Ṛgveda · Sūkta 1.144
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.144.1
एति॒ प्र होता॑ व्र॒तम॑स्य मा॒ययो॒र्ध्वां दधा॑नः॒ शुचि॑पेशसं॒ धिय॑म् ।
अ॒भि स्रुचः॑ क्रमते दक्षिणा॒वृतो॒ या अ॑स्य॒ धाम॑ प्रथ॒मं ह॒ निंस॑ते ॥
Der Priester dieses Opfers, Agni, schreitet voran durch seine Māyā, das Gebet von leuchtender Gestalt hoch haltend. Er geht zu den von Gaben umringten Butterlöffeln; sie ergreifen seine erste Wohnstatt.
1.144.2
अ॒भीमृ॒तस्य॑ दो॒हना॑ अनूषत॒ योनौ॑ दे॒वस्य॒ सद॑ने॒ परी॑वृताः ।
अ॒पामु॒पस्थे॒ विभृ॑तो॒ यदाव॑स॒दध॑ स्व॒धा अ॑धय॒द्याभि॒रीय॑ते ॥
Die milchgebenden Ströme der kosmischen Ordnung priesen ihn, im Sitz des Gottes, umringt. Als er, im Schoß der Wasser getragen, weilte, stellte er seine Kräfte fest, durch die er angerufen wird.
1.144.3
युयू॑षतः॒ सव॑यसा॒ तदिद्वपुः॑ समा॒नमर्थं॑ वि॒तरि॑त्रता मि॒थः ।
आदीं॒ भगो॒ न हव्यः॒ सम॒स्म~दा वोळ्हु॒र्न र॒श्मीन्त्सम॑यंस्त॒ सार॑थिः ॥
Die beiden Gleichaltrigen, begierig, einander zu gewinnen, streben in einer Gestalt gemeinsam einem Ziel zu. Dann kommt er, wie Bhaga, der anzurufen ist, zu uns; wie ein Wagenlenker die Zügel hält, so fasste der Lenker seine Strahlenzügel zusammen.
1.144.4
यमी॒ं द्वा सव॑यसा सप॒र्यतः॑ समा॒ने योना॑ मिथु॒ना समो॑कसा ।
दिवा॒ न नक्तं॑ पलि॒तो युवा॑जनि पु॒रू चर॑न्न॒जरो॒ मानु॑षा यु॒गा ॥
Ihm dienen die beiden, gleichaltrige Diener, gemeinsam an einem Ort, in einer Wohnung, als Paar. Wie der Tag, wie die Nacht, obwohl grauhaarig, wird er jung geboren; vielfach wandernd, schreitet der Unalternde durch die menschlichen Zeitalter.
1.144.5
तमी॑ं हिन्वन्ति धी॒तयो॒ दश॒ व्रिशो॑ दे॒वं मर्ता॑स ऊ॒तये॑ हवामहे ।
धनो॒रधि॑ प्र॒वत॒ आ स ऋ॑ण्वति अभि॒व्रज॑द्भिर्व॒युना॒ नवा॑धित ॥
Ihn treiben die Gebete an, die zehn Regengüsse; zum Schutz rufen die Sterblichen den Gott an. Vom Bogen, vom Abhang schleudert er wahrlich hervor; mit den Vorwärtsstrebenden, vogelgleich und schnell, neu, wurde er eingesetzt.
1.144.6
त्वं ह्य॑ग्ने दि॒व्यस्य॒ राज॑सि॒ त्वं पार्थि॑वस्य पशु॒पा इ॑व॒ त्मना॑ ।
एनी॑ त ए॒ते बृ॑ह॒ती अ॑भि॒श्रिया॑ हिर॒ण्ययी॒ वक्व॑री ब॒र्हिरा॑शाते ॥
Du, Agni, herrschst wahrlich über das himmlische Reich; und durch deine eigene Gestalt, als Herr des Viehs, herrschst du über das irdische. Deine beiden großen, goldenen, süßstimmigen Gefährtinnen sitzen auf dem heiligen Gras, geschmückt mit dem Glanz des Lichts.
1.144.7
अग्ने॑ जु॒षस्व॒ प्रति॑ हर्य॒ तद्वचो॒ मन्द्र॒ स्वधा॑व॒ ऋत॑जात॒ सुक्र॑तो ।
यो वि॒श्वतः॑ प्र॒त्यङ्ङसि॑ दर्श॒तो र॒ण्वः संदृ॑ष्टौ पितु॒माँ इ॑व॒ क्षयः॑ ॥
O Agni, nimm dieses Wort an und bring es freudig herbei. O Erfreulicher, Besitzer der Nahrung, aus dem Ṛta geboren, weise und geschickt, du, der du nach allen Seiten gewandt und sichtbar erscheinst, bist wie eine geschützte Wohnstatt, die deutlich ins Auge fällt, anziehend.