Ṛgveda · Sūkta 1.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.127.1
अ॒ग्निं होता॑रं मन्ये॒ दास्व॑न्तं॒ वसुं॑ सू॒नुं सह॑सो जा॒तवे॑दसं॒ विप्रं॒ न जा॒तवे॑दसं॒ य ऊ॒र्ध्वया॑ स्वध्व॒रो ।
दे॒वो दे॒वाच्या॑ कृ॒पा घृ॒तस्य॒ विभ्रा॑ष्टि॒मनु॑ वष्टि शो॒चिषा॒जुह्वा॑नस्य स॒र्पिषः॑ ॥
Ich halte Agni, den Priester, den Spender, Herrn des Reichtums, Sohn der Kraft, allwissend, für wie einen begeisterten Seher. Er, der Gott, der das schöne Opfer mit aufsteigender Flamme vollzieht, gießt aus, dem Angerufenen zu, mit der hellen Zunge des Schmalzopfers.
1.127.2
यजि॑ष्ठं त्वा॒ यज॑माना हुवेम॒ ज्येष्ठ॒मङ्गि॑रसां विप्र॒ मन्म॑भि॒र्विप्रे॑भिः शुक्र॒ मन्म॑भिः॒ परि॑ज्मानमिव॒ द्यां ।
होता॑रं चर्षणी॒नां शो॒चिष्के॑शं॒ वृष॑णं॒ यमि॒मा विशः॒ प्राव॑न्तु जू॒तये॒ विशः॑ ॥
O weiser, o strahlender, wir Opfernden wollen dich, den Vortrefflichsten der Angiras, mit den Liedern begeisterter Dichter anrufen, wie man den Himmel umkreist. Mögen diese Völker jenen Hotar der Stämme, flammenhaarig, stierartig, zu ihrer Hilfe vorwärtsbringen.
1.127.3
स हि पु॒रू चि॒दोज॑सा वि॒रुक्म॑ता॒ दीद्या॑नो॒ भव॑ति द्रुहंत॒रः प॑र॒शुर्न द्रु॑हंत॒रः वी॒ळु चि॒द्यस्य॒ समृ॑तौ ।
श्रुव॒द्वने॑व॒ यत्स्थि॒रं निः॒षह॑माणो यमते॒ नाय॑ते धन्वा॒सहा॒ नाय॑ते ॥
Er nämlich, mit gewaltiger Macht und flammendem Glanz, leuchtet unter vielen und wird zum Feindeschläger, die Gegner durchbohrend wie eine Axt. In dessen Schutz er hört, wie Wälder hören; wenn er fest zurückhält, gleich dem Besieger des Bogenschützen, beugt er sich nicht und regt sich nicht.
1.127.4
दृ॒ळ्हा चि॑दस्मा॒ अनु॑ दु॒र्यथा॑ वि॒दे तेजि॑ष्ठाभिर॒रणि॑भिर्दा॒ष्ट्यव॑से अ॒ग्नये॑ दा॒ष्ट्यव॑से॒ प्र यः पु॒रूणि॒ गाह॑ते ।
तक्ष॒द्वने॑व शो॒चिषा॑ स्थि॒रा चि॒दन्ना॒ नि रि॑णा॒त्योज॑सा॒ नि स्थि॒राणि॑ चि॒दोज॑सा ॥
Selbst das Feste neigt sich ihm, wie ich erkannt habe. Mit den schnellsten Reibhölzern gibt er, zum Schutz, er gibt dem Agni zum Schutz, er, der unter den vielen vordringt. Wie ein Wald schneidet er mit seiner Flamme; er zerstört sogar die feste Nahrung durch seine Kraft und wirft sogar die festen Burgen durch seine Kraft nieder.
1.127.5
तम॑स्य पृ॒क्षमुप॑रासु धीमहि॒ नक्तं॒ यः सु॒दर्श॑तरो॒ दिवा॑तरा॒दप्रा॑युषे॒ दिवा॑तरा॒ताद॒स्यायु॒र्ग्रभ॑णवद् ।
वी॒ळु शर्म॒ न सू॒नवे॑ भ॒क्तमभ॑क्त॒मवो॒ व्यन्तो॑ अ॒जरा॑ अ॒ग्नयो॒ व्यन्तो॑ अ॒जराः॑ ॥
Diese seine Gestalt möchten wir in den Morgenröten festhalten; er erscheint schöner als die Nacht, schöner als der Tag. Vom Tag her für den Nichtunsterblichen, vom Tag her für den Langlebigen; dann wird sein Leben, das strahlend ist, ergriffen. Sie geben dem Sohn einen Anteil an Freude wie Schutz, auch dem, der keinen Anteil hat; die alterlosen Feuer breiten sich aus, die alterlosen Feuer breiten sich aus.
1.127.6
स हि शर्धो॒ न मारु॑तं तुवि॒ष्वणि॒रप्न॑स्वतीषू॒र्वरा॑स्वि॒ष्टनि॒रार्त॑नास्वि॒ष्टनिः॒ आद॑द्ध॒व्यान्या॑द॒दिर् ।
य॒ज्ञस्य॑ के॒तुर॒र्हणा॒ अध॑ स्मास्य॒ हर्ष॑तो॒ हृषी॑वतो॒ विश्वे॑ जुषन्त॒ पन्थां॒ नरः॑ शु॒भे न पन्था॑म् ॥
Er nämlich wird, gleich der Kraft der Maruts, Herr der Opfergaben in den wasserreichen Ebenen und auf den grasigen Fluren; er ist die Fahne des Opfers, mit den Verehrten. Für den Frohen, den Erfreuten, den Opfergaben Habenden haben alle mit Freude den Weg eingeschlagen, wie Menschen den lichten Weg einschlagen.
1.127.7
द्वि॒ता यदी॑ं की॒स्तासो॑ अ॒भिद्य॑वो नम॒स्यन्त॑ उप॒वोच॑न्त॒ भृग॑वो म॒थ्नन्तो॑ दा॒शा भृग॑वः अ॒ग्निरी॑शे॒ वसू॑नां ।
शुचि॒र्यो ध॒र्णिरे॑षां प्रि॒याँ अ॑पि॒धीँर्व॑निषीष्ट॒ मेधि॑र॒ आ व॑निषीष्ट॒ मेधि॑रः ॥
Als die Bhṛgus sich zweimal verneigten und priesen und die Bhṛgus mit dem Bohrer gegen die Dāsas quirlten, herrscht Agni als Herr der Schätze. Möge er, der rein ist und sie erhält, den lieben verborgenen Reichtum gewinnen; der Weise gewinne, hier gewinne der Weise.
1.127.8
विश्वा॑सां त्वा वि॒शां पतिं॑ हवामहे॒ सर्वा॑सां समा॒नं दम्प॑तिं भु॒जे स॒त्यगि॑र्वाहसं भु॒जे अति॑थिं॒ मानु॑षाणाम् ।
पि॒तुर्न यस्या॑स॒या अ॒मी च॒ विश्वे॑ अ॒मृता॑स॒ आ वयो॑ ह॒व्या दे॒वेष्वा वयः॑ ॥
Wir rufen dich an, Herr aller Sippen, allen gemeinsam, Hausherr zum Genuss, Träger der wahren Rede, Gast der Sterblichen, zum Genuss. Wie in dessen Sitz, wie der eines Vaters, alle Unsterblichen sitzen, so gelangen jene Opfergaben mit Kraft zu den Göttern.
1.127.9
त्वम॑ग्ने॒ सह॑सा॒ सह॑न्तमः शु॒ष्मिन्त॑मो जायसे दे॒वता॑तये र॒यिर्न दे॒वता॑तये शु॒ष्मिन्त॑मो॒ हि ते॒ मदो॑ ।
द्यु॒म्निन्त॑म उ॒त क्रतुः॒ अध॑ स्मा ते॒ परि॑ चरन्त्यजर श्रुष्टी॒वानो॒ नाज॑र ॥
Du, o Agni, bist der Mächtigste an Kraft; am stärksten bist du, geboren zur Hilfe der Götter, wie Reichtum, zur Hilfe der Götter, denn deine Freude ist am stärksten. Dein Entschluss ist ebenfalls am glänzendsten; dann bewegen sie sich wahrlich um dich, o Unvergänglicher, Preisende, wie Reichtum, o Unvergänglicher.
1.127.10
प्र वो॑ म॒हे सह॑सा॒ सह॑स्वत उष॒र्बुधे॑ पशु॒षे नाग्नये॒ स्तोमो॑ बभूत्व॒ग्नये॒ प्रति॒ यदी॑ं ह॒विष्मा॑न् ।
विश्वा॑सु॒ क्षासु॒ जोगु॑वे॒ अग्रे॑ रे॒भो न ज॑रत ऋषू॒णां जूर्णि॒र्होत॑ ऋषू॒णाम् ॥
Für den großen und mächtigen Agni, Erwecker der Morgenröte, Herr der Rinder, mächtig an Kraft, möge unser Lied sich erheben, wenn der Opferbringer sich zu Agni bewegt. An allen Orten preise ich voran; wie Rebha altert er, der alte Hotar der Seher.
1.127.11
स नो॒ नेदि॑ष्ठं॒ ददृ॑शान॒ आ भ॒राग्ने॑ दे॒वेभिः॒ सच॑नाः सुचे॒तुना॑ म॒हो रा॒यः सु॑चे॒तुना॒ महि॑ शविष्ठ नस्कृधि ।
सं॒चक्षे॑ भु॒जे अ॒स्यै महि॑ स्तो॒तृभ्यो॑ मघवन्त्सु॒वीर्यं॒ मथी॑रु॒ग्रो न शव॑सा ॥
Möge er, uns nahe schauend, uns hierher bringen, o Agni, Gefährte der Götter, mit gutem Verstand, für großen Reichtum, mit gutem Verstand, groß; o Allermächtigster, mache uns groß, zum Sehen, zum Genuss, groß für sie, für die Preisenden, o Freigebiger, quirle die heldenhafte Kraft, wie ein Ungestümer durch Kraft.