
Quem é celibatário, generoso, o melhor dos duas vezes nascidos que estuda, dedicado à recitação e não embriagado, a esse os deuses de fato reconhecem como brâmane.
3.209.40
यद्ब्राह्मणानां कुशलं तदेषां परिकीर्तयेत् ।
सत्यं तथा व्याहरतां नानृते रमते मनः ॥ ३.२०९.४० ॥
O que é o bem-estar dos brâmanes, isso deve ser proclamado sobre eles. A mente dos que falam a verdade não se deleita na falsidade.
3.209.41
धनं तु ब्राह्मणस्याहुः स्वाध्यायं दममार्जवम् ।
इन्द्रियाणां निग्रहं च शाश्वतं द्विजसत्तम ॥ ३.२०९.४१ ॥
A riqueza do brâmane, dizem, é o estudo, o domínio de si e a retidão; e o controle dos sentidos é riqueza eterna, ó melhor dos duas vezes nascidos.
3.209.42
सत्यार्जवे धर्ममाहुः परं धर्मविदो जनाः ।
दुर्ज्ञेयः शाश्वतो धर्मः स च सत्ये प्रतिष्ठितः ॥ ३.२०९.४२ ॥
Os conhecedores do dharma dizem que o dharma supremo reside na verdade e na retidão. O dharma eterno é difícil de conhecer, e está firmado na verdade.
3.209.43
श्रुतिप्रमाणो धर्मः स्यादिति वृद्धानुशासनम् ।
बहुधा दृश्यते धर्मः सूक्ष्म एव द्विजोत्तम ॥ ३.२०९.४३ ॥
O dharma deve ter a śruti como autoridade, assim ensinam os anciãos. O dharma é visto de muitas maneiras e, ó melhor dos dvija, é de fato sutil.
3.209.44
भगवानपि धर्मज्ञः स्वाद्यायनिरतः शुचिः ।
न तु तत्त्वेन भगवन्दर्मं वेत्सीति मे मतिः ॥ ३.२०९.४४ ॥
Embora sejas venerável, conhecedor do dharma, dedicado ao estudo do Veda e puro, ainda assim, ó venerável, é minha opinião que tu não conheces verdadeiramente o dharma.
3.209.45
यदि विप्र न जानीषे धर्मं परमकं द्विज ।
धर्मव्याधं तत पृच्छ गत्वा तु मिथिलां पुरीम् ॥ ३.२०९.४५ ॥
Se não conheces o dharma supremo, ó brâmane, ó dvija, vai à cidade de Mithilā e pergunta ao próprio Dharmavyādha.
3.209.46
मातापितृभ्यां शुश्रूपुः सत्यवादी जितेन्द्रियः ।
मिथिलायां वसेद्व्याधः स ते धर्मान्प्रवक्ष्यति ॥ ३.२०९.४६ ॥
Aquele caçador, que serve sua mãe e seu pai, fala a verdade e domina os sentidos, vive em Mithilā; ele te explicará os dharmas.
3.209.47
तत्र गच्छस्व भद्रं ते यथाकामं द्विजोत्तम ।
व्याधः परमधर्मात्मा स ते छेत्स्यति संशयम् ॥ ३.२०९.४७ ॥
Vai para lá, que a boa fortuna esteja contigo; faz como desejares, ó melhor dos dvija. Aquele caçador, cujo próprio ser é o dharma supremo, cortará a tua dúvida.
3.209.48
अत्युक्तमपि मे सर्वं क्षन्तुमर्हस्यनिन्दित ।
स्त्रियो ह्यवध्याः सर्वेषां ये धर्ममभिविन्दते ॥ ३.२०९.४८ ॥
Ó irrepreensível, deves perdoar tudo o que disse, mesmo o que foi dito em excesso. As mulheres não devem ser mortas por ninguém, sobretudo as que alcançam o dharma.
3.209.49
प्रीतोस्मि तव भद्रं ते गतः क्रोधश्च शोभने ।
उपालम्भस्त्वया प्रोक्तो मम निश्रेयसं परम् ॥ ३.२०९.४९ ॥
Estou satisfeito, que a boa fortuna esteja contigo. Ó radiante, minha ira também se foi. A repreensão que proferiste é para mim o bem supremo.
3.209.50
स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि साधयिष्यामि शोभने ।
धन्या त्वमसि कल्याणि यस्याः स्याद्वृत्तमीदृशम्। ॥ ३.२०९.५० ॥
Que tenhas bem-estar. Ó radiante, irei e cumprirei a minha tarefa. Ó auspiciosa, és bendita, tu cuja conduta é assim.
3.209.51
तया विसृष्टो निर्गत्य स्वमेव भवनं ययौ ।
विनिन्दन्स स्वमात्मानं कौशिको द्विजसत्तमः
वस्त्रिणो वस्त्रदा यान्ति अवस्त्रा यान्त्यवस्त्रदाः ॥ ३.२०९.५१ ॥
Despedido por ela, saiu e foi para a sua própria casa, Kauśika, o melhor dos duas vezes nascidos, censurando-se a si mesmo. Os que dão vestes vão vestidos; os que não dão vestes vão despidos.