Mahābhārata · Adhyāya 5.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.116.1
हर्यश्वस्त्वब्रवीद्राजा विचिन्त्य बहुधा ततः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य प्रजाहेतोर्नृपोत्तमः ॥ ५.११६.१ ॥
Após refletir de muitas maneiras, Haryaśva, o melhor dos reis, suspirou longa e ardentemente e, pela descendência, falou.
5.116.2
उन्नतेषून्नता षट्सु सूक्ष्मा सूक्ष्मेषु सप्तसु ।
गम्भीरा त्रिषु गम्भीरेष्वियं रक्ता च पञ्चसु ॥ ५.११६.२ ॥
Alta entre as altas em seis partes, fina entre as finas em sete, profunda entre as profundas em três, e avermelhada em cinco.
5.116.3
बहुदेवासुरालोका बहुगन्धर्वदर्शना ।
बहुलक्षणसम्पन्ना बहुप्रसवधारिणी ॥ ५.११६.३ ॥
Vista por muitos deuses e asuras, contemplada por muitos gandharvas, dotada de muitos sinais auspiciosos e capaz de gerar muitos filhos.
5.116.4
समर्थेयं जनयितुं चक्रवर्तिनमात्मजम् ।
ब्रूहि शुल्कं द्विजश्रेष्ठ समीक्ष्य विभवं मम ॥ ५.११६.४ ॥
Esta mulher é capaz de gerar um filho que seja imperador universal. Melhor dos brâmanes, considera meus recursos e diz o preço.
5.116.5
एकतःश्यामकर्णानां शतान्यष्टौ ददस्व मे ।
हयानां चन्द्र शुभ्राणां देशजानां वपुष्मताम् ॥ ५.११६.५ ॥
Por um lado, dá-me oitocentos cavalos de orelhas escuras, brancos como a lua, nativos da terra e de belos corpos.
5.116.6
ततस्तव भवित्रीयं पुत्राणां जननी शुभा ।
अरणीव हुताशानां योनिरायतलोचना ॥ ५.११६.६ ॥
Então ela será a mãe auspiciosa dos teus filhos, a de olhos largos, origem como a madeira de arani é a origem dos fogos sacrificiais.
5.116.7
एतच्छ्रुत्वा वचो राजा हर्यश्वः काममोहितः ।
उवाच गालवं दीनो राजर्षिरृषिसत्तमम् ॥ ५.११६.७ ॥
Ouvindo estas palavras, o rei Haryaśva, iludido pelo desejo, falou abatido a Gālava, o rājarṣi, o melhor dos sábios.
5.116.8
द्वे मे शते संनिहिते हयानां यद्विधास्तव ।
एष्टव्याः शतशस्त्वन्ये चरन्ति मम वाजिनः ॥ ५.११६.८ ॥
Tenho duzentos cavalos prontos, do tipo que você precisa; e centenas de outros cavalos meus vagam por aí, que também podem ser procurados.
5.116.9
सोऽहमेकमपत्यं वै जनयिष्यामि गालव ।
अस्यामेतं भवान्कामं सम्पादयतु मे वरम् ॥ ५.११६.९ ॥
Gerarei dela um filho, Gālava. Que você realize este meu desejo, esta graça.
5.116.10
एतच्छ्रुत्वा तु सा कन्या गालवं वाक्यमब्रवीत् ।
मम दत्तो वरः कश्चित्केनचिद्ब्रह्मवादिना ॥ ५.११६.१० ॥
Ouvindo isto, a donzela disse a Gālava: "Um certo mestre do Veda me concedeu uma graça."
5.116.11
प्रसूत्यन्ते प्रसूत्यन्ते कन्यैव त्वं भविष्यसि ।
स त्वं ददस्व मां राज्ञे प्रतिगृह्य हयोत्तमान् ॥ ५.११६.११ ॥
Ao fim do parto serás novamente donzela. Por isso, recebendo os excelentes cavalos, entrega-me ao rei.
5.116.12
नृपेभ्यो हि चतुर्भ्यस्ते पूर्णान्यष्टौ शतानि वै ।
भविष्यन्ति तथा पुत्रा मम चत्वार एव च ॥ ५.११६.१२ ॥
De quatro reis receberás oitocentos cavalos completos; e terei de fato quatro filhos.
5.116.13
क्रियतां मम संहारो गुर्वर्थं द्विजसत्तम ।
एषा तावन्मम प्रज्ञा यथा वा मन्यसे द्विज ॥ ५.११६.१३ ॥
"Que a minha tarefa seja cumprida por causa do mestre, o melhor dos duas vezes nascidos. Este é, por ora, o meu juízo; faz como julgares conveniente, ó dvija."
5.116.14
एवमुक्तस्तु स मुनिः कन्यया गालवस्तदा ।
हर्यश्वं पृथिवीपालमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.११६.१४ ॥
Assim interpelado, o sábio Gālava então disse estas palavras a Haryaśva, protetor da terra, junto com a donzela.
5.116.15
इयं कन्या नरश्रेष्ठ हर्यश्व प्रतिगृह्यताम् ।
चतुर्भागेन शुल्कस्य जनयस्वैकमात्मजम् ॥ ५.११६.१५ ॥
"Melhor dos homens, Haryaśva, aceita esta donzela, e em troca de uma quarta parte do preço nupcial gera dela um filho."
5.116.16
प्रतिगृह्य स तां कन्यां गालवं प्रतिनन्द्य च ।
समये देशकाले च लब्धवान्सुतमीप्सितम् ॥ ५.११६.१६ ॥
Tendo aceitado a donzela e agradecido a Gālava, obteve no tempo e lugar devidos o filho desejado.
5.116.17
ततो वसुमना नाम वसुभ्यो वसुमत्तरः ।
वसुप्रख्यो नरपतिः स बभूव वसुप्रदः ॥ ५.११६.१७ ॥
Então nasceu aquele rei chamado Vasumanā, mais rico que os Vasus, semelhante aos Vasus, doador de riquezas.
5.116.18
अथ काले पुनर्धीमान्गालवः प्रत्युपस्थितः ।
उपसंगम्य चोवाच हर्यश्वं प्रीतमानसम् ॥ ५.११६.१८ ॥
Então, no tempo devido, o sábio Gālava voltou, aproximou-se de Haryaśva, cujo ânimo estava satisfeito, e falou.
5.116.19
जातो नृप सुतस्तेऽय बालभास्करसंनिभः ।
कालो गन्तुं नरश्रेष्ठ भिक्षार्थमपरं नृपम् ॥ ५.११६.१९ ॥
Ó rei, teu filho nasceu, semelhante ao sol nascente. Ó melhor dos homens, é hora de ir a outro rei pedir esmola.
5.116.20
हर्यश्वः सत्यवचने स्थितः स्थित्वा च पौरुषे ।
दुर्लभत्वाद्धयानां च प्रददौ माधवीं पुनः ॥ ५.११६.२० ॥
Haryaśva manteve-se firme na palavra verdadeira e firme no valor viril. Devido à raridade dos cavalos, deu Mādhavī novamente.
5.116.21
माधवी च पुनर्दीप्तां परित्यज्य नृपश्रियम् ।
कुमारी कामतो भूत्वा गालवं पृष्ठतोऽन्वगात् ॥ ५.११६.२१ ॥
E Mādhavī, abandonando novamente o seu esplendor real radiante, tornou-se donzela por desejo e seguiu Gālava por trás.
5.116.22
त्वय्येव तावत्तिष्ठन्तु हया इत्युक्तवान्द्विजः ।
प्रययौ कन्यया सार्धं दिवोदासं प्रजेश्वरम् ॥ ५.११६.२२ ॥
Dizendo "Que os cavalos permaneçam contigo por agora", o brâmane partiu com a donzela para Divodāsa, senhor do povo.