ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.144
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.144.1
एति॒ प्र होता॑ व्र॒तम॑स्य मा॒ययो॒र्ध्वां दधा॑नः॒ शुचि॑पेशसं॒ धिय॑म् ।
अ॒भि स्रुचः॑ क्रमते दक्षिणा॒वृतो॒ या अ॑स्य॒ धाम॑ प्रथ॒मं ह॒ निंस॑ते ॥
ഈ യജ്ഞത്തിലെ ഹോതാവായ അഗ്നി തന്റെ മായയാൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു; തിളങ്ങുന്ന രൂപമുള്ള പ്രാർത്ഥനയെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്. ദക്ഷിണകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട നെയ്ച്ചട്ടുകങ്ങളിലേക്ക് അവൻ നടക്കുന്നു; അവ അവന്റെ പ്രഥമ വാസസ്ഥലത്തെ പിടിക്കുന്നു.
1.144.2
अ॒भीमृ॒तस्य॑ दो॒हना॑ अनूषत॒ योनौ॑ दे॒वस्य॒ सद॑ने॒ परी॑वृताः ।
अ॒पामु॒पस्थे॒ विभृ॑तो॒ यदाव॑स॒दध॑ स्व॒धा अ॑धय॒द्याभि॒रीय॑ते ॥
ഋതത്തിന്റെ പാൽ ചുരത്തുന്ന ധാരകൾ അവനെ നോക്കി സ്തുതിച്ചു; ദേവന്റെ ആസനത്തിൽ, ചുറ്റപ്പെട്ട്. ജലങ്ങളുടെ മടിയിൽ അവൻ താങ്ങപ്പെട്ട് വസിച്ചപ്പോൾ, തന്റെ ശക്തികളെ സ്ഥാപിച്ചു; അവയാൽ അവൻ വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
1.144.3
युयू॑षतः॒ सव॑यसा॒ तदिद्वपुः॑ समा॒नमर्थं॑ वि॒तरि॑त्रता मि॒थः ।
आदीं॒ भगो॒ न हव्यः॒ सम॒स्म~दा वोळ्हु॒र्न र॒श्मीन्त्सम॑यंस्त॒ सार॑थिः ॥
ഒരേ പ്രായമുള്ള ആ ഇരുവരും, പരസ്പരം ചേരാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഒരേ ലക്ഷ്യത്തിനായി ഒരേ രൂപത്തിൽ നീങ്ങുന്നു. പിന്നെ വിളിക്കപ്പെടേണ്ട ഭഗനെപ്പോലെ നമ്മിൽ നിന്ന് ചേർന്ന്; സാരഥി, രഥവാഹകനെപ്പോലെ, അവന്റെ രശ്മി-കടിഞ്ഞാണുകൾ ഒരുമിച്ച് പിടിച്ചു.
1.144.4
यमी॒ं द्वा सव॑यसा सप॒र्यतः॑ समा॒ने योना॑ मिथु॒ना समो॑कसा ।
दिवा॒ न नक्तं॑ पलि॒तो युवा॑जनि पु॒रू चर॑न्न॒जरो॒ मानु॑षा यु॒गा ॥
അവനെ ആ ഇരുവരും, സമാനപ്രായമുള്ള ആരാധകരായി, ഒരേ സ്ഥാനത്ത്, ഒരേ വാസത്തിൽ ജോഡിയായി സേവിക്കുന്നു. പകൽ പോലെ, രാത്രി പോലെ, അവൻ നരച്ച മുടിയോടെയും യുവാവായി ജനിക്കുന്നു; പല വഴികളിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ജരയില്ലാത്തവൻ മനുഷ്യയുഗങ്ങളിലൂടെ നടക്കുന്നു.
1.144.5
तमी॑ं हिन्वन्ति धी॒तयो॒ दश॒ व्रिशो॑ दे॒वं मर्ता॑स ऊ॒तये॑ हवामहे ।
धनो॒रधि॑ प्र॒वत॒ आ स ऋ॑ण्वति अभि॒व्रज॑द्भिर्व॒युना॒ नवा॑धित ॥
അവനെത്തന്നെ പ്രാർത്ഥനകൾ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു, പത്ത് മഴധാരകൾ; സംരക്ഷണത്തിനായി മനുഷ്യർ ആ ദേവനെ വിളിക്കുന്നു. വില്ലിൽ നിന്ന്, ഇറക്കത്തിൽ നിന്ന്, അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ പുറത്തേക്ക് എറിയുന്നു; മുന്നോട്ട് പോകുന്നവരോടൊപ്പം പക്ഷിയെപ്പോലെ, വേഗത്തിൽ, പുതിയവനായി അവൻ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
1.144.6
त्वं ह्य॑ग्ने दि॒व्यस्य॒ राज॑सि॒ त्वं पार्थि॑वस्य पशु॒पा इ॑व॒ त्मना॑ ।
एनी॑ त ए॒ते बृ॑ह॒ती अ॑भि॒श्रिया॑ हिर॒ण्ययी॒ वक्व॑री ब॒र्हिरा॑शाते ॥
അഗ്നേ, നീയാണ് ദിവ്യലോകത്തെ ഭരിക്കുന്നത്; കന്നുകാലികളുടെ നാഥനെപ്പോലെ നിന്റെ സ്വരൂപത്താൽ പാർഥിവലോകത്തെയും നീ ഭരിക്കുന്നു. നിന്റെ ഈ രണ്ട് വിശാലവും സ്വർണ്ണവർണ്ണവും മധുരസ്വരവുമുള്ള സഹചരികൾ ബർഹിസ് പുല്ലിൽ പ്രകാശത്തിന്റെ ശോഭയോടെ ഇരിക്കുന്നു.
1.144.7
अग्ने॑ जु॒षस्व॒ प्रति॑ हर्य॒ तद्वचो॒ मन्द्र॒ स्वधा॑व॒ ऋत॑जात॒ सुक्र॑तो ।
यो वि॒श्वतः॑ प्र॒त्यङ्ङसि॑ दर्श॒तो र॒ण्वः संदृ॑ष्टौ पितु॒माँ इ॑व॒ क्षयः॑ ॥
ഓ അഗ്നേ, ഈ സ്തുതി സ്വീകരിക്കൂ; സന്തോഷത്തോടെ അത് കൊണ്ടുവരൂ. ഓ മധുരനേ, സ്വധയുള്ളവനേ, ഋതത്തിൽ ജനിച്ചവനേ, സുകർമ്മിയേ, എല്ലാ ദിക്കിലേക്കും മുഖം തിരിച്ചു കാണപ്പെടുന്ന നീ, വ്യക്തമായി കാണുന്ന സുരക്ഷിത ഗൃഹംപോലെ ആനന്ദദായകനാണ്.